Ucieczka z Festung Breslau

-Ten Polak opowiadał różne rzeczy. Najśmieszniej ponoć było podczas ewakuacji styczniowej.

Najpierw sadzali z wyrokami czapy tych, którzy chcieli wyjechać z Breslau, jak nie było wolno. Ale kiedy ogłosili rozkaz, to mnóstwo kobiet dostało histerii, że ma zostawić cały dobytek i pieszo leźć przez zaspy. A jak dostały histerii, to latały po ulicach, becząc i krzycząc. I wiele powiedziało za dużo. No to siedziały w tych samych celach z tymi, którzy chcieli wyjechać wcześniej. Razem szli na gilotynę.

Słuchacze zaczęli się śmiać.

-Eeee... - odezwał się młody. - Ja opowiem coś lepszego. Pod koniec to oni mieli coraz mniej ludzi, bo volkssturm ciągle ich zabierał. No i idziemy do pracy, a do konwoju dali nam jakiegoś dziadka. A to choleryk był straszny i głupek, cały czas na nas krzyczał i wiecznie czegoś zapominał. A jak żeśmy pracowali, do wszystkiego się wtrącał, mimo że nie jego działka, aż nawet wkurwił niemieckiego majstra. No ale wracamy. Zwija nas patrol, kontrola dokumentów. Okazuje się, że dziadek zapomniał podbić pieczątki, że był w pracy. No to kontrolują nas, ale my mamy wszystkie papiery w porządku, bo o nasze papiery to musiał majster zadbać, bo jakby coś było nie tak, to by jego... - Młody przeciągnął kantem zdrowej dłoni po szyi. - A dziadek zaczął się awanturować, no i go zabrali. Sierżant u nas na wartowni się wkurzył i następnego dnia dał nam innego dziadka. No to idziemy do roboty. Patrzymy, a na szubienicy wisi wczorajszy dziadek ozdobiony napisem, że był sabotażystą. No to tłumaczymy nowemu, żeby go nie spotkał los poprzedniego, i żeby zadbał o wszystkie pieczątki. Ten się tak przestraszył, że przez cały dzień latał jak kot z pęcherzem. Ręce mu latały, zdenerwował się, no i walnął setę dla kurażu. Mało mu było, więc pociągnął jeszcze raz. Wracamy. Znowu patrol nas zwija. My mamy papiery w porządku, dziadek też, z tą tylko różnicą, że my stoimy prosto, a dziadek się chwieje. Dwóch naszych go musiało trzymać, a trzeci dociskał do niego karabin, bo do rąk broni bał się wziąć. Jak to zobaczył szef patrolu, to zwinął drugiego dziadka. Sierżant na wartowni apopleksji dostał i wrzeszczał, że nam pokaże, bo nasze komando codziennie swój konwój gubi. Trzeciego dnia dał nam fanatycznego młokosa z Hitlerjugend. Ale to Świnia był i szubrawiec. Tak nam podpadł, że nie było zlitowania. W czasie kontroli on ma papiery sicher, my też. Ale my się dziwnie zachowujemy. Jakbyśmy się czegoś bali. No to od razu do rewizji. Niczego nie mamy. Szef patrolu się zastanowił i kazał zrewidować młokosa. No i w chlebaku znaleźli u niego dwie garście cukru i wojskowe opakowanie.