Wielobarwny kraj [The Many-Colored Land - pl]

— Jest, jak mówisz.

— Jeśli się nie mylę i jeśli mój stary bank informacji nie zwapniał do reszty, ten kamień to niwenit, ruda uranu i radu. Głębokie źródła są zapewne także — radioaktywne. Przez lata waszego pobytu w tej okolicy wystawialiście wasze geny na promieniowanie wielokrotnie większe, niż wasi współbracia Firvulagowie. Dlatego właśnie zmutowaliście, dlatego staliście się… tym, czym jesteście.

Sugoll odwrócił się, wlepił wzrok w czarny kamień, po czym odrzucił do tyłu przepięknie uformowaną złudną głowę i zawył. A wszystkie trolle i straszydła, jego poddani, dołączyły się. Tym razem dźwięk nie był dla ludzi przerażający, lecz przejmująco żałosny.

Upłynął długi czas, nim Wyjce ukończyli pieśń pogrzebową swej rasy. Sugoll powiedział:

— Na tej planecie, z prymitywną genotechnologią, nie ma dla nas nadziei.

— Jest nadzieja dla pokoleń jeszcze nie urodzonych, jeśli się stąd przeniesiecie, powiedzmy, na północ, gdzie nie ma skupisk niebezpiecznych minerałów. Dla tych zaś, którzy żyją obecnie… cóż, macie przecież zdolność tworzenia złudzeń.

— Tak — zgodził się bezbarwnym głosem pozaziemski władca. — Mamy nasze złudzenia. — Po chwili sens tego, co powiedział Klaudiusz, zaczął do niego docierać. — Ale czy to prawda?! To, co powiedzałeś o naszych dzieciach?

Starszy pan odparł:

— Potrzebna jest wam porada wykwalifikowanego genetyka. Wszyscy ludzie tej specjalności zostali prawdopodobnie uwięzieni przez Tanów. Mogę wam dać tylko parę ogólnych zaleceń. Opuśćcie tę okolicę, by powstrzymać dalsze mutacje. Najgorzej dotknięci z was są prawdopodobnie jałowi. Płodni natomiast mają prawdopodobnie geny recesywne dla normalnej postaci. Dla utrwalenia alleli inbredujcie najnormalniejszych spośród was. Zapewnijcie dopływ normalnej protoplazmy przez polepszenie stosunków z resztą Firvulagow, z normalnymi. By stać się atrakcyjni jako potencjalni partnerzy, korzystajcie ze swych zdolności stwarzania iluzji. Aby umożliwić łączenie się z wami, musicie być pożądani towarzysko. A to oznacza porzucenie mentalności upiorów. Sugoll parsknął ironicznym śmiechem.

— Twoja arogancja przekracza wszelkie granice! Wyemigrować z naszej starej ojczyzny! Porzucić nasze tradycje małżeńskie! Zaprzyjaźnić się ze starymi wrogami! Żenić się z nimi!

— Od tego należy rozpocząć, jeżeli chcecie zmienić wasz kod genetyczny. Jest też coś na dłuższą metę… jeśli kiedykolwiek zdołamy wyzwolić ludzi z niewoli Tanów. Może się zdarzyć, że wśród nich trafi się inżynier-genetyk spośród chrononautów. Nie wiem jednak dokładnie, w jaki sposób działa tańska Skóra, ale być może uda sieją wykorzystać do przywracania waszym paskudnie zmutowanym ciałom bardziej normalnego wyglądu. My potrafiliśmy to robić. Używaliśmy basenów regeneracyjnych przyszłego świata, z którego przybyłem.

— Dałeś nam wiele do myślenia — odrzekł łagodniejszym tonem Sugoll. — Część informacji jest istotnie bolesna, ale przemyślimy to. A później podejmiemy decyzje.

Wystąpiła Madame Guderian i przejęła ponownie rolę przywódcy. Mówiła . zdecydowanym głosem; jej twarz przybrała normalną barwę:

— Potężny Sugollu, pozostaje jeszcze sprawa naszej misji, naszej prośby do ciebie.

Kosmita ścisnął pięść, w której jeszcze trzymał list od Yeocheego.

— Ach… twoja Prośba! Ten królewski rozkaz był zbyteczny, chyba rozumiesz. Władza Yeocheego tu nie sięga, ale niewątpliwie nie chciał się przed tobą do tego przyznać. Pozwoliłem wam wejść na nasze terytorium, bo taki miałem kaprys. Byłem zaciekawiony, jaka krytyczna sytuacja mogła was zmusić do podjęcia takiego ryzyka. Zamierzaliśmy pobawić się z wami, nim na koniec pozwolilibyśmy wam umrzeć…

— A obecnie? — zapytała Madame.

— O co nas prosicie?

— Szukamy rzeki. Bardzo dużej, mającej źródło w tej okolicy i płynącej na wschód, gdzie łączy się z wielkimi, na wpół słonymi lagunami Lac Mer o setki kilometrów stąd. Spodziewaliśmy się, że płynąc nią, dotrzemy do miejsca, w którym znajduje się Grobowiec Statku.

Rozległo się chóralne wycie zdziwienia.

— Znamy tę rzekę — powiedział Sugoll. — To Ystroll, naprawdę potężny strumień. Znamy też kilka legend o Statku. Na początku dziejów naszego narodu na tej planecie oderwaliśmy się od głównego pnia Firvulagow i w tych górach szukaliśmy niezależności z dala od Polowań i bezmyślnej dorocznej rzezi Wielkiej Bitwy.

Madame była zmuszona ostrożnie wyjaśnić współwinę ludzi za niedawny wzrost potęgi Tanów, jak również własny plan przywrócenia starej równowagi sił i równocześnie wyzwolenia ludzkości.

— Ale by tego dokonać — dodała — musimy zdobyć pewne starożytne przedmioty z krateru Grobowca Statku. Jeśli dasz nam przewodnika, który zaprowadzi nas do rzeki, przypuszczamy, że dotrzemy do krateru.

— A ten plan… Kiedy go zrealizujesz? Kiedy ludzcy naukowcy uwolnią się od jarzma Tanów i będą w stanie, jeśli Teah pozwoli, pomóc nam?