Wojna wspomaganych [The Uplift War - pl]

Zauważył, że pięści ma zaciśnięte. Zmusił się do tego, by się odprężyć.

Guerrilli, nie goryli. Ona nic nie wie o tajnym projekcie wspomaganiowym w górach — zapewniał sam siebie Fiben. — Nie ma pojęcia, jak ironicznie zabrzmiała jej uwaga.

Był to jednak jeszcze jeden powód, by raz na zawsze położyć kres „żartowi” Uthacalthinga. Tymbrimczyk nie mógł zdawać sobie sprawy z istnienia Centrum Howlettsa w większym stopniu niż jego córka. Gdyby wiedział o prowadzonych tam tajnych pracach, z pewnością wybrałby inny podstęp niż ten, który miał zaprowadzić najeźdźców akurat w te same góry.

Gubru nie mogą wrócić do Mulunu — zdał sobie sprawę Fiben. — To tylko przypadek, że do tej pory nie odkryli gorków.

— Głupie ptaszyska — mruknął, grając wyznaczoną przez Gailet rolę. — Wyobraź sobie, że dały się nabrać na naiwną bajeczkę dzikusów. Za co się wezmą po Garthianach? Za Piotrusia Pana?

Twarz Gailet wyrażała dezaprobatę. — Musisz się postarać okazywać im więcej szacunku, Fiben.

Pod pozorami przygany wyczuwał jednak silną nutę pochwały. Ich powody mogły nie być takie same, jak dotąd jednak zgadzali się ze sobą. Żart Uthacalthinga dobiegł końca.

— Tym, za co wezmą się potem, Fiben, jesteśmy my. Zamrugał powiekami.

— My? Skinęła głową.

— Podejrzewam, że wojna nie układa się zbyt dobrze dla Gubru. Z pewnością nie odnaleźli statku delfinów, który wszyscy ścigają, gdzieś po drugiej stronie Galaktyki. Wydaje się też, że wzięcie Garthu na zakładnika nie wpłynęło na Ziemię ani na Tymbrimczyków. Idę o zakład, że w ten sposób wzmocnili tylko opór i pozyskali dla Terry trochę sympatii wśród tych, którzy dotąd byli neutralni.

Fiben zmarszczył brwi. Upłynęło już wiele czasu, odkąd ostatnio myślał o większym polu wydarzeń — o zamieszaniu panującym wszędzie w Pięciu Galaktykach — o Streakerze — o oblężeniu Terry. Ile jednak Gailet wiedziała, a ile było tylko spekulacją?

Wewnątrz znajdującej się obok ściany pogodowej pojawił się wielki, czarny ptak z potężnym, wesoło ubarwionym dziobem. Wylądował z szelestem bardzo blisko dywanu, na którym siedzieli Fiben i Gailet. Postąpił krok naprzód i spojrzał na Fibena najpierw jednym okiem, a potem drugim. Tukan przypominał szymowi Suzerena Poprawności. Fiben zadrżał.

— Zresztą — ciągnęła Gailet — wygląda na to, że przedsięwzięcie na Garthu wyczerpuje zasoby Gubru w sposób, na który nie mogą sobie oni za bardzo pozwolić, zwłaszcza jeśli do galaktycznego społeczeństwa powróci pokój i Instytut Sztuki Wojennej każe im oddać planetę zaledwie po jakichś kilku dekadach. Myślę sobie, że Gubru bardzo intensywnie zastanawiają się, w jaki sposób można by wyciągnąć z całego tego interesu jakiś zysk.