Krolowa Zimy [The Snow Queen-pl]

— Mówię poważnie, Gundhalinu! Mam wszelkie podstawy, by sądzić, iż Królowa jakoś siebie sklonowała. A jedynym powodem, dla którego mogłaby to uczynić, jest jej sprzeciw wobec końca Zimy. — Powiedziała mu wszystko, każdy szczegół pośredniego dowodu. — Rozumiecie więc — Moon jest sybilla. Nie mogę dopuścić, by Arienrhod dostała w swe ręce — dostała siebie, uczyniła z tego groźną broń przeciwko nam. Robi wszystko, co tylko może, by zachować władzę. — I dalej psuć, wszystko, czego się tylko tknie. — Ja jednak zrobię wszystko, co będzie w mojej mocy, by się upewnić, że to się jej nie uda. Obejmuje to zapobieganie dostaniu się Moon w jej łapy.

— Nie mogę w to uwierzyć. — Gundhalinu pokręcił głową i zrozumiała, że naprawdę nie może. — Moon… nie spotkałem nikogo takiego jak ona. W niczym nie przypomina Arienrhod! Troszczy się o wszystkich, o wszystko… to każdy wyczuwa. Jeśli w mężczyźnie czy kobiecie jest choć iskierka dobroci, ona wznieca z niej płomień. Wszyscy ją kochają… nic nie można na to poradzić. — Na kąciki jego ust wypełzł bezmyślny uśmiech.

— Na miłość bogów — skrzywiła się Jerusha — nikt nie jest taki wspaniały.

— Ona jest. Niech pani porozmawia z nią.

— Lepiej nawet na nią nie spojrzę, jeśli rzeczy wiście jest taka. Nic dziwnego, że mówią “miłość jest ślepa” — dodała łagodniej. Poczuła, że wysyła przepraszający uśmiech, gdy zdrowa niechęć zacisnęła mu usta. — Po prostu patrzycie na to z niewłaściwej strony, BZ. Potrzebujecie dobrego posiłku i wiele snu, a także czasu, by uwierzyć, że wrócicie do świata, do którego należycie.

— Nie traktujcie mnie protekcjonalnie! — Walnął w tacę z przyrządami, aż podskoczyły i zabłyszczały. Jerusha zamrugała. — Wiem, gdzie jestem, i nie należę tu więcej! Nie nadaję się na inspektora policji, nie pasuję do świata ludzi. Chcę tylko dotrzymać jedynej obietnicy, którą mogę spełnić, jedynej osobie, której nie obchodzi, skąd pochodzę. A wy próbujecie mi wmówić, że ona jest potworem; że muszę przeszkodzić jej w otrzymaniu jedynej rzeczy, której pragnie, i to wtedy, gdy niemal po nią sięga!

— Mówię wam, że jako oficer policji macie obowiązek bronić Hegemonii. To najważniejsze. Nie możecie tak naginać prawa, by odpowiadało to waszym gustom. Tak się nie robi. — Sama powinnam o tym wiedzieć.

— W takim razie składam dymisję.

— Nie przyjmuję jej. Nie jesteście w stanie jej przedłożyć, ponadto stanowicie dla mnie zbyt wielką wartość. Do odlotu ostatniego statku będę potrzebowała każdego człowieka. — Mówiąc to, wiedziała, że stawka jest nieskończenie wyższa — obejmuje jego karierę, godność, może nawet życie. — BZ, wysłuchajcie mnie, proszę. Wiecie, że nie powiedziałabym wam tego wszystkiego, gdybym w to nie wierzyła. Arienrhod jest zagrożeniem! — A także potworem i zarazą. — Zagraża Hegemonii, a przez nią także i Moon. — Kimkolwiek by nie była. — Natomiast Starbuck jest niebezpiecznym mordercą, który zabił w sobie poprzedniego Sparksa Dawntreadera, tak samo jak wyciął tysiące merów. Pomyśl o tym, Gundhalinu, pomyśl! Jesteście ciągle dobrym oficerem, nie możecie zaprzeczyć, iż zaniedbujecie swe obowiązki. Nie pomagacie też Moon, przywracając ją im. — W oczy Gundhalinu zaczął wsączać się rozsądek i mroczne zdecydowanie. Zostań ze mną, BZ.

W drzwiach ponownie zjawiła się Moon, oglądała się przez ramię z twarzą wykrzywioną zmartwieniem i rozczarowaniem. Z tyłu z drugiego pokoju wychodził Sirus. Cholera, nie teraz, gdy niemal już wygrałam! Jerusha spojrzała na Gundhalinu, z nagłą ulgą stwierdziła, że nie zmienił miny.

— BZ — szepnęła — to nie musicie być wy. Każę ją zaaresztować komuś innemu. Zostaniecie tu, póki was nie wyleczą. Potrzebujecie odpoczynku i…

— Zrobię to. — Powiedział to tak, jakby nie istniała. Zsunął się ze stołu, stanął niepewnie i przybrał urzędową minę. — Już mnie wyleczyli, pani komendant. Czuję się dobrze — rzucił z roztargnieniem. — Muszę to zrobić, muszę zrobić to teraz, nim zmienię zdanie. — Na tle ciemnej skóry jego zmarszczki zajaśniały niby gwiazdy bladą bielą.

Moon spojrzała na niego, stanęła w drugim końcu pokoju.

— BZ?

Gundhalinu powiedział spokojnie:

— Moon, jesteś aresztowana.