Gwiazdy — moje przeznaczenie [The Stars My Destination - pl]

— Co, u diabła? — mruknął Foyle. — W Sylwestra? Gościnny facet, nie ma co. Spróbujemy od tyłu.

Obeszli domek dookoła, prześladowani przez trupią główkę ze skrzyżowanymi piszczelami rozbłyskującą w regularnych odstępach czasu i wygłaszane blaszanym głosem ostrzeżenie. Z jednej strony dostrzegli jasno oświetlone okienko piwnicy, z którego doleciał ich uszu przytłumiony chór głosów:

— Pan jest moim pasterzem, nie będę pożądał…

— Chrześcijanie Piwniczni! — wykrzyknął Foyle.

Pochylili się z Robin nad okienkiem i zajrzeli do środka. Na wspólnym i wysoce nielegalnym nabożeństwie celebrowało nadejście Nowego Roku trzydziestu wiernych zbliżonych wyznań. Dwudziesty czwarty wiek nie obalił jeszcze Boga, zniósł jednak zorganizowaną religię.

— Nic dziwnego, że ten dom jest tak zabezpieczony — powiedział Foyle. — Takie nielegalne praktyki. Spójrz tylko, są tam ksiądz i rabin, a ten przedmiot stojący za nimi to krzyż…

— Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek co znaczą niektóre słowa, których często używasz? — spytała cicho Robin. — Mówisz nieraz „O Jezu” albo „Jezu Chryste”, a wiesz co to w ogóle znaczy?

— Przekleństwa i tyle. Takie same jak „o kurczę” albo „do diabła”.

— Nie, to jest religia. Ty tego nie wiesz, ale za takimi słowami kryje się dwa tysiące lat, przez które coś one znaczyły.

— Nie ma czasu na gadanie po próżnicy — przerwał jej ze zniecierpliwieniem Foyle. — Zostawmy to na później. Teraz chodź.

Tylną ścianę domku stanowiła lita szklana tafla, będąca jednocześnie oknem skąpo oświetlonego, pustego salonu.

— Połóż się twarzą do ziemi. — rozkazał Foyle. — Wchodzę.

Robin legła posłusznie na brzuchu na marmurowej posadzce, którą wyłożone było patio. Foyle włączył swe ciało, przyspieszył i przemieniając się w rozmazaną w ruchu plamę wytłukł dziurę w szklanej ścianie. Daleko w dolnym krańcu pasma częstotliwości akustycznych usłyszał głuche detonacje. To były wystrzały. W jego kierunku mknęły szybkie pociski. Przypadł do podłogi i przeczesując pasmo częstotliwości słyszalnych poczynając od najniższych basów, a na ultradźwiękach kończąc, dostroił swe uszy do szumu mechanizmów wykonawczych systemu zabezpieczającego. Kręcąc powoli głową sprecyzował ich położenie przez obouszne namierzanie kierunkowe, przeczołgał się pod gradem kul i zdemolował urządzenie. Wyłączył przyspieszenie.

— Wchodź. Szybko!

Robin, drżąc na całym ciele, dołączyła do niego w salonie. Gdzieś w głębi domu rozlegały się męczeńskie pojękiwania Chrześcijan Piwnicznych wysypujących się w panice z piwnicy.

— Poczekaj tu na mnie — mruknął Foyle.