Portier Nosi Garnitur Od Gabbany

I tak się to toczyło przez cały posiłek. Na szczęście do czasu podania deseru niekończące się kolejki szampana Don Perignon ukoiły nawet najbardziej entuzjastycznie nastawionych i zajęliśmy się rozważaniami, jak też może wyglądać turecki nocny klub.

– Na pewno nie będę zakrywała więcej niż teraz. Wiem, że to kraj islamski i tak dalej, ale jestem ubrana tak konserwatywnie, jak tylko pozwala mi na to moja szafa – oświadczyła Isabelle, obrzucając wzrokiem swój strój. Jej suknia bez ramiączek wyglądała jak zrobiona z metalu. Miała odsłonięte całe plecy razem z częścią tyłka, chociaż wszystko, co naprawdę nieprzyzwoite, było zasłonięte i suknia sięgała aż do kolan. Z przodu dekolt był do pępka, ale materiał jakoś trzymał się jej idealnych piersi tuż obok sutków. Przy bliższych oględzinach stwierdziłam, że musiała ją przykleić taśmą. Srebrne sandały na szpilce i koperta z aligatora dopełniały wizerunku.

– Myślicie, że będą tam w ogóle mieć cristala? – zapytał Davide z wyraźną paniką. – Serwują tam napoje butelkowane, prawda Bette?

Miałam mu właśnie powiedzieć, że prawdopodobnie przetrwa noc niezależnie od obecności lub braku półlitrowych butelek cristala, ale Kamal, który przysłuchiwał się nam w milczeniu i z kamienną twarzą, pochylił się konspiracyjnie.

– Przyjaciele, zapewniam was, że będziecie usatysfakcjonowani. Dzisiejszy lokal z pewnością was zadowoli, wszystko tam przygotowaliśmy.

– Dobrze, Kamal, porozmawiajmy o dziewczynach. Jak to jest z tureckimi dziewczynami? – zapytał Philip. Davide zaśmiał się z uznaniem, a Elisa bardzo demonstracyjnie przewróciła oczami w moim kierunku. Domyśliłam się szybko, że w ten sposób powinny reagować dziewczyny, i też przewróciłam oczami.

– Mówiąc hipotetycznie? – spytał Kamal. Pomyślał przez chwilę, po czym rzekł: – Panie Weston, myślę, że będzie pan mógł się przekonać, że tureckie dziewczyny są takie same jak amerykańskie, brytyjskie czy wszystkie inne – niektóre, powiedzmy, bardziej chętne, a inne pochodzą z dobrych rodzin i nie chcą brać w tym udziału.

– A z którymi z nich mamy szanse zawrzeć znajomość dziś wieczorem? Tymi chętnymi czy królowymi śniegu?

Philip najwyraźniej zdobył sympatię Kamala, ponieważ ten szczerzył się już do niego jak idiota. Pociągnął wielki łyk ze szklaneczki, po czym ułożył rysy twarzy w coś, co z grubsza przypominało poważną minę, i oznajmił:

– Te pierwsze, panie Weston. Przewiduję, że spotka pan dziś wieczorem więcej przedstawicielek tej pierwszej kategorii.

Philip odpowiedział szerokim uśmiechem i podniósł rękę, żeby przybić piątkę, do czego Kamal natychmiast się dostosował.

– Da się to zaakceptować, panie Avigdor. Dziękuję.

Oczywiście nie przyniesiono nam żadnego rachunku, a kiedy ładowaliśmy się na łódź – a może jacht albo raczej żaglówkę – która miała nas przetransportować w dół Bosforu do Belli, byłam już nieco wstawiona i wieczór całkiem mi się podobał. Usiłując nie przyglądać się, jak Isabelle obmacuje Sammy'ego, krążyłam od gościa do gościa, namawiając wszystkich do pozowania fotografom przez pół godziny po przybyciu do klubu, a potem na kolejne pół godziny oficjalnego imprezowania, gdzie wszystko, co zostanie powiedziane lub zrobione może być odnotowane przez dziennikarzy, których ze sobą przywieźliśmy. Potem jednak ich zadanie zostanie oficjalnie zakończone i wszyscy będą mogli się bawić, pozwalając sobie na dowolne rozpasanie, nie przejmując się zbytnio uciążliwymi nagłówkami w rodzaju KOKAINA I PROSTYTUTKI. Były też media tureckie, o których należało pamiętać, ale nie obawiałam się z ich strony większych problemów, a Kamal przyrzekł trzymać ich z daleka od sal dla VIP-ów. W sumie prawie wszyscy wyglądali na zadowolonych z takiego rozwiązania i ekipa wydawała się niemal podniecona, gdy łódź przybiła do pokrytego czerwonym dywanem pomostu.

– Czy wszyscy mężczyźni będą się na nas gapili? – Elisa zapytała Kamala z oczami rozszerzonymi niepokojem.

– Gapili się na was? Dlaczego? Oczywiście zauważą waszą urodę, ale nie sądzę, żeby miało to wprawiać was w zakłopotanie – powiedział.

– No tak, ale jeżeli są przyzwyczajeni tylko do widoku kobiet w burkach, to wyobrażam sobie, że będziemy rzucały się w oczy – stwierdziła, bardzo z siebie zadowolona.

Sammy posłał mi spojrzenie, jedno z wielu tego wieczoru, ponieważ siedzieliśmy naprzeciwko siebie przy kolacji, i udało mi się stłumić śmiech, ale wyrwało mi się parsknięcie. Elisa odwróciła się gwałtownie i spojrzała na mnie ze złością.

– Co? Może chciałabyś, żeby gromada wieśniaków gapiła się na ciebie przez całą noc? Nie musiałam po to lecieć taki kawał drogi, wystarczyło pojechać do New Jersey!

Kamal zignorował ją uprzejmie, pomagając nam wysiąść z łodzi, po czym przedstawił nas grupie mężczyzn, samych przystojnych i wyglądających, jakby im się bardzo dobrze powodziło. Była to reszta naszych klientów, każdemu z nich towarzyszyły przynajmniej dwie, ale nie więcej niż cztery olśniewające dziewczyny, które wsłuchiwały się w każde ich słowo i oferowały „pomoc” w realizacji rozmaitych zadań. Ku wielkiemu zaskoczeniu Elisy i Isabelle dziewczyny nie były ubrane w burki. Jeśli chodzi o ścisłość, nie miały nawet staników. Ilość nagiego kobiecego ciała na pokaz była oślepiająca, a nawet nie weszliśmy jeszcze do środka.