Rozmowa w „Katedrze”

– Właśnie rozmawiałem z generałem Pinto, jego pertraktacje z Espina dały dość dobre wyniki – powiedział major

Paredes. – Prezydent jest w tej chwili razem z kanclerzem.

– Rozgłośnie zagraniczne podały wiadomość o nieudanym spisku – powiedział generał Llereną. – No i widzi pan, don Cayo, takeśmy się cackali z tymi łobuzami i na nic się to nie przydało.

– Jeżeli generał Pinto dojdzie do porozumienia z Espina, wiadomość o spisku zostanie automatycznie zdementowana – powiedział major Paredes. – W tej chwili najcięższy orzech to Landa.

– Pan się przyjaźni z senatorem, doktorze Arbeláez – powiedział Bermúdez. – Landa panu ufa.

– Telefonowałem do niego przed chwilą – powiedział doktor Arbeláez. – On ma swój honor, nie chciał mnie słuchać. Nie ma na niego sposobu, don Cayo.

– Czy proponowano mu jakieś korzystne dla niego rozwiązanie, którego nie chciał przyjąć? – powiedział generał Llereną. – Wobec tego trzeba go aresztować, zanim doprowadzi do skandalu.

– Powiedziałem, że sprawa się nie rozniesie, i dotrzymam słowa – rzekł Bermúdez. – Niech pan się zajmie Espina, generale, a Landę proszę zostawić mnie.

– Telefon do pana, don Cayo – powiedział Tijero. – Tak, tutaj.

– Dany osobnik rozmawiał przed chwilą z doktorem Arbeláezem – powiedział Lozano. – Zdziwi się pan, don Cayo. Tak, zaraz panu puszczę taśmę.

– Na razie nic nam nie pozostaje, tylko czekać – mówił doktor Arbeláez. – Ale powiedz, że pogodzisz się z prezydentem, jeżeli zdejmie tego szakala Bermúdeza, zgodzi się, jestem pewny.

– Dobrze, Lozano, nie wpuszczajcie do domu Landy nikogo z wyjątkiem Zavali – powiedział Bermúdez. – Czy pan spał, don Fermín? Bardzo mi przykro, że pana zbudziłem, ale to pilna sprawa. Landa nie chce z nami gadać i robi coraz to nowe trudności. Musimy przekonać senatora, że powinien trzymać język za zębami. Domyśla się pan, o co chcę pana prosić, don Fermín?

– Oczywiście, że się domyślam – powiedział don Fermm.

– Pewne pogłoski przedostały się za granicę i nie chcemy, aby zostały rozpowszechnione – powiedział Bermúdez. – Z Espina jużeśmy się dogadali, trzeba tylko przekonać senatora, przemówić mu do rozsądku. Pan może nam w tym pomóc, don Fermín.

– Landa może sobie pozwolić na bezczelność – powiedział don Fermín. – Jego kapitał nie zależy od państwa.

– Ale pański zależy – powiedział Bermúdez. – Proszę posłuchać, sprawa jest paląca, dlatego musze się do pana zwracać w ten sposób. Czy wystarczy panu, że wyrażę zgodę na utrzymanie w mocy wszystkich pana umów z państwem?

– Jaką mam gwarancję, że dotrzyma pan obietnicy? – powiedział don Fermín.

– W tej chwili tylko moje słowo – powiedział Bermúdez. – Na razie nie mogę dać innej gwarancji.

– Dobrze, przyjmuję pańskie słowo – powiedział don Fermín. – Pogadam z Landa. Jeżeli tylko pańscy tajniacy pozwolą mi wyjść z domu.

– Przyjechał generał Pinto, don Cayo – powiedział naczelnik Tijero.

– Espina okazał się całkiem rozsądny, Cayo – powiedział Paredes. – Ale cena wysoka. Wątpię, czy prezydent się zgodzi.

– Ambasada w Hiszpanii – powiedział generał Pinto. – Mówi, że jako generał i były minister nie może przyjąć attachatu wojskowego w Londynie, bo to by obniżyło jego rangę.

– Tylko tego nam brakowało – powiedział generał Llerena. – Ambasada w Hiszpanii.

– Jest nie obsadzona, a Espina będzie najodpowiedniejszym człowiekiem na to miejsce – powiedział Bermúdez. – To świetne stanowisko dla niego. Jestem pewny, ze doktor Lora będzie tego samego zdania.

– I to w nagrodę za to, że chciał pogrążyć we krwi cały kraj – powiedział generał Llerena.

– Jeżeli jutro ogłosimy nominację Espiny na ambasadora w Hiszpanii, to będzie przecież doskonałe dementi, czy może być lepsze? – powiedział Bermúdez.

– Za pozwoleniem, ja myślę tak samo, generale – powiedział generał Pinto. – Espina postawił taki warunek i nie zgodzi się na nic innego. Wtedy pozostałoby nam tylko go skazać albo usunąć z kraju. A każde postępowanie dyscyplinarne przeciw niemu wywoła negatywną reakcję wielu oficerów.

– Nie zawsze się z panem zgadzam, don Cayo, ale tym razem podzielam pańskie zdanie – powiedział doktor Arbeláez. Dla mnie rzecz przedstawia się następująco. Jeżeli zdecydowaliśmy się nie ‘Stosować żadnych sankcji i starać się załagodzić sprawę, najlepiej będzie dać Espinie stanowisko zgodne z jego rangą.

– Tak czy inaczej, sprawa Espiny została rozwiązana – powiedział Paredes. – Co z Landa? Jeśli mu się nie zamknie ust, wszystko na nic.

– Więc jemu też damy w nagrodę jakąś ambasadę? – powiedział generał Llerena.

– Nie sądzę, żeby zechciał – powiedział doktor Arbeláez. – Był już wiele razy ambasadorem.