Пракурорка [Журнальный вариант, be]

— Падсудны сцвярджае, што гэты пакет, вартасцю ў паўтара дзясятка тысяч злотых, быў яму падкінуты з помсты або дзеля… жарту. Ці дапушчае сведка, што які-небудзь гандляр мог бы дзеля гэтай мэты ахвяраваць такую суму?

— Я лічу, што гэта абсурдна, немагчыма. Хапіла б маленькага слоічка, таму што…

Адвакат сарваўся з месца, злы сам на сябе за тое, што позна зарыентаваўся:

— Высокі Суд, я прашу адхіліць гэта пытанне! Сведка некампетэнтны ў гэтай справе.

Старшыня Турчыньскі зіркнуў на Аліцыю і адкрыў рот, але яна запярэчыла:

— Сведка кампетэнтны, таму што дзякуючы свайму становішчу ён ведае асяроддзе наркагандляроў. Абарона ж не спрачаецца, што рэчавы доказ у выглядзе дзесяці слоічкаў утрымлівае наркотык, а менавіта морфій.

Старшыня кіўнуў галавой, і Аліцыя Горн задала сведку новае пытанне.

Адвакат схіліўся да вуха Друцкага.

— Мы прайгралі, — шапнуў ён панура.

— Дакладна?

— Без сумнення. Два-тры гады.

— Мяне могуць арыштаваць? — шапнуў Друцкі.

Адвакат паківаў галавой і ціха сказаў:

— Адзінае, што я магу зрабіць, — гэта запатрабаваць адтэрміноўку, калі вы… вы хочаце адмовіцца ад закладу і змыцца.

— Давайце, — вырашыў Друцкі і падумаў, што, відаць, не наканавана яму асесці ў Варшаве. Зноў уцёкі, зноў бадзянні…

Адвакат Колдынгер устаў:

— Высокі Суд, я прапаную паклікаць эксперта для вывучэння змесціва слоічкаў і адтэрмінаваць справу.

— Дык на слоічках, — скрывіўся старшыня, — ёсць выразны надпіс.

— Так, — настойваў адвакат, — але этыкетку можна наляпіць на слоічак з любым парашком, з содай, з хінінам і г. д. З-за таго, што паўстала пытанне пра цану гэтага пакета, вывучэнне прадукту неабходнае, таму я настойваю на хімічным аналізе.

Пракурор Аліцыя Горн заявіла, што хоць прапанова абаронцы паспрыяе зацягванню справы, аднак яна не супраць, бо сапраўды не праведзены аналіз морфію, які з’яўляецца рэчавым доказам, — гэта недагляд следства.

Старшыня ўстаў:

— Суд ідзе на нараду.

Зала напоўнілася гоманам. Адвакат Колдынгер нахіліўся да свайго кліента:

— Яны павінны ўзяць пад увагу маю прапанову.

Друцкі паціснуў плячыма. Ён дакладна ведаў, што гэта яму не дапаможа.

— Ва ўсякім выпадку, — гаварыў адвакат, — у вашым распараджэнні будуць, па меншай меры, суткі. Пакуль яны адашлюць морфій, пакуль зробяць аналіз, пакуль дашлюць заключэнне… Думаю, што справу адкладуць на тры дні.

Друцкі агледзеўся, з усмешкай кланяючыся жанчынам, страх якіх яго забаўляў. На самай справе нічога ў гэтым незвычайнага. Заўтра ў гэты час ён будзе ўжо далёка. Ён што, не можа сабе дазволіць пляваць на такія дробныя непрыемнасці?..

Нарада суддзяў зацягвалася. Дзесяць хвілін, дваццаць, паўгадзіны.

— Якога чорта!..

— Відаць, снедаюць, — зяўнуў Друцкі.

Але вось зазвінеў званок. Суд вяртаецца, займае месцы. Сярод поўнай цішыні старшыня паведамляе, што суд прыслухаўся да прапановы абаронцы і вырашыў выклікаць дасведчанага пастаяннага судовага эксперта, дацэнта Політэхнічнага ўніверсітэта доктара Мар’яна Краўца. Яго ўжо выклікалі па тэлефоне, і ён хутка прыбудзе, у сувязі з гэтым Суд пастанавіў не адкладваць слуханне, а працягваць яго.