Nefrytowy Tron [Throne of Jade - pl]

— Weźmy pana Dunne’a i pana Hackleya — powiedział wreszcie Laurence. — Nie. Rozumiem pańską argumentację, panie Riggs, ale do tego zadania potrzebujemy zrównoważonych ludzi, którzy nie przysporzą kłopotów. Myślę, że się rozumiemy. Dobrze. John, weźmiemy też Blythe’a i Martina z topmanów.

— Zostaje jeszcze dwóch — rzekł Granby, dodając nowe nazwiska do listy.

— Nie mogę zabrać Bayleswortha, bo Ferris będzie potrzebował godnego zaufania zastępcy — powiedział Laurence, rozpatrzywszy kandydaturę ostatniego porucznika. — Weźmy więc Therrowsa z bellmanów. I jeszcze Digby’ego: trochę za młody, ale dobrze się sprawuje i przyda mu się nowe doświadczenie.

— Zbiorę ich na pokładzie za piętnaście minut, sir — powiedział Granby, wstając.

— Dobrze. I przyślij tutaj Ferrisa — rzekł Laurence, już pisząc rozkazy. — Panie Ferris, polegam na pańskiej ocenie sytuacji — podjął, kiedy zjawił się drugi oficer. — Trudno przewidzieć, co się może wydarzyć w tych okolicznościach. Wypisałem oficjalne rozkazy, na wypadek gdybym zaginął wraz z panem Granbym. Jeśli tak się stanie, musi pan przede wszystkim zadbać o bezpieczeństwo Temeraire’a, a także załogi, oraz o powrót do Anglii.

— Tak jest, sir — odparł przybity Ferris i wziął zalakowany pakiet; nie poprosił o włączenie go do odlatującej grupy, tylko wyszedł posłusznie z opuszczoną głową.

Laurence dokończył pakowanie kufra: na szczęście już na samym początku podróży złożył najlepszy mundur i kapelusz na dnie skrzyni, owinięte w papier i tkaninę nieprzemakalną, bo chciał zachować to ubranie na spotkania dyplomatyczne. Przebrał się w skórzany płaszcz i spodnie z grubego sukna, które zwykle ubierał do lotu; niezbyt jeszcze zniszczone, były jednocześnie bardziej wytrzymałe i odporne na taką podróż. Spośród koszul tylko dwie nadawały się do zabrania; dorzucił do nich kilka drobiazgów, a resztę ubrań zwinął w tobołek i upchnął w szafce.

— Boyne — zawołał, gdy wystawił głowę za drzwi i zauważył marynarza zajętego splataniem liny. — Zanieś to na pokład, dobrze?

Pozbywszy się kufra, nakreślił kilka słów do matki i do Jane i zaniósł listy do Rileya. Ten drobny rytuał tylko wzmocnił w nim wrażenie, że szykuje się do jakiejś bitwy.

Ludzie już czekali na niego, kiedy przybył na pokład, a ich kufry i torby ładowano do szalupy. Bagaże posłów zdecydowano się pozostawić na okręcie, po tym jak Laurence podkreślił, że na ich wyładowanie potrzeba będzie niemal całego dnia; ale i tak Chińczycy zabrali o wiele więcej niż załoga, choć były to tylko naprawdę niezbędne rzeczy. Yongxing był na smoczym pokładzie i wręczał Lung Yu Ping zalakowany list. Najwyraźniej nie widział w tym nic dziwnego, że przekazuje list bezpośrednio smokowi, pozbawionemu jeźdźca, Yu Ping zaś ujęła wprawnie przesyłkę w długie pazury, tak jakby to były palce. Potem wsunęła ostrożnie list do pozłacanej siatki na brzuchu.