Na glinianych nogach [Feet of Clay - pl]

Sierżant Colon otworzył oczy i jęknął. Głowa go bolała. Chyba go czymś uderzyli. Możliwe, że ścianą.

I związali go — ręce i nogi.

Zdawało się, że leży w ciemności na drewnianej podłodze. W powietrzu unosił się dziwny zapach — znajomy, ale irytująco nierozpoznawalny.

Kiedy oczy z wolna przyzwyczaiły mu się do ciemności, dostrzegł cienkie linie światła, jakie mogą oznaczać drzwi. Słyszał też głosy.

Spróbował podnieść się na kolana i jęknął, gdy ból w głowie uderzył z nową siłą.

Kiedy ktoś cię wiąże, pomyślał, to nie wróży niczego dobrego. Oczywiście, wiązanie i tak jest lepsze od zabijania, ale może oznaczać, że odkładają człowieka na bok, żeby zabić później.

Takie rzeczy się nie zdarzają, powiedział sobie. Za dawnych dni, kiedy człowiek przyłapał kogoś na kradzieży, to praktycznie przytrzymywał mu drzwi, żeby tamten mógł uciec. Dzięki temu wracał do domu w jednym kawałku.

Zdołał się jakoś podnieść, wykorzystując kąt między ścianą a ciężkimi skrzyniami. Nie poprawił tym zbytnio swojej sytuacji, ale kiedy ucichły już huczące w głowie gromy, podskakując niezgrabnie, zbliżył się do drzwi.

Z drugiej strony wciąż słyszał jakieś głosy. Najwyraźniej ktoś poza sierżantem Colonem też miał kłopoty.

— …klaunie! Po to mnie tu wezwałeś? W straży mają wilkołaka! Ah-ha. Nie któregoś z tych waszych dziwolągów, ale prawdziwego bimorfa! Rzucisz monetą, a wilkołak wyniucha, na którą stronę spadła.

— To może go zabijemy i odciągniemy stąd ciało?

— Myślisz, że nie wyczuje różnicy między trupem a żywym ciałem?

Sierżant Colon jęknął cichutko.

— Eee… To może wyprowadzimy go gdzieś w tę mgłę…?

— One umieją wyczuć strach, idioto! Ah-ha. Dlaczego nie pozwoliłeś mu się rozejrzeć? Co by znalazł? Znam tego strażnika. Tłusty stary tchórz z mózgiem nie lepszym, ah-ha, od świni. Przez cały czas cuchnie strachem.

Sierżant Colon miał nadzieję, że nie zacznie cuchnąć niczym innym.

— Poślij do niego Meshugę, ah-ha.

— Jesteś pewien? On się robi jakiś dziwny. Chodzi gdzieś, a nocą krzyczy. Przecież one nie powinny tego robić. W dodatku pęka. Wiadomo, tępe golemy niczego nie zrobią po…

— Wszyscy wiedzą, że nie można ufać golemom. Ah-ha. Dopilnuj tego.

— Słyszałem, że Vimes jest…

— Sam zająłem się Vimesem!

Colon jak najciszej odsunął się od drzwi. Nie miał pojęcia, czym jest ta rzecz zwana Meshugą, którą zrobiły golemy. Tyle że wydawało się bardzo dobrym pomysłem, by znaleźć się tam, gdzie jej nie ma.

Gdyby był kimś tak sprytnym jak Vimes albo Marchewa, pewnie… pewnie znalazłby gwóźdź albo coś takiego i pozbył się więzów. Były mocne i wcinały mu się w skórę, przede wszystkim dlatego że sznur był cienki, niewiele grubszy od dratwy, wielokrotnie owiniętej i zasupłanej. Gdyby tylko udało się znaleźć coś, o co by potrzeć…

Niestety jednak, wbrew wszelkiemu rozsądkowi, czasami ludzie nieprzewidująco wrzucają swych związanych jeńców do pomieszczeń całkowicie pozbawionych gwoździ, poręcznych ostrych kamieni, kawałków szkła czy nawet — w przypadkach ekstremalnych — dostatecznej ilości starego złomu, by zbudować z niego w pełni funkcjonalny wóz pancerny.

Zdołał jakoś opaść na kolana i zaczął przesuwać się po deskach podłogi. Wystarczy nawet drzazga. Kawałek metalu. Szeroko otwarta brama z napisem WOLNOŚĆ. Zadowoli się byle czym.

Znalazł tylko maleńki krąg światła na podłodze. Dziura po sęku, który już dawno wypadł, i teraz przedostawało się przez nią światło — słaby, pomarańczowy blask.

Colon położył się i przysunął do dziury oko. Niestety, wskutek tego w pobliże otworu trafił też jego nos.

Smród był przerażający. Była w nim jakaś sugestia wodnistości, a w każdym razie ciekłości. Colon musiał się znaleźć nad jednym z licznym potoków, które płynęły przez miasto, choć w ciągu wieków zostały całkowicie zabudowane. Teraz — jeśli ktoś w ogóle pamiętał o ich istnieniu — wykorzystywano je do celów, do jakich ludzkość zawsze używała świeżej i czystej wody, to znaczy do czynienia jej możliwie mętną i niezdatną do picia. A ten potok przepływał pod targiem bydła. Zapach amoniaku wwiercał się w zatoki Colona niczym świder.