Portier Nosi Garnitur Od Gabbany

16

Wznowiłam poszukiwania siedem godzin później, chcąc jej wytłumaczyć, że nie było tak, jak wyglądało, ale nikt nie odbierał. Avery podniósł w końcu słuchawką parą minut po południu, głos miał słaby i lekko skacowany.

– Hej, Bette, co słychać?

– Cześć, Avery. Jest Penelope? – Nie miałam najmniejszej ochoty z nim rozmawiać, ani słowa ponad to, co niezbędne.

Dał się słyszeć szmer i coś, co podejrzanie przypominało szeptanie, po czym Avery powiedział:

– Wiesz, właśnie jest u rodziców na późnym śniadaniu. Chcesz zostawić wiadomość?

– Avery, proszę, poproś ją do telefonu. Wiem, że tam jest i wiem, że jest na mnie zła i chciałabym wszystko wyjaśnić. Naprawdę nie było tak, jak wyglądało – błagałam.

Jego głos przycichł i nabrał konspiracyjnego tonu. Starał się mówić tak, żeby Penelope nie słyszała.

– Bette? Nie martw się. Też bym wolał być wczoraj na imprezie u Caleba. Uwierz mi, gdyby istniał jakiś sposób na wydostanie się z tej żałosnej kolacji, byłbym tam razem z tobą. Pen po prostu reaguje przesadnie.

Oczywiście Avery wiedział o imprezie. Poczułam się chora.

– Wcale tak nie było, Avery. Wolałabym być… – zdałam sobie sprawę, że usprawiedliwiam swoje poczynania przed niewłaściwą osobą. – Czy możesz mi ją dać?

Dały się słyszeć dalsze szmery i przytłumione wołanie, po czym Penelope powiedziała „słucham”, jakby nie wiedziała, że to ja dzwonię.

– Hej, Pen, to ja. Jak się masz?

– O, Bette. Cześć. W porządku, a ty?

Rozmowa bardzo wyraźnie przypominała tych kilkanaście pogawędek, które odbyłam z moją nad wyraz uprzejmą, ale nieco otępiałą cioteczną babką. Bez wątpienia Penelope była na mnie dokładnie tak wściekła, jak się obawiałam.

– Pen, wiem, że nie chcesz teraz ze mną rozmawiać. Przepraszam, jeśli Avery podstępem skłonił cię do odebrania telefonu, ale naprawdę chciałam przeprosić. Wczoraj wieczorem nie było tak, jak to wyglądało.

Cisza.

– Miałam telefon z pracy, że ludzie od BlackBerry nieoczekiwanie przyjechali do miasta i muszę się z nimi spotkać. Jestem odpowiedzialna za ich imprezę w tym tygodniu i w żaden sposób nie mogłam odmówić spotkania i przywitania się z nimi.

– Tak, to właśnie powiedziałaś. – Głos miała zimny jak lód.

– I to właśnie się stało. Planowałam, że wpadnę tam na godzinę, załatwię co trzeba i może jeszcze zdążę wrócić przed deserem. Kiedy czekałam na samochód, który miała wysłać Elisa, nagle pojawił się Philip. Najwyraźniej Elisa wysłała go zamiast samochodu, bo ludzie z BlackBerry jego też chcieli poznać. Nie wiedziałam, że tak będzie. Naprawdę.

Nastąpiła pauza i potem powiedziała bardzo cicho:

– Avery twierdzi, że wszyscy widzieli cię na imprezie urodzinowej jakiegoś faceta w centrum. Dla mnie to nie brzmi jak praca.

Na słowa „wszyscy cię widzieli” ścierpła mi skóra, ale natychmiast zaczęłam tłumaczyć, co się naprawdę stało.

– Wiem, Pen, wiem. Philip powiedział, że Elisa powiedziała, że najpierw mamy tam jechać i czekać na dalsze instrukcje. Mieli przyjechać do nas albo my do nich.

– Więc na czym stanęło? Spotkanie było udane? – Wydawało się, że trochę jakby odtajała, ale dalsza część opowieści raczej nie mogła w tym pomóc.

– Nie, nawet ich nie spotkałam. Podobno zmęczyli się i pojechali do hotelu po drinku z Kelly. W tym momencie była już pierwsza w nocy! Nie mogłam już do was wrócić. Tak mi przykro, Pen. Wyszłam z twojej kolacji, bo myślałam, że nie mam wyboru, a w końcu okazało się, że nie było żadnego powodu. – Fatalnie to brzmiało, ale przynajmniej było prawdą.

– Dlaczego nie przyszłaś do Black Door? – zapytała. Ale potem jej glos zmiękł. – Wiedziałam, że nie wyszłabyś tak po prostu, na jakąś imprezę. Avery cały czas się upierał, że wymyśliłaś całą tę historię z pracą, bo to miała być najbardziej niesamowita impreza urodzinowa na świecie, ale ja naprawdę uważałam, że nie zrobiłabyś czegoś takiego. Było mi tylko trudniej przekonać samą siebie, kiedy zobaczyłam, jak odjeżdżasz z Philipem.

Miałam ochotę udusić Avery'ego kablem telefonicznym, ale nareszcie zaczęłam robić postępy w rozmowie z Penelope i na tym musiałam się skupić.

– Wiesz, że nigdy bym się tak nie zachowała, Pen. Wczoraj wieczorem nie chciałabym być nigdzie indziej. Jeżeli cię to pocieszy, ta impreza to był horror. Absolutnie, bezwzględnie, bezsprzecznie nic zabawnego.