Kwestia honoru [Field of Dishonor - pl]

— Paul, nigdy nawet… dlaczego sama na to nie wpadłam?! Jest doskonały!

— I taki powinien być! A dlaczego sama o tym nie pomyślałaś… cóż, jestem jak najdalszy od stwierdzenia, że bywasz czasami wyjątkowo tępa, ale… — i wymownie wzruszył ramionami.

— Skromność, wdzięk i takt — oznajmiła rzeczowo. — Jakim cudem na ciebie zasłużyłam?!

— I urok osobisty — dodał niewinnie. — Robię co mogę, żeby zaskarbić sobie łaski jaśnie pani na lata, gdy już nie będę w stanie uskoczyć przed kolejnym szturchańcem. A poważnie: wpadłem na ten pomysł, gdy zobaczyłem moduł ratunkowy w twojej kabinie. Wiesz, że kiedyś zajmowałem się projektowaniem różnych różności dla floty. Zaraz po ukończeniu akademii zostałem przedzielony do zespołu zajmującego się modernizacją skafandrów próżniowych w związku z pojawieniem się wytrzymalszych materiałów. Nabyłem sporo doświadczenia w tej materii, a w czasie pobytu w Hancock dysponowałem też sporą ilością wolnego czasu i tak jakoś wyszło, że zanim opuściliśmy ten system, miałem już gotowy projekt.

— Ależ to musiało kosztować fortunę — powiedziała wolno. — Wiem, ile mnie kosztował ostatni moduł.

— Tani nie był — przyznał Paul poważnie. — Ale moja rodzina od zawsze prowadziła interesy w przemyśle okrętowym. Pokazałem projekt wujowi Henriemu, szefowi naszej stacji naukowo-technicznej, i dalej on już wszystko pilotował. A przy okazji obsobaczył mnie za niedbalstwo i bezmyślność. Fakt: kiedy skończył się z nim bawić, projekt był bez porównania lepszy, ale nie musiał się aż tak na mnie wyżywać! Samo zrobienie skafandra to już był drobiazg.

Honor odruchowo przytaknęła, nadal pogrążona w myślach. Staranniej obejrzała hełm… Była zaskoczona, gdy odkryła z jak majętnej rodziny Paul pochodzi, choć właściwie nie powinno jej to dziwić, bo wiedziała, że jest bliskim kuzynem Mike Henke, ale o tych rodzinnych interesach dawno z nią nie rozmawiała. Mimo jego niedbałego podejścia do kwestii ceny, doskonale wiedziała, jak kosztowne są moduły ratunkowe, a ten skafander musiał być nieporównywalnie kosztowniejszy.

— Jest wspaniały, ale nie powinieneś bez ostrzeżenia robić mi takich kosztownych prezentów.

— A tym akurat nie musisz się martwić. Wuj Henri też uważał, że to będzie kosztowna zabawka, dopóki przypadkiem nie dowiedzieli się o wszystkim ludzie z marketingu — uspokoił ją Paul, a widząc jej oszołomioną minę, wyjaśnił: — Nie tylko ty masz treecata, prawda? Dostarczamy około jednej trzeciej modułów dla nich, a pozostali producenci będą naprawdę nieszczęśliwi, gdy ten skafander pojawi się na rynku. Przy okazji: nie masz pojęcia, jakie to miłe, kiedy po tylu latach traktowania jak syna marnotrawnego rodzina zaczyna cię doceniać.