Honor na wygnaniu [Flag in Exile - pl]

Kurs 13. dywizjonu także zmienił się gwałtownie — Yanakov zorientował się w sytuacji, ale było już za późno, gdyż Yu wykonał zwrot w idealnym momencie. Co prawda odległość była zbyt duża na użycie dział z nadzieją przebicia osłon burtowych, ale Yanakov był zbyt pewien tego, co zrobi przeciwnik, by zastanawiać się nad inną możliwością. I przez to pozwolił, by rufy jego okrętów znajdowały się nieco zbyt blisko kursu 11. dywizjonu, który się przecież oddalał. Dzięki temu po zwrocie przez krótki moment dwa superdreadnoughty, cztery ciężkie krążowniki, sześć lekkich krążowników i sześć niszczycieli mogło ostrzelać niczym nie osłonięte rufy jego okrętów.

Lasery i grasery trafiły, prując pancerne kadłuby, i superdreadnaught Courageous zniknął w potężnej eksplozji wraz z całą załogą i admirałem Yanakovem. Poważnie uszkodzony Furious zdołał desperackim manewrem odwrócić się i obrócić równocześnie, ustawiając górnym ekranem do przeciwnika. W tym momencie rozległ się uradowany głos Trailmana polecającego 12. dywizjonowi otworzyć ogień ze wszystkich wyrzutni — jedyny kurs, który uchronił Furious przed ogniem dział Yu, ustawił go dziobem ku okrętom Trailmana. Różnica kursów wynosiła mniej niż 30° i choć Furious dał pełną moc, nie zdążył wyjść z rejonu zagrożenia, a jego obrona antyrakietowa była za słaba, by poradzić sobie z lawiną pocisków. Co najmniej czwarta część wystrzelonych przez 12. dywizjon rakiet detonowała przed jego dziobem i osiem minut po eksplozji Courageous kolejna miniaturowa supernowa zasygnalizowała koniec superdreadnoughta Marynarki Graysona Furious.

Honor pokiwała głową z aprobatą i poleciła: — W porządku, Fred. Wyłącz proszę symulację.

Ekrany zgasły, holoprojekcje zniknęły, a ona przeciągnęła się z zadowoleniem. Na ekranie wizualnym widać było pozostałe okręty eskadry łącznie z obydwoma dopiero co „zniszczonymi” na orbicie parkingowej Graysona.

Komandor Bagwell nadal nie całkiem doszedł do siebie, wstrząśnięty tym, jak bezceremonialnie Yu i Yanakov złamali parametry ćwiczenia, a Honor przyjęła to z radością. Trochę czasu potrwa, nim się z tym upora, ale w jej ocenie ani nie będzie miał żalu do Yanakova, ani też, co ważniejsze, nie da się drugi raz tak podejść. Yanakov też zresztą będzie zły na siebie — udała mu się świetna zasadzka, ale zaprzepaścił to przez zbytnią pewność siebie. Yu wystawił mu za to najwyższy z możliwych rachunków. Co prawda czekał odrobinę zbyt długo — gdyby Yanakov choć o parę sekund wcześniej zmienił kurs, Yu straciłby okazję do ostrzelania ruf jego okrętów, a nic innego nie przyniosłoby efektu, ale o tym zamierzała powiedzieć mu w rozmowie prywatnej. Manewr udał się mimo wszystko i Yu zasłużył na szacunek reszty eskadry.