Wojna wspomaganych [The Uplift War - pl]

63. Fiben

Głowa go bolała.

Gdy jeszcze studiował na uniwersytecie, również bywał zmuszony do nauki godzina za godziną, przez całe dni, gdy wkuwał do testów. Nigdy nie uważał nauki za rzecz najważniejszą i niekiedy przed egzaminami robiło mu się niedobrze. Wtedy jednak przynajmniej miał też ponadprogramowe zajęcia, podróże do domu — chwile wytchnienia, podczas których szen mógł się oderwać i odrobinę zabawić!

Ponadto na uniwersytecie Fiben lubił niektórych ze swych profesorów, w tej chwili zaś napatrzył się już na Gailet Jones po dziurki w nosie.

— A więc myślisz, że galaktyczna socjologia jest nudna i drętwa? — oskarżyła go Gailet, gdy odrzucił z niesmakiem książki i odszedł do najdalszego kąta pomieszczenia, by połazić tam w kółko. — Cóż, przykro mi, że nie uczymy się zamiast niej ekologii planetarnej — oznajmiła. — Wtedy może ty byłbyś nauczycielem, a ja uczennicą.

Fiben żachnął się.

— Dziękuję, że dopuszczasz taką możliwość. Zaczynałem myśleć, że wiesz już wszystko.

— To nieuczciwe! — Gailet odłożyła na bok masywną księgę, którą trzymała na kolanach. — Wiesz, że do ceremonii zostały już tylko tygodnie. W owej chwili ty i ja możemy zostać powołani do wystąpienia jako rzecznicy całego naszego gatunku! Czy nie powinniśmy postarać się przygotować do tego jak najlepiej?

— Czy rzeczywiście jesteś pewna, że wiesz, jaki rodzaj wiedzy okaże się istotny? Skąd wiadomo, że ekologia planetarna nie będzie miała kluczowego znaczenia, hę?

Gailet wzruszyła ramionami.

— Może się zdarzyć i tak.

— Albo mechanika, albo pilotaż kosmiczny, albo… albo picie piwa czy uzdolnienia seksualne, na miłość Goodall!

— W tym przypadku nasz gatunek będzie miał szczęście, że wybrano cię na jednego z reprezentantów, prawda? — odszczeknęła Gailet. Zapadło długie, pełne napięcia milczenie. Oboje spoglądali na siebie spode łba. Wreszcie Gailet uniosła rękę. — Fiben. Przepraszam cię. Wiem, że to dla ciebie frustrujące, ale, no wiesz, sama też o to nie prosiłam.

To fakt. Niemniej to nie ma znaczenia — pomyślał. — Jesteś do tego skonstruowana. Neoszympansi rodzaj nie mógłby marzyć o szymce, która byłaby lepiej przystosowana do tego, by być racjonalna, opanowana i tak bardzo chłodna, gdy nadejdzie czas.

— Co zaś do galaktycznej socjologii, Fiben, to wiesz, że istnieje kilka powodów, dla których jest to przedmiot o zasadniczym znaczeniu.

Znowu to samo. Ten wyraz w oczach Gailet. Fiben wiedział, że oznacza on, iż w jej słowach kryje się całe mnóstwo ukrytych znaczeń.

Powierzchownie głosiły one, że dwoje szymskich reprezentantów będzie musiało znać właściwe protokoły i przejść przez pewne surowe testy podczas Rytuałów Akceptacji, gdyż w przeciwnym razie przedstawiciele Instytutu Wspomagania uznaliby ceremonie za nieważne.

Suzeren Poprawności wytłumaczył im bardzo dobitnie, że gdyby do tego doszło, skutki będą nadzwyczaj nieprzyjemne.

Istniał jednak jeszcze inny powód, dla którego Gailet pragnęła, by Fiben dowiedział się jak najwięcej.

Niedługo przejdziemy punkt krytyczny… po którym nie będziemy już mogli zmienić zdania odnośnie współpracy z suzerenem. Nie możemy dyskutować o tym ze sobą otwarcie, gdyż Gubru zapewne przez cały czas podsłuchują. Będziemy musieli działać jednomyślnie, a to dla niej oznacza, że trzeba mnie dokształcić.

A może chodziło po prostu o to, że Gailet nie chciała sama dźwigać brzemienia ich decyzji, gdy już nadejdzie pora?

Z pewnością Fiben wiedział teraz znacznie więcej o galaktycznej cywilizacji niż przed schwytaniem. Być może nawet więcej niż kiedykolwiek pragnął się dowiedzieć. Zawiłości liczącej sobie trzy miliardy lat kultury złożonej z tysiąca rozmaitych, pogrążonych we wzajemnych sporach klanów — linii opiekunów i podopiecznych — utrzymywanych w luźnym związku przez sieć starożytnych instytutów i tradycji sprawiły, że Fibenowi kręciło się w głowie. W połowie przypadków ogarniał go cyniczny niesmak — był przekonany, że Galaktowie są niewiele więcej niż potężnymi, rozpieszczonymi bachorami, obdarzonymi wszystkimi najgorszymi cechami dawnych ziemskich państw narodowych z czasów przed osiągnięciem przez ludzkość dojrzałości.