Гары Потэр і патаемная зала

Ронаў настрой ані не палепшыўся і калі спусціўшыся на абед, яны сустрэлі Герміёну, якая паказала ім колькі ідэальных гузікаў для паліто, якія яна стварыла падчас заняткаў.

— А што ў нас пасля абеду?— паспешліва мянняючы тэму, спытаўся Гары.

— Абарона ад Цёмных мастацтваў, — імгненна выпаліла Герміёна.

— НАВОШТА, — схапіўшы яе графік, спытаўся Рон, — ты пазначыла ўсе локхартаўскія лекцыі маленечкімі сэрцанькамі?

Герміёна вырвала ў Рона свой графік, а яе тварык пачырванеў ад злосці.

Скончыўшы абедаць, сябры выйшлі надворак. Герміёна, прысеўшы на каменныя прыступкі, уткнула носа ўва “Угалоп з упірамі”, а Гары з Ронам прыняліся разважаць аб квідытчы. Прамінула колькі хвілінаў іхнай размовы, калі Гары адчуў, што за ім нехта пільна назірае. Аглядзеўшыся, Гары ўбачыў маленечкага хлопчыка з мышыннага колеру валасамі, якога ўчора бачыў праз вакно з Сартавальным капелюшом на галаве. У сваіх ручках малы сціскаў штось нагадваючае звычайную маглаўскую фатакамеру. Калі хлопчык зразумеў, што Гары заўважыў яго, твар малога імгненна зрабіўся яскрава чырвоным.

— Як маесся, Гары? Я... я — Колін Крыві, — ледзь дыхаючы прамовіў ён і зрабіў колькі крокаў наперад. — Я таксама з Грыфіндору. Ці ты не будзеш... супраць, калі я цябе... я цябе сфатаграфую?— вымавіў Колін і падняў камеру да вачэй.

— Сфатаграфуеш?— абыякава перапытаў у яго Гары.

— Ну, каб мне паверылі, што мы з табой сапраўды знаёмы, — з прагнасцю ў голасе прамовіў Колін, працягваючы набліжацца да Гары. — Я шмат пра цябе ведаю, а яшчэ больш мне расказалі іншыя. Аб тым як ты перажыў напад Сам Ведаеш Каго, як ён паспрабаваў цябе забіць, а знік сам, а ў цябе на ілбе застаўся шнар-маланка, — вочы малога стрэлілі  кудысьці пад гарыну чэлку. — А хлопчык з майго пакою, расказаў, што калі апрацаваць здымак у адпаведным зеллі, людзі на ім будуць РУХАЦЦА. — дрыжачы ад узбуджэння, Колін набраў у грудзі пабольш паветра і забалбатаў, — Тут так ВЫДАТНА. Я ніколі не здагадваўся, што ўсе тыя дзівосы, што са мной дзеяцца — сапраўдная магія, ажно пакуль не атрымаў ліст з Хогвартса. Мой тата малочнік, ён таксама ня мог у гэта паверыць. Так што цяпер я раблю шмат фатаграфій, каб мажліва было адправіць іх дадому. Так цудоўна, што я магу быць адным з вас... — з мальбой у вачах ён паглядзеў на Гары... — а можа твой сябра сфатаграфуе нас разам? А потым ты падпішаш здымак.

— ПАДПІСАЦЬ ЗДЫМАК? Ты раздаеш ФОТКІ З АЎТОГРАФАМІ, Потэр?

Гучны і з’едлівы голас Драко Малфоя разнесся па ўсяму двары, ён устаў ззаду Коліна, а па баках ад Малфоя, як і заўсёды ў Хогвартсе, усталі яго паплечнікі Крэйб і Гойл.