Sprzedawca broni [The Gun Seller - pl]

Krzesło wytrzymało jedno czy dwa pchnięcia, po czym trafione stopą wyskoczyło spod klamki. Drzwi otworzyły się gwałtownie i stanął w nich mężczyzna. Był wyższy, niż go zapamiętałem, dlatego kilka dziesiątych sekundy zajęło mi zorientowanie się, że jest to Zadbany i że stoi tam z pistoletem wycelowanym w środek pokoju. Woolf zaczął podnosić się z krzesła, a może po prostu przewracał się do przodu. Usłyszałem przeciągły, głośny łoskot, który przerodził się w serię głuchych trzasków, kiedy wystrzeliłem sześć pocisków w głowę i korpus Zadbanego. Odrzuciło go do tyłu na korytarz, a ja dopadłem do niego i wystrzeliłem jeszcze trzy razy w klatkę piersiową, zanim upadł na ziemię. Wytrąciłem mu kopnięciem pistolet z ręki i wycelowałem glocka w środek jego głowy. Puste łuski toczyły się po podłodze korytarza.

Odwróciłem się. Woolf znajdował się prawie dwa metry od miejsca, w którym ostatni raz go widziałem. Leżał na plecach w powiększającej się kałuży czarnego płynu. Nie potrafiłem zrozumieć, w jaki sposób jego ciało przebyło tak dużą odległość, dopóki nie spojrzałem w dół i nie dostrzegłem broni Zadbanego.

MAC 10. Paskudny, kieszonkowy pistolet maszynowy, którego właściciel nie musiał się zbytnio przejmować tym, w kogo celował, ponieważ w niespełna dwie sekundy mógł opróżnić magazynek mieszczący trzydzieści pocisków. Zadbany zdążył trafić Woolfa większością z trzydziestu naboi, którymi podziurawił go jak sito.

Pochyliłem się do przodu i wystrzeliłem kolejny pocisk w usta Zadbanego.