Portier Nosi Garnitur Od Gabbany

– Czy to Betty? – zapytała starsza kobieta, gdy tylko odebrałam.

– Halo? Kto mówi? Tu Bette – powiedziałam, wciąż jeszcze oszołomiona, chociaż zdołałam już usiąść prosto i miałam w ręku pióro.

– Betty, tu pani Carter – wyjaśnił kobiecy głos.

– Przepraszam. Czy mogłaby pani powtórzyć swoje nazwisko?

– Pani Carter. – Cisza. – Mama Jaya-Z.

Aha!

– Witam, pani Carter. – Pomyślałam o chwili, gdy rozdzielałam zaproszenia na imprezę i że pani Carter była jedyną osobą z odnośnikiem „matka gwiazdy”.

– Nie możemy się doczekać, żeby jutro przywitać u nas pani syna i jego ban… eee, jego przyjaciół. Wszyscy już się na to cieszą! – zapewniłam, w duchu gratulując sobie umiejętności aktorskich: słyszałam szczerość we własnym głosie.

– No tak, moja droga, właśnie dlatego dzwonią. Czy nie za późno? Pomyślałam, że taka poważna organizatorka jak ty na pewno nie śpi o północy. Nie myliłam się, prawda, kochanie?

– Eee, nie, zupełnie nie. Oczywiście jestem w Nowym Jorku, więc mamy tu trzecią rano, ale absolutnie proszę się nie przejmować. Może pani dzwonić do mnie o dowolnej porze. Czy coś się stało? – Proszę nie, proszę nie, powtarzałam bezgłośnie, zastanawiając się, co jeszcze mogłabym dodać do czeku na sto tysięcy dolarów, apartamentów na najwyższym piętrze hotelu Gansevoort i biletów na samolot w klasie biznesowej, na które wykosztowaliśmy się dla niego, jego mamy, dziewczyny-gwiazdy i dziewięciu najbliższych przyjaciół. Kiedy zapytałam, czemu w ogóle potrzebują pokoi w hotelu – wiedziałam przecież, że Jay-Z ma w Nowym Jorku przypominające pałac mieszkanie -jego mama się roześmiała i powiedziała „Po prostu je zarezerwuj”. Nie miałam więcej pytań.

– Widzisz, kochanie, mój synek właśnie dzwonił i powiedział, że nie widzi potrzeby wyruszania jutro tak wczesnym lotem. Miałam nadzieję, że mogłabyś zarezerwować nam wszystkim coś późniejszego.

– Coś późniejszego?

– Tak, no wiesz, lot, który startuje później niż ten, który…

– Rozumiem, co pani mówi – stwierdziłam trochę za ostro. – Problem w tym, że impreza zaczyna się o siódmej i w tej chwili macie przylot zaplanowany na drugą… Jeżeli go opóźnimy, istnieje ryzyko, że nie dotrzecie na czas.

– Cóż, jestem pewna, że jakoś to rozwiążesz, kochanie. Muszę koniecznie trochę wypocząć przed jutrzejszą wielką wyprawą- wysiłek związany z różnicą czasu między LA a Nowym Jorkiem zawsze zwala mnie z nóg-ale po prostu przefaksuj mi potwierdzenie, kiedy wszystko będzie ustalone. A teraz pa, pa. – Rozłączyła się, zanim zdążyłam powiedzieć choć słowo.

Pa, pa? Pa, kurwa, pa? Rzuciłam komórką o ścianę i nie poczułam nawet śladu satysfakcji, kiedy wydała z siebie słaby jęk, a potem zgubiła pokrywkę baterii i wyświetlacz pociemniał. Millington schowała głowę pod poduszkę w nadziei, że uniknie mojego gniewu. Zaczęłam się zastanawiać, czy nie jest aby za późno, żeby rozwinąć w sobie poważne i wszechogarniające uzależnienie od środków uspokajających. Albo przeciwbólowych. Albo jednych i drugich. Na szczęście biura linii lotniczych działają przez całą noc i zanim zdążyłam uszkodzić coś jeszcze, już wykręcałam z domowego telefonu numer American Airlines.

Operatorka, która odebrała, miała głos równie zmęczony i wściekły, jak sama się czułam, więc zebrałam siły, szykując się na coś, co z pewnością miało być nieprzyjemnym wydarzeniem.

– Cześć, mam irytujące pytanie. Zrobiłam rezerwację dla grupy dwunastu osób na przelot z LAK na JKF o ósmej rano i miałam nadzieję, że mogłabym może przesunąć ich wszystkich na nieco później?

– Nazwisko! – warknęła, nie tylko w ogóle niezainteresowana, czego się spodziewałam, ale zwyczajnie agresywna. Zastanawiałam się, czy „przypadkowo” mnie rozłączy, jak ostatnio z wyraźną przyjemnością robili to inni, których prosiłam o coś rzeczywiście wymagającego zaangażowania z ich strony.

– Eee, rezerwacja jest właściwie na nazwisko Gloria Carter. Wszyscy lecą klasą biznes.

Nastąpił moment nabrzmiałej ciszy, po czym zapytała:

– Gloria Carter? Ta Gloria Carter? Mama Jaya-Z?

Jakim cudem ludzie wiedzą takie rzeczy, pozostawało dla mnie tajemnicą, ale wyczułam chwilową przewagę i z niej skorzystałam.

– Ta właśnie. Przylatuje do Nowego Jorku na występ razem z kilkoma przyjaciółmi i matką. Oczywiście jeżeli jesteś w Nowym Jorku i możesz to załatwić, będziesz mile widziana, możesz wpaść i posłuchać, jak śpiewa kilka piosenek.

Głośno wypuściła powietrze i powiedziała:

– Żartujesz! Poważnie? Właściwie to pracuję teraz w naszym centrum na Florydzie, ale mój brat mieszka w Queens i wiem na pewno, że byłby zachwycony, gdyby mógł pójść.

– Cóż, zobaczmy, co da się zrobić z tą zmianą lotu. Nie chcę, żeby dotarli tu za późno, może godzinę albo dwie później, to maksymalnie. Czy ten samolot ląduje zwykle o czasie?