Honor na wygnaniu [Flag in Exile - pl]

Paxton zreferował sytuację zwięźle, ale wyczerpująco, tak jak spodziewała się po kimś o jego reputacji.

— Dziękuję, komandorze Paxton — powiedziała. — Prawdę mówiąc jednak, znacznie bardziej interesuje mnie nasza lokalna sytuacja. Co może pan nam powiedzieć o stanie naszej floty?

— Spodziewam się wkrótce sporych zmian, milady. Jestem pewien, że komandor Bagwell otrzymał w tej kwestii dokładniejsze informacje, ale jak rozumiem, Królewska Marynarka w ciągu paru najbliższych tygodni wycofa swe dotąd stacjonujące jeszcze w układzie Yeltsin okręty liniowe. Fred?

Spojrzał na oficera operacyjnego, który skinął potakująco głową i zabrał głos:

— To jeszcze nie jest oficjalna wiadomość, milady, ale otrzymaliśmy ostrzeżenie z dowództwa. Admirał Suarez oficjalnie poinformował admirała Matthewsa, że Admiralicja rozważa przegrupowanie okrętów Royal Manticoran Navy, a biorąc pod uwagę rozwój sytuacji na froncie, należy spodziewać się radykalnej redukcji sił RMN w naszym systemie, skoro obecnie jesteśmy w stanie obronić go samodzielnie. Ponieważ w tej chwili ponad połowę sił stacjonujących w naszym układzie stanowią okręty RMN, będzie to miało poważny wpływ na naszą marynarkę. I nie będą to zmiany na lepsze. Proszę zrozumieć, milady, że dowództwo nie narzeka, a jedynie stwierdza fakt. Jeśli Sojusz chce utrzymać natarcie, to Królewska Marynarka musi skądś wziąć niezbędne do tego posiłki, a nasz system jest logicznym miejscem. W istniejących warunkach RMN i tak dała nam wiele czasu na zmiany i uzupełnienia i dzięki temu Druga Eskadra Liniowa jest w pełni gotowa do służby, ale nie zmienia to faktu, że wycofanie okrętów Royal Manticoran Navy osłabi naszą obronę. Będziemy poza tym zdani wyłącznie na własne siły i dlatego nasza eskadra powinna osiągnąć pełną gotowość bojową nie później niż szóstego marca.

— Hmm. — Honor potarła skroń, próbując dojść do ładu z datami.

Nie było to sprawą prostą, jako że Grayson posiadał własny kalendarz jak każda planeta, ale w przeciwieństwie do większości z nich nie używano go tutaj do niczego innego jak śledzenia pór roku. Nie rozpoczęto go też od dnia Pierwszego Lądowania, lecz wykazując upór zadziwiający nawet jak na wyjątkowych uparciuchów, za jakich uważano mieszkańców Graysona, nadal używano ziemskiego kalendarza gregoriańskiego. Był on całkowicie nieodpowiedni — nie zgadzała się ani długość dnia, ani tym bardziej roku, a co gorsza utrzymano ciągłość numeracji lat. Na dodatek pomimo sterty dokumentów, które miała regularnie podpisywać, Honor miała poważny problem z zapamiętaniem, czy jest teraz 3929 czy 3920 rok. Jedynym pozytywnym efektem tego uporu było utrzymanie dwudziestoczterogodzinnej doby pokładowej, więc nie musiała przeliczać liczby godzin. Musiała natomiast pamiętać, ile dni liczy sobie który miesiąc.

Ułatwiała to dziecinna wyliczanka, której nauczył ją Howard Clinkscales, ale tym razem gdy doszła do wyniku, coś jej się nie zgadzało. Uwzględniając, że luty był znacznie krótszy, szósty marca wypadał za czterdzieści dni. Zmarszczyła brwi, sprawdziła wyliczenia i wyszło jej, że się nie pomyliła. Popatrzyła wymownie na Mercedes i Bagwella i powiedziała ponuro:

— To nie daje nam wiele czasu.

Miny obojga wskazywały, że była to jedna z tych naprawdę niepotrzebnych uwag, więc uśmiechnęła się krzywo i spytała:

— Możemy zdążyć?

Bagwell spojrzał na kapitan Brigham, wyraźnie oddając jej głos. Mercedes namyśliła się głęboko i odparła:

— Powinniśmy, milady. Admirał Brentworth od dwóch miesięcy szkoli w manewrach grupowych Magnificent, Courageous i Manticore Gift i praktycznie te trzy okręty działają jako zgrany dywizjon. Furious i Glourious dopiero od dwóch tygodni biorą udział w ćwiczeniach i żaden okręt nie brał jeszcze udziału w manewrach całej eskadry, a Terrible opuścił stocznię zaledwie w piątek… podstawową kwestią będzie więc tak naprawdę to, jak szybko nasz flagowiec osiągnie pełną zdolność bojową.

— Co pan na to, kapitanie Yu? — spytała odrobinę chłodniej Honor, ale Yu nie zwrócił na to uwagi.

Potarł podbródek, przymknął oczy i po paru sekundach kiwnął głową.

— Myślę milady, że zdążymy. Na styk, ale zdążymy. Admirał Brentworth stworzył dobry zalążek eskadry i sądzę, że to da się szybko odczuć, jak tylko zaczniemy ćwiczenia. Co prawda admirał Trailman i admirał Yanakov są w eskadrze zaledwie od paru dni i nie wzięli jeszcze udziału w symulacji manewrów całej eskadry, ale nie martwi mnie to. Z drugiej strony my mamy jeszcze na pokładzie stoczniowców i nie zakończyliśmy pełnych prób odbiorczych, zwłaszcza napędu i artylerii… Oficjalnie jesteśmy gotowi, a w praktyce… Może powinna się pani na kilka dni przenieść na inny okręt, milady. Dzięki temu mogłaby pani spokojnie rozpocząć zgrywanie reszty eskadry, a ja w tym czasie zakończyłbym próby i usunął usterki, które wyjdą na jaw w ostatniej chwili.

Honor przyjrzała mu się z namysłem — żaden kapitan nie lubił przyznawać, że jego okręt nie jest w pełni sprawny, a Yu miał więcej powodów ku temu niż inni, doskonale wiedząc, że daje jej tym idealny pretekst do usunięcia go z funkcji kapitana flagowego. Jeżeli nawet nie zrobiłaby tego, pozbawiając go dowodzenia, to gdyby odbiór okrętu przeciągnął się, musiałaby do tej roli wykorzystać dowódcę innego superdreadnoughta, na który by się przeniosła, a potem wystarczyłoby go zostawić, twierdząc, że ma już zgrany sztab i zespół i nie będzie go zgrywała ponownie tylko po to, by Yu mógł pełnić funkcję kapitana flagowego.