Światło się mroczy [Dying of the Light - pl]

— To co innego — sprzeciwił się Dirk. — Używanie broni w takim celu to nie to samo, co strzelanie z lasera do człowieka. Nigdy nie robiłem żadnej z tych rzeczy, ale nie sądzę, by można je było ze sobą Porównywać.

Gwen oparła się o drzwi, spoglądając na niego z odległości kilku metrów.

— Nie wierzysz, że potrafiłabym zabić człowieka?

— Nie wierzę.

Uśmiechnęła się.

— Dirk, nie jestem już małą dziewczynką, którą znałeś na Avalonie. Spędziłam kilka lat na Dumnym Kavalaanie. To nie były łatwe lata. Inne kobiety pluły mi w twarz. Wysłuchałam tysiąca wykładów Garse’a Janacka na temat zobowiązań płynących z nefrytu i srebra. Inni kavalarscy mężczyźni nazywali mnie niby-człowiekiem i suką-betheyn tak często, że czasem przyłapuję się na tym, że odpowiadam na te imiona.

Potrząsnęła głową. Jej oczy lśniły twardym, zielonym blaskiem tuż poniżej szerokiej, ciasno opasującej czoło opaski. Ma nefrytowe oczy, pomyślał oszołomiony Dirk, takie same jak ta bransoleta, którą wciąż nosi.

— Jesteś wściekła — zaprotestował. — Łatwo jest się wściec. Ale ja cię znam, kochanie, i wiem, że masz łagodny charakter.

— Miałam. Starałam się go zachować, ale to trwało długo, Dirk, bardzo długo, cały czas narastało, a jedynym, co było w tym wszystkim dobre, był Jaan Vikary. Zwierzałam się Arkinowi. On wie, co czuję, co czułam. Zdarzały się chwile, gdy byłam blisko, naprawdę cholernie blisko. Zwłaszcza w przypadku Garse’a, bo on w jakiś bardzo dziwny sposób jest częścią mnie, a szczególnie częścią Jaana, a to bardziej boli, gdy chodzi o kogoś, na kim ci zależy, kogo mógłbyś niemal pokochać, gdyby nie…

Umilkła. Skrzyżowała mocno ręce na piersiach i zmarszczyła brwi, ale przestała mówić. Dirk pomyślał, że z pewnością zobaczyła jego minę. Zastanawiał się, jak mogła ona wyglądać.

— Może i masz rację — podjęła po chwili, rozprostowując ramiona. — Może nie mogłabym nikogo zabić. Ale, wiesz co, czasami czuję się tak, jakbym mogła. A w tej chwili, Dirk, bardzo chciałabym mieć pistolet. — Roześmiała się, cicho i bez wesołości. — Na Dumnym Kavalaanie oczywiście nie pozwalano mi nosić broni. Po co betheyn pistolet? Chronią ją jej związany dumą i jego teyn. Baba z pistoletem mogłaby się postrzelić. Jaan… no cóż, on próbuje wprowadzić wiele zmian. Stara się. W końcu jestem tutaj. Większość kobiet nigdy już nie opuszcza bezpiecznych kamiennych schronień, gdy tylko włoży nefryt i srebro. Ale bez względu na wszystkie jego wysiłki, za które go szanuję, Jaan tego nie rozumie. W końcu jest związanym dumą i walczy też o inne sprawy, a w odpowiedzi na wszystko, co ode mnie słyszy, Garse mówi mu coś innego. Czasami Jaan nawet tego nie zauważa. A takie drobiazgi, jak prawo do noszenia broni dla mnie, jego zdaniem nie mają znaczenia. Rozmawiałam z nim o tym kiedyś i stwierdził, że przecież jestem przeciwna noszeniu broni i całej tej wielkiej szopce, jaką jest kodeks pojedynkowy. Miał rację, ale, Dirk, no wiesz, zrozumiałam to, co powiedziałeś w nocy Arkinowi. Że chcesz stawić czoło Bretanowi, nawet jeśli nie czujesz się związany jego kodeksem. Ja czasami czułam to samo.

Światła w pokoju zamigotały nagle, przyciemniały, a potem znowu rozjarzyły się pełnym blaskiem.

— Co to? — zawołał Dirk, podnosząc wzrok.

— Lokatorzy nie powinni się niepokoić — odezwał się Głos spokojnym basem. — Przejściowa awaria mocy, która dotknęła wasze piętro, została już usunięta.

— Awaria mocy! — Przez umysł Dirka przemknęła wizja Wyzwania — hermetycznie zamkniętego, pozbawionego okien, odciętego od świata Wyzwania — z wyłączoną mocą. Ta myśl nie przypadła mu do gustu. — Co się dzieje?

— Nie ma powodu do niepokoju — powtórzył Głos, lecz sufitowe światła zadały kłam jego słowom. Zgasły całkowicie i przez krótką chwilę Gwen i Dirk stali obok siebie w przerażająco nieprzeniknionej ciemności.

— Lepiej stąd zwiewajmy — odezwała się kobieta. Odwróciła się, odsunęła drzwi szafki i zaczęła z niej wyjmować torby. Dirk pośpieszył jej z pomocą.

— Proszę nie wpadać w panikę — ciągnął Głos. — Nalegam, byście dla własnego bezpieczeństwa nie opuszczali mieszkania. Sytuacja została opanowana. Wyzwanie ma wiele wbudowanych zabezpieczeń, a także rezerwowe wersje wszystkich istotnych systemów.