Honor na wygnaniu [Flag in Exile - pl]

Prawa burta pinasy została rozpruta w większej części długości, a Gerrick leżał w jej pobliżu, pojękując cicho. Jedną nogę miał złamaną — taki kąt wygięcia nie mógł być naturalny — i zaplątaną w podstawę fotela. Z krwawej rany na udzie wystawała kość, a z głębokiego rozcięcia na ramieniu wypływała krew.

— Puść mnie i pomóż Adamowi! — poleciła, widząc, że pierwsze polecenie nie odniosło skutku.

Drugie zresztą też, bo nie miało prawa — Jamie Candless był graysońskim gwardzistą, którego patron znajdował się w niebezpieczeństwie i tylko to było dla niego najważniejsze. Honor spróbowała uwolnić się z jego chwytu, ale mimo że była wyższa i silniejsza, nie zdołała tego dokonać. Z zaciętością i wyraźnym wysiłkiem nadal taszczył ją ku dziurze w kadłubie, gdy obok pojawił się Arthur Yard. Złapał jej drugą rękę, prawie wydzierając ją Nimitzowi. Treecat jednakże nie protestował, ponieważ dwoma innymi łapami obejmował ją za szyję, a przywarł tam niczym pijawka. Yard przerzucił jej rękę przez kark i wspólnymi siłami wyciągnęli ją z pinasy. Andrew LaFollet tymczasem zajął się wielebnym Hanksem, którego życie było dla Graysona ważniejsze nawet niż życie Honor. Nie mając czasu na pobieżne nawet badanie, postawił go na nogi, przerzucił przez ramię i pospieszył w ślad za podkomendnymi.

Honor próbowała się wyrwać, ale ochroniarze byli naprawdę dobrze wyszkoleni i nie pozwolili jej na to, a co więcej zdołali utrzymać desperackie tempo biegu rozpoczętego ledwie wydostali się z wraku. Ich celem była najbliższa osłona terenowa, czyli rów melioracyjny.

Odwróciła głowę i tuż za sobą zobaczyła LaFolleta niosącego Hanksa, a dwa kroki dalej Jareda Suttona wyglądającego na otumanionego, ale całego. Nigdzie natomiast nie było śladu załogi — pilot i pozostali będący w kabinie nie mogli przeżyć, ale gdzie był mechanik pokładowy… przypomniała sobie ten nagle urwany, przeraźliwy krzyk i już wiedziała.

Candless i Yard dotarli do rowu i wrzucili weń Honor, Candless zaś padł na nią, osłaniając ją własnym ciałem. Jego ciężar przydusił ją do ziemi i do Nimitza, więc wypełzła spod niego. Próbował jej przeszkodzić i podczas szamotaniny oberwał łokciem w żołądek — cios został wymierzony z precyzją uzyskaną w ciągu trzydziestu sześciu lat treningu sztuk walki. Honor nawet nie przyszło do głowy, że Candless robi to jedynie po to, by ocalić jej życie — wszystko, o czym mogła myśleć, to Adam, którego trzeba było ratować. Zaczęła gramolić się z rowu i Yard złapał ją od tyłu w desperacki chwyt. Widząc, co się dzieje, LaFollet puścił Hanksa znacznie gwałtowniej niż zamierzał i skoczył na pomoc Yardowi próbującemu powstrzymać Honor przed obłąkańczą szarżą do wraku.