De Herrezen Draak

Vanaf de plaats waar ze stond, liet de Amyrlin haar blik door de hele keuken zwerven. ‘Als ze zo makkelijk bang te maken zijn,’ mompelde ze zachtjes, ‘dan hebben ze het een veel te lange tijd veel te gemakkelijk gehad.’

Ja, makkelijk bang gemaakt, dacht Nynaeve. Een slappe smoes voor vrouwen. Ze beeft hen alleen maar aangekeken! De Amyrlin keek om en ving even haar blik op. Nynaeve besefte opeens dat ze het spit wel twee keer zo snel liet ronddraaien. Ze maakte zich wijs dat ze moest doen alsof ze even bang was als de anderen.

De ogen van de Amyrlin richtten zich op Elayne en plotseling begon ze te spreken, bijna luid genoeg om de koperen potten en pannen aan de muur te laten rinkelen. ‘Er zijn woorden die ik in de mond van een jonge vrouw niet toesta, Elayne van Huis Trakand. Als je ze binnenlaat, zorg ik ervoor dat ze eruit geschrobd worden!’ Iedereen in de keuken schrok op.

Elayne keek verward en er gleed een verontwaardigde trek over Egwenes gezicht. Nynaeve schudde het hoofd met kleine, heftige gebaren. Nee, meisje! Hou je stil! Zie je niet wat ze doet? Maar Egwene deed haar mond open, eerbiedig maar beslist. ‘Moeder, ze heeft geen...’

‘Zwijg!’ De donderende stem van de Amyrlin verspreidde een nieuwe golf van schrik. ‘Laras! Kun je iets bedenken om twee meisjes te leren wanneer ze mogen praten en hoe ze moeten praten, Méésteres van de Keukens? Lukt je dat?’

Laras kwam sneller aanschommelen dan Nynaeve haar ooit had zien doen. Ze schoot op Elayne en Egwene af, pakte elk bij een oor en herhaalde onderwijclass="underline" ‘Ja, Moeder. Onmiddellijk, Moeder. Zoals u beveelt, Moeder.’ Ze joeg de twee jonge vrouwen de keuken uit alsof ze blij was onder de ogen van de Amyrlin uit te komen. De Amyrlin stond nu dicht genoeg bij Nynaeve om haar aan te raken, maar ze bleef de hele keuken doorkijken. Een jonge kokkin draaide zich om met een kom in haar handen en haar blik ontmoette die van de Amyrlin. Met een verschrikte kreet schoof ze uit het gezicht. ‘Het was niet mijn bedoeling om Egwene aan te pakken.’ De lippen van de Amyrlin bewogen nauwelijks. Het leek alsof ze in zichzelf stond te mopperen, en door haar gezichtsuitdrukking wilde niemand in de keuken horen wat ze zei. Nynaeve kon de woorden maar net verstaan. ‘Maar misschien leert het haar om na te denken voor ze iets zegt.’ Nynaeve draaide aan het spit en hield haar hoofd gebogen. Ook zij probeerde eruit te zien alsof ze in zichzelf stond te mopperen, voor het geval er iemand mocht kijken, ik dacht dat u ons goed in het oog zou houden, Moeder, zodat we u konden vertellen wat we vonden.’

‘.Als ik elke dag naar je was komen kijken, dochter, zouden er een paar achterdochtig kunnen worden.’ De Amyrlin hield de keuken nauwgezet in het oog. De meeste vrouwen deden alles om te vermijden haar kant op te kijken, bang als ze waren om zich haar ongenade op de hals te halen, ik was van plan om je na het middagmaal naar mijn studeerkamer te laten brengen. Ik heb Leane laten geloven dat het was om je de mantel uit te vegen, omdat je nog geen bepaalde studie hebt gekozen. Maar er is nieuws dat niet kan wachten. Sheriam heeft nog een grijzel gevonden. Een vrouw. Zo dood als een vis van vorige week, zonder een enkel schrammetje. Ze was neergelegd alsof ze uitrustte, op Sheriams bed. Niet erg plezierig voor Sheriam.’ Nynaeve verstijfde en het spit was even stil voor ze weer begon te draaien. ‘Sheriam had de kans om Verins lijsten in te zien, die ze Egwene gaf. Dat geldt ook voor Elaida. Ik beschuldig niemand, maar ze hadden de kans. En Egwene zei dat ook Alanna zich... merkwaardig gedroeg.’