Aventuroj de la brava soldato Švejk dum la mondmilito

“Kial vi tion al mi diras,” ekkris la leŭtenanto Dub, kiu post tiu ĉi parolo plene malebriiĝis.

“Obee mi raportas, sinjoro leŭtenanto, ke ambaŭ aferoj propre ne apartenas unu al la alia, sed kiam ni jam tiel interparolas…”

Ĉar la leŭtenanto Dub jam iel klare perceptis, venis al li en la menson, ke Švejk denove lin ofendis kaj kriis al li: “Foje vi min ekkonos! Ĉu tio estas soldatpozo?”

“Obee mi raportas, ke mi havas malbonan pozon, mi forgesis, obee mi raportas, kunfrapi la kalkunumojn. Mi faros tion tuj.” Švejk jam denove staris en la plej bona atentopozo.

La leŭtenanto Dub meditis, kion ankoraŭ diri, sed fine li elbuŝigis nur: “Atentu vin antaŭ mi, por ke mi ne devu diri tion al vi lastfoje,” al kio li aldone korektis sian malnovan eldiron: “Vi min ankoraŭ ne konas, sed mi vin konas.”

Forirante de Švejk, la leŭtenanto Dub ekpensis pri sia postdiboĉa stato: “Povas esti, ke pli bone efikus, se mi al li dirus: ‘Mi konas vin, ulo, jam longe de tiu malbona flanko.’”

Poste la leŭtenanto Dub igis alvoki al si la servosoldaton Kunert kaj ordonis al li, ke tiu havigu al li kruĉon da akvo.

Honore al Kunert estu dirite, ke en Turowa-Wolska li longe serĉis kruĉon kaj akvon.

Fine li sukcesis ŝteli la kruĉon de pola sinjoro parokestro kaj en la kruĉon ĉerpi akvon el puto, tute garnita per alnajlitaj bretoj. Tiucele li devis kompreneble forigi kelke da bretoj, ĉar la puto estis tiel garnita tiukaŭze, ke akvo en ĝi estis suspekta kiel tifoza.

Sed la leŭtenanto Dub eltrinkis la tutan kruĉon da akvo sen ajnaj pluaj sekvoj, per kio li konfirmis la proverbon: “Bona porko toleras ĉion.”

Ĉiuj ege eraris, opiniante, ke en Turowa-Wolska ili eble tranoktos.

La ĉefleŭtenanto Lukáš alvokis la telefoniston Chodounský, la ĉefserĝenton-kontiston Vaněk, la kompanian kurieron Švejk kaj Balounon. La ordonoj esti simplaj. Ĉiuj lasos sian ekipaĵon ĉe la sanitara servo, tuj iros tra kampovojo al Maly Polanec kaj poste laŭlonge de rivereto suben en sudorienta direkto al Liskowiec.

Švejk, Vaněk kaj Chodounský estas enloĝigantoj. Ĉiuj devas prizorgi tranoktadon por la kompanio, kiu sekvos ilin post unu, maksimume post unu kaj duono de horo. Baloun intertempe surloke, kie tranoktos li, la ĉefleŭtenanto Lukáš, devas igi rosti anseron kaj ĉiuj tri devas atenti Balounon, ke tiu duonon da ĝi ne forvoru. Krom tio Vaněk kun Švejk devas aĉeti porkon por la kompanio laŭ tio, kiom da viando apartenas al la tuta kompanio. Nokte oni kuiros gulaŝon. La tranoktejoj por la viraro devas esti en ordo; eviti pedikoplenajn kabanojn, por ke la viraro bone ripozu, ĉar la kompanio formarŝas el Liskowiec tra Krošcienko al Starosol jam duonhoron post la sesa matene.