De Herrezen Draak

‘Het klinkt echt of ü ze niet vertrouwt.’ Zogenaamd? Er schoot hem iets te binnen, maar hij kon het niet onder woorden brengen. ‘Bent u een...? Bent u...’ Je kon iemand niet zomaar van zoiets beschuldigen. ‘Een Duistervriend?’ vulde Selene spottend aan. Ze klonk vermaakt, niet boos. Ze klonk minachtend. ‘Een van die zielige nalopers van Ba’alzamon die denken dat hij hun onsterfelijkheid en macht zal geven? Ik volg niemand. Er is één man waar ik naast zou kunnen staan, maar ik volg nooit iemand.’

Mart lachte zenuwachtig. ‘Natuurlijk niet.’ Bloed en as, een Duistervriend zou zich geen Duistervriend noemen. Als zij er een is, draagt ze een giftig mes bij zich. Hij had een vage herinnering aan een vrouw die gekleed was als een edelvrouwe, een Duistervriend met een dodelijke dolk in haar slanke hand. ‘Dat, dat bedoelde ik helemaal niet. U ziet eruit... U ziet eruit als een koningin. Dat bedoelde ik. Bent u van adel?’

‘Mart, Mart, je moet leren me te vertrouwen. O, ik zal je ook gebruiken – je bent te achterdochtig van aard, zeker na die dolk, om dat te ontkennen – maar als ik je gebruik, zul je rijkdom verwerven, en macht, en roem. Ik zal je niet dwingen. Ik heb altijd gemeend dat een overtuigd man het beter doet dan een man onder dwang. Deze Aes Sedai hebben niet het flauwste vermoeden hoe belangrijk je bent, en hij zal trachten je te misleiden of je te doden, maar ik kan je geven wat je verlangt.’

‘Hij?’ vroeg Mart scherp. Mij vermoorden? Licht, ze maken jacht op Rhand, niet op mij. Hoe weet ze van die dolk? Ik neem aan dat de hele Toren het weet. ‘Wie wil me vermoorden?’

Selenes mond verstrakte alsof ze te veel had losgelaten. ‘Jij weet wat je wilt, Mart, en ik weet het evengoed als jij. Je moet kiezen wie je kunt vertrouwen om het te bereiken. Ik geef toe dat ik je zal gebruiken. Deze Aes Sedai zullen dat nooit doen. Ik zal je naar rijkdom en roem voeren. Zij zullen je aan de leiband houden tot je doodgaat.’

‘U zegt nogal wat,’ zei Mart, ‘maar hoe weet ik of dat alles waar is? Hoe weet ik dat ik u meer kan vertrouwen dan hen?’

‘Door te luisteren naar wat zij je vertellen en naar wat ze niet zeggen. Zullen ze jou vertellen dat je vader in Tar Valon is geweest?’

‘Pa is hier geweest?’

‘Een man die Abel Cauton heette en een ander die Tham Altor werd genoemd. Ze maakten kabaal tot ze werden ontvangen. Ik heb gehoord dat ze wilden weten waar jij en je twee vrienden waren. En Siuan Sanche heeft ze met lege handen teruggestuurd en niet eens verteld dat je nog in leven was. Zullen ze dat aan jou vertellen, tenzij je ernaar vraagt? Zullen ze uit zichzelf vertellen dat Rhand Altor op dit moment probeert te ontsnappen en dat hij achtervolgd wordt door een Aes Sedai die Moiraine heet? Zullen ze jou vertellen dat de Zwarte Ajah hun kostelijke Witte Toren heeft besmet? Zullen ze zelfs maar iets laten doorschemeren op welke manier ze jou gaan gebruiken?’

‘Probeert Rhand te ontsnappen? Maar...’ Misschien wist ze dat Rhand zich tot Herrezen Draak had uitgeroepen en misschien wist ze dat niet, maar hij ging het haar niet vertellen. De Zwarte Ajah! Bloed, bloed, bloed en as! ‘Wie bent u, Selene? Als u geen Aes Sedai bent, wat bent u dan wel?’

Haar glimlach verborg vele geheimen. ‘Bedenk alleen dat er een andere keus is. Je hoeft geen speelpop van de Witte Toren te zijn of een prooi van Ba’alzamons Duistervrienden. De wereld is veel ingewikkelder dan je je kunt voorstellen. Doe de komende tijd wat die Aes Sedai willen, maar denk aan je keuze. Doe je dat?’ ik geloof niet dat ik veel keus heb,’ zei hij somber, ik neem aan dat ik dat zal doen.’

Selenes blik werd scherper. De vriendelijke toon in haar stem werd als een oude slangenhuid opzij gegooid. ‘Neem aan? Ik ben niet op deze manier gekomen om dat soort praatjes aan te horen, Martrim Cauton!’ Ze stak een slanke hand uit.

Er zat niets in haar hand en ze stond halverwege de deur, maar hij dook opzij voor die hand, alsof ze met een dolk boven hem stond. Hij wist eigenlijk niet waarom, maar in haar ogen viel een dreiging te lezen en hij wist zeker dat die echt was. Hij voelde zijn huid prikkelen en zijn hoofdpijn kwam terug.

Opeens verdwenen zowel pijn als prikkels en Selenes hoofd wendde zich met een ruk om, alsof ze naar iets buiten het vertrek luisterde. Er verscheen een lichte frons en ze liet haar hand zakken. De frons verdween. ‘We praten later verder, Mart. Ik heb je veel te zeggen. Denk aan je keuze. Denk eraan dat er vele handen zijn die willen toeslaan. Ik alleen kan jouw leven zeker stellen, en alles wat je nastreeft, als je doet wat ik je zeg.’ Ze gleed de deur uit, even stil en elegant als ze was binnengekomen.