Lord z planety Ziemia

– Jasne. Kontynuuj.

Półleżąc w odchylonym fotelu, walczyłem z sennością. Trzeba będzie poprosić o szkolny kurs historii. Jeśli w ogóle mają tu szkoły i historię…

– Ansambl. Najwyższy organ ustawodawczy Ziemi. Dwuizbowy, z proporcjonalną liczbą przedstawicieli ekspaństwowych jednostek. Wybierany raz na dwa lata. Wybieranie członków izby wyższej na więcej niż dwie kadencje z rzędu jest zabronione. Prawo wyboru przysługuje każdemu posiadaczowi Znaku.

Genormiści. Nielegalne ugrupowanie, które pojawiło się w połowie zeszłego stulecia. Za swój cel stawia kontrolę czystości genotypu ludzkości. Prowadzą działalność polegającą na propagandzie zaostrzenia kontroli genetycznej (genormiści legalni) i na aktach terrorystycznych wobec ludzi łamiących dostępy genetyczne (genona-turyści). Akty przeprowadzają bojówki złożone z nielegalnych genormistów.

Księga Gór. Dokument programowy roaderów. Napisana w 2069 roku przez Sally Jennings, według niektórych danych wraz z grupą psychologów, specjalistów od świadomego programowania zachowania. W związku z tym na początku 2083 roku przeprowadzono referendum w sprawie zakazu rozpowszechniania kompletnego tekstu księgi. Nieznaczną większością głosów projekt ustawy został odrzucony…

Mówiący zakasłał.

– Przeziębiłeś się? – zapytałem i zrobiło mi się zimno ze strachu.

Maszyny nie chorują. Roboty nie kaszlą.

– Tu u nas jest trochę zimno – odpowiedział przepraszającym tonem niewidoczny rozmówca.

– Gdzie „u was”?

– W Irkucku. Flaer należy do ogólnomiejskiego parku maszyn.

Przez kilka minut panowało milczenie. Co za idiotyczna sytuacja. Wziąłem człowieka za robota! Z prowadzącym flaer operatorem rozmawiałem jak z maszyną!

Ale kto by przypuszczał? Nigdzie w galaktyce nie wykorzystywano takiego systemu! Jeśli już maszynie przydzielano kierowcę, kierowca siedział w maszynie.

– Nie sprawiłem kłopotu swoimi pytaniami? – zapytałem.

– Ależ skąd. Miło było potrząsnąć służbami informacyjnymi.

Początkowo myślałem, że czeka nas nudny lot. Cieszę się, że się pomyliłem.

– Ciekawa praca? – rzuciłem niedbale.

– Nie próbował pan?

– Nigdy.

– Dość interesująca. Zazwyczaj obsługujemy turystów, wozimy ich po okolicy, dostarczamy nad jezioro… Odległe loty, takie jak ten, zdarzają się rzadko. Mój czas, jeśli mam być szczery, dobiegł już końca, ale z przyjemnością doprowadzę flaer do strefy lądowania Ałma A ty… Nie ma pan nic przeciwko?

– Oczywiście, że nie.

– Przybył pan z daleka? Proszę się nie przejmować moim pytaniem, jest niezobowiązujące…

– Z Brzegu Grunwalda.

Powtarzając swoją „legendę”, mimochodem dorzuciłem kilka szczegółów: interesuję się współczesnymi kulturami Ziemi, roaderami, genormistami, genonaturystami, planuję o nich napisać.

Mój rozmówca wyraźnie się ożywił.

– Jest pan optymistą, młody człowieku. Sądząc po pytaniach, praktycznie nic pan o nich nie wie.

– Spojrzenie niedoświadczonego bywa bardziej przenikliwe – odpowiedziałem i zdumiałem się. Zdanie pojawiło się w moim mózgu znikąd.

– O, jednak czytał pan Księgę Gór – zauważył z aprobatą operator flaera. – „Spojrzenie niedoświadczonego jest „bardziej przenikliwe, słowa dziecka bardziej szczere, proste drogi najpewniejsze”.

Zacząłem się wiercić w fotelu. Stanowczo nie podobało mi się to wszystko. Komuś udało się wcisnąć do mojej świadomości wiedzę, której nie miałem. A może to jest efekt „przedwiedzy”, w który nigdy nie wierzyłem? Istnieje pogląd, że w czasie przejścia przez hipertunel człowiek może zobaczyć swoją przyszłość… Bzdura. Zbieg okoliczności.

– W którym miejscu pana wysadzić w Ałma Acie? – zapytał operator. – Był pan już w tym mieście?

– Dawno temu – odparłem szczerze. – Myślę, że się porządnie zmieniło. Może pan mi coś podpowie?

– Dworzec lotniczy? – zasugerował niepewnie operator. – Górski kompleks turystyczny? Hilton? Nic innego nie przychodzi mi do głowy…

– O której przylecimy do Ałma Aty?

– Około południa czasu miejscowego. Sprecyzować?

– Nie trzeba. Czy można dowiedzieć się o adres szefa miejscowego klubu roaderów?

– Oczywiście. Postanowił pan zacząć badanie kultury u źródeł? Bardzo słusznie…

Słuchając gadatliwego operatora, z roztargnieniem oglądałem pulpit. Pod względem technicznym flaer był wyposażony nie gorzej od orbitalnych myśliwców Tara czy innych chronokolonii. A jednak miał żywego operatora – coś w rodzaju dublera maszyny albo po prostu dodatkowego uczestnika procesu pracy. Jeśli coś takiego istnieje po masowej kolonizacji okolicznych gwiazd, to co się działo w czasie roaderów?