Honor na wygnaniu [Flag in Exile - pl]

— Świetnie! Ćwiczyliśmy z admirałem Suarezem, ale zawsze lepiej mieć nowego przeciwnika. Może dowódca tej eskadry będzie miał nowe pomysły i także nam przydadzą się ćwiczenia.

— Jestem pewna, że spróbują — wtrąciła Katherine.

— Sądzę, że masz rację — zgodziła się Honor i dodała wolniej, z namysłem: — A skoro mowa o nowych pomysłach — to zaczynają mnie poważnie niepokoić pewne wieści dochodzące z Graysona.

— Burdette i jego banda idiotów? — prychnął Protektor. Honor przytaknęła z poważną miną, toteż zmarszczył brwi i dodał:

— Wiem, że ma pretensje o tego klechę, ale jak do tej pory jedynie narobił wrzasku.

— Może tak, ale zaczyna uzyskiwać poparcie. A ja miałam już do czynienia z ludźmi, którzy najpierw narobili publicznie takiej wrzawy, że potem, gdy znaleźli się w kącie, zostali więźniami własnej retoryki.

— Chodzi ci o to, że może posunąć się jeszcze dalej? — spytała Katherine.

— Coś w tym rodzaju, ale… — Honor umilkła i dodała po chwili namysłu: — Jestem pewna, że dysponujecie lepszymi źródłami informacji niż ja, ale Gregory Paxton jest doskonały, a oboje staraliśmy się śledzić rozwój wydarzeń. Dostaję też regularne raporty od Howarda i Hilla i z naszej perspektywy wygląda to tak, że Burdette nie jest jedynym problemem.

— Tak? — zachęcił ją Benjamin.

— Wygląda na to, że ktoś splata kilka wątków w jedną całość. Na pierwszy rzut oka wydają się nie mieć ze sobą nic wspólnego, ale tylko na pozór. Pierwszym są publiczne wystąpienia patrona Burdette przyciągające powszechną uwagę. Ale są też inne, znacznie cichsze…

— Chodzi ci o Muellera, Michaelsona i resztę? — spytał Mayhew.

— Właśnie. — Nie całkiem udało się jej ukryć ulgę w głosie i Protektor uśmiechnął się w sposób dziwnie przypominający grymas. — Nie chcę zostać uznana za paranoiczkę, ale wydają mi się znacznie groźniejsi niż Burdette, raz dlatego, że ludzie mogą dać im posłuch, dwa, że trudno powiedzieć, co naprawdę planują. A wystarczy, że ludzie zaczną słuchać takiej „umiarkowanej krytyki” i w niedługim czasie dla sporej części z nich żądania ekstremistów nie będą już przesadzone.

— Rozumiem, o co ci chodzi — przyznała zamyślona Katherine i spytała męża: — Czy nie o tym w zeszłym tygodniu dyskutowałeś z Prestwickiem?

— Dyskutowałem. I w tej chwili ani my obaj, ani planetarna służba bezpieczeństwa nie widzimy konkretnych powodów do zmartwień.

— Konkretnych powodów? — powtórzyła Katherine. Mayhew uśmiechnął się kwaśno.

— Wy obie jesteście zbyt podejrzliwe, zbyt bystre, by wyszło to wam na dobre — ocenił. — Chodzi o to, że sytuacja może się zmienić i wówczas pojawią się takie powody czy powód.

— A jak bardzo może na to wpłynąć decyzja Synodu dotycząca Marchanta? — spytała Honor, a widząc jego pytające spojrzenie, wyjaśniła: — Oboje z Gregiem próbowaliśmy sami do tego dojść, ale nie mieliśmy wystarczających informacji. Co nie zmienia faktu, że niepokoi mnie to, jak zareagują bardziej ortodoksyjni i fanatyczni z mieszkańców planety. Poza tym wyniki ostatniego sondażu… poważnie mnie zaniepokoiły.

— Decyzja ukarania Marchanta była decyzją wewnątrzkościelną — odparł po chwili Benjamin. — Wielebny Hanks naturalnie przedyskutował ją ze mną, jako że Protektor technicznie jest władzą wykonawczą kościoła, ale decyzja została podjęta przez większość członków Synodu. Jak znam Hanksa, na pewno przyczynił się do tego, by taki właśnie był wynik, ale na samym początku zdecydowałem, że nie będę się wtrącał w wewnętrzne sprawy kościoła. Biorąc pod uwagę krytykę, jaką ściągnąłem na siebie przy okazji czysto świeckich reform, ostatnią rzeczą, której potrzebuję, jest to, by zaczęto uważać, że zmuszam kościół do czegokolwiek!

Poczekał, aż Honor przetrawi jego słowa. Dopiero gdy kiwnęła głową, kontynuował:

— Tym niemniej zgadzam się z Hanksem. Marchant nie tylko zachował się w sposób niegodny kapłana, ale na dodatek wystąpił świadomie wbrew stanowisku kościoła, czego Synod po prostu nie mógł zignorować. Należało go ukarać i to szybko i ostro, zanim zebrałoby się wokół niego grono konserwatywnych kapłanów. Co może wyniknąć ze schizmy, większość aż za dobrze pamięta. Zdaję sobie sprawę i sądzę, znając Paxtona, iż ty także o tym wiesz, że niektórzy księża zaczęli stosować bierny opór. Jak dotąd do niczego więcej się nie posunęli z obawy przed konsekwencjami i sądzę, że o to właśnie chodziło Hanksowi. Wielebny próbuje teraz stłumić ten ogień, nie dostarczając mu paliwa, a z drugiej strony zachęca bardziej postępowych księży, by wypowiadali się odważniej, kierując się głosem rozsądku, a nie skostniałą tradycją.