Ludzie z gwiazdy Pella [=Stacja Podspodzie / Downbelow Station - pl]

Signy rozparła się wygodnie w swoim fotelu przy stole rady na Europie, przymknęła na chwilę oczy i wyciągnęła nogi opierając je na siedzeniu fotela obok. Ta błoga chwila nie trwała długo. Pojawili się Tom Edger z Edo Poreyem i zajęli swoje miejsca przy stole. Otworzyła jedno oko, potem drugie, ale nadal obejmowała się rękoma w pasie. Edger usiadł za nią, Porey o jedno miejsce od jej stóp. Odburknęła niechętnie na słowa powitania, spuściła stopy na podłogę, oparła się łokciami o stół i zapatrzyła tępo w ścianę nie przejawiając ochoty do rozmowy. Wszedł Keu i usiadł w swoim fotelu. Zaraz za nim zjawił się Mika Kreshov, który zajął miejsce między nią a Poreyem. Sung z Pacyfiku był nadal na patrolu z pechowymi kapitanami rajderów ze wszystkich statków oddanymi pod jego komendę, które pełniły nieprzerwaną służbę dokując tylko na zmiany, żeby wymienić załogi. Nie opuszczą swych posterunków bez względu na to, jak długo potrwa oblężenie. Nie było żadnych wiadomości o statkach Unii, o których wiedzieli, że wciąż tam są. Na granicach układu pętał się jeden statek, kruszyna o nazwie Młot, kupiec co do którego byli pewni, że wcale nie jest kupcem, nadając propagandowe odezwy… a będąc holownikiem dalekiego zasięgu, mógł wejść w skok szybciej, niż zajęłoby im zbliżenie się do niego na odległość rażenia. Obserwator. Wiedzieli to. Prawdopodobnie był i drugi taki, statek o nazwie Oko łabędzia, kupiec tak samo jak Młot, który wcale nie zajmował się handlem, i jeszcze jeden o nie ustalonej nazwie, duch pojawiający się i znikający od jakiegoś czasu na ekranach skanera dalekiego zasięgu, który równie dobrze mógł być statkiem wojennym Unii a nawet grupą takich statków. Holowniki krótkodystansowe, które pozostały w układzie, pozwalały utrzymać w ruchu kopalnie i trzymały się z dala od Pell i z dala od tego, co działo się na obrzeżach systemu. Ich załogi stanowili zdesperowani kupcy zajmujący się swoimi sprawami i zdający się nie przyjmować do wiadomości całej tej ponurej awantury, nieobecności holowników dalekiego zasięgu, floty snującej się po peryferiach układu, statków obserwacyjnych śledzących każdy ich ruch i panującej sytuacji w ogóle.

Tak samo zachowywała się stacja próbująca przywrócić normalne warunki w niektórych swych sekcjach pomimo kręcących się wszędzie żołnierzy na służbie i żołnierzy na przepustce. Dowództwo Floty musiało wydawać przepustki. Żołnierzy ani załóg nie można było trzymać miesiącami stłoczonych w dokach, gdy kusiły znajdujące się w zasięgu ręki luksusy Pell, a powierzchnia mieszkania na nosicielach podczas przedłużającego się postoju w doku była iście spartańska i nadmiernie zagęszczona.

A to niosło ze sobą szczególne niebezpieczeństwa.

Wszedł Maziana jak zawsze nieskazitelny. Usiadł. Rozłożył przed sobą papiery, rozejrzał się dokoła. Na końcu i najdłużej zatrzymał wzrok na Signy.

— Kapitanie Mallory. Myślę, że najlepiej będzie, jeśli na początek wysłuchamy pani raportu.

Sięgnęła nieśpiesznie po leżące przed nią papiery i podniosła się z fotela; wolała mówić stojąc.

— Dnia 28/11/52 o godzinie 23:14 weszłam do numeru niebieskiego 0878 na stacji, numeru mieszkalnego w sekcji zamkniętej, reagując na donos, który wpłynął na moje biurko. Towarzyszyli mi dowódca moich żołnierzy, major Dison Janz, oraz dwudziestu uzbrojonych żołnierzy z mojego statku. W tym czteropokojowym mieszkaniu zastałam porucznika sił zbrojnych Benjamina Gofortha, sierżanta sił zbrojnych Bilę Mysos, oboje z Europy, oraz czternaście innych osób, wszyscy wojskowi. Znaleźliśmy przy nich narkotyki i napoje wyskokowe. Żołnierze i oficerowie znajdujący się w mieszkaniu słownie zaprotestowali przeciw naszemu wejściu i naszej interwencji, ale szeregowcy Mila Erton i Tomas Centia byli zamroczeni do tego stopnia, że nie potrafili rozpoznać w nas sił porządkowych. Nakazałam przeszukanie mieszkania, w trakcie którego znaleźliśmy jeszcze cztery osoby — mężczyznę lat dwadzieścia cztery, mężczyznę lat trzydzieści jeden, mężczyznę lat dwadzieścia dziewięć i kobietę lat dziewiętnaście, wszyscy cywile — roznegliżowani i w stanie wykazującym ślady oparzeń i innych obrażeń, zamknięte w jednym z pokoi. W drugim pokoju wykryliśmy skrzynki zawierające napoje wyskokowe i środki farmakologiczne pochodzące z apteki stacyjnej i opatrzone jej etykietami oraz pudełko zawierające trzynaście sztuk wyrobów jubilerskich i drugie pudełko, w którym znajdowało się pięćdziesiąt osiem kompletów cywilnych dokumentów tożsamości i kart kredytowych stanowiących własność obywateli Pell. Znaleźliśmy w nim też pisemną notatkę, którą dołączyłam do raportu, a zawierającą spis wartościowych przedmiotów i listę pięćdziesięciu dwóch członków załóg i sił zbrojnych Floty nieobecnych w kontrolowanym mieszkaniu, z wymienionymi przy nazwiskach przedmiotami wartościowymi. Skonfrontowałam porucznika Benjamina Gofortha z tymi znaleziskami i poprosiłam go o wyjaśnienie okoliczności. Oto co odpowiedział: „Jeśli chodzi ci o dolę, to po co to całe zamieszanie. Ile chcesz?” Ja: „Panie Goforth, jest pan aresztowany; pan i pańscy wspólnicy zostaniecie przekazani swoim kapitanom celem ukarania; przebieg tej akcji jest rejestrowany na taśmie, która zostanie wykorzystana w procesie.” Porucznik Goforth: „Ty pieprzona dziwko. Ty kurewska, pieprzona dziwko. Gadaj, ile chcesz”. W tym miejscu zaniechałam dalszej dyskusji z porucznikiem Goforthem i strzeliłam mu w brzuch. Taśma wykaże, że w tym samym momencie jego wspólnicy przestali się stawiać. Moi żołnierze aresztowali ich bez dalszych incydentów i odprowadzili na nosiciel Europa, gdzie osadzono ich w areszcie. Porucznik Goforth zmarł w mieszkaniu po złożeniu szczegółowych zeznań, których zapis załączam. Wydałam rozkaz przeniesienia pozycji znalezionych w kontrolowanym mieszkaniu na pokład Europy, co zostało wykonane. Po przeprowadzeniu dokładnej identyfikacji poleciłam uwolnić cywilów z Pell ostrzegając ich jednocześnie, że zostaną aresztowani, jeśli szczegóły tej sprawy przedostaną się do wiadomości publicznej. Mieszkanie zwróciłam kwaterunkowi stacji po całkowitym jego oczyszczeniu. Koniec raportu. Dalej następują załączniki.