Honor ponad wszystko [Echoes of Honor - pl]

— Rozumiem, że możemy coś zrobić, za to niepokoi mnie zbieg czasowy, choć podejrzewam, że to będzie dotyczyło każdego momentu, który wybralibyśmy na wprowadzenie poważnych reform. Ale najbardziej martwi mnie to, że chcesz równocześnie zrobić dewaluację i obciąć Dolę.

— Tak gorzkie lekarstwo lepiej aplikować w dawce uderzeniowej, a nie przeciągać kurację, gdy pacjent i tak wie, że ciąg dalszy będzie równie niemiły. Inflacja za starej władzy była duża, w ciągu ostatnich lat wzrosła drastycznie i odbija się to na handlu zagranicznym, a raczej na jego resztkach, jakie jeszcze mamy, z Konfederacją i z Ligą. Mamy według mnie dwie możliwości — znacjonalizować ekonomię na wzór totalitarystyczny albo stopniowo wprowadzać z powrotem zasady prawdziwego wolnego rynku. Ten połowiczny, planowany centralnie socjalizm nas wykańcza.

— Święta racja — przyznał Oscar.

— Właśnie. A ostatnie lata udowodniły, iż biurokraci zarządzają gospodarką równie źle jak za rządów Legislatorów, toteż nie mam ochoty dawać im jeszcze większej kontroli. A to zostawia nam tylko jedną możliwość, czyli wolny rynek. Z kolei żeby ten pomysł miał choć cień szansy, musimy mieć stabilną walutę zbliżoną choćby do jej realnej siły nabywczej. Oraz ludzi mających motywację, by wyjść z domów i iść do roboty. Większość planet i tak jest w lepszej sytuacji niż Haven, gdyż mają mniejszy procent Dolistów wśród mieszkańców. A nawet tutejsze nieroby zaczęły powoli zatrudniać się w miarę trwania wojny. Jeżeli przeprowadzimy dewaluację i zmniejszymy Dolę, zmusimy większą ich liczbę do podjęcia pracy. Uważam, że teraz, gdy mamy Bombową Admirał jako straszak, jest to najdogodniejszy ku temu moment. Wiem, że to ryzykowne. Ale w sumie ryzyko będzie zawsze i wątpię, byśmy byli w stanie go uniknąć.

— No dobra — westchnął Saint-Just. — Masz rację, ale i tak mi się to nie podoba, bo wiem, ile przez to spadnie mi na kark. Igramy z ogniem, Rob, i mam tylko nadzieję, że dysponuję wystarczającą liczbą strażaków. Bo jeśli nie…

— Wiem, ile na ciebie zrzucam, i chciałbym tego uniknąć, ale nie widzę niestety takiego sposobu. Mam też jednak dobrą wiadomość: według moich analityków, jeżeli uda nam się przeforsować te dwie reformy i przeżyjemy najbliższe dwanaście do osiemnastu miesięcy, to dalej pójdzie z górki. Mówię o reformach, ma się rozumieć. Jeżeli do tego McQueen będzie miała jakieś sukcesy, to w połączeniu z groźbą użycia jej pinas i twoich ludzi możemy rzeczywiście tego dokonać.

— A jak nie? — spytał bardzo cicho Saint-Just.

— A jak nie, to w końcu przegramy tę wojnę — odpowiedział równie cicho Pierre. — A to będzie koniec mój, twój i Komitetu. I wiesz co? To może wcale nie być taka tragedia… Bo jeżeli nie zdołamy wprowadzić nawet tak podstawowych reform, będzie to dowód, że zawiedliśmy siebie i Republikę. A wtedy zasłużylibyśmy na każdy koniec, jaki nas spotka, bo wszystko, co zrobiliśmy, wszyscy, których zabiliśmy, będą niepotrzebnymi ofiarami. A jeśli to wszystko miałoby pójść na marne, to śmierć będzie dla nas zbyt lekką karą…

Zabrzmiało to ponuro i złowróżbnie, toteż Saint-Just spojrzał na niego wstrząśnięty, gdyż Pierre nie był skłonny do poddawania się podobnym nastrojom. Co prawda w miarę przeciągania się wojny i jej nieodmiennie niekorzystnego przebiegu coraz rzadziej miewał dobry humor, ale pierwszy raz usłyszał od niego coś podobnego. Mimo to szok nie był tak wielki jak powinien… może dlatego, że spodziewał się podświadomie czegoś podobnego. Poza tym on sam i tak nie miał wyboru — związał się z Robem Pierre’em i był wobec niego lojalny od dnia, w którym podjął tę decyzję. I nie była to lojalność służbowa, jaką przysięgał poprzedniemu rządowi i z której bez wahania zrezygnował. Była to lojalność osobista — Pierre był jego wodzem, gdyż tylko on posiadał odwagę i znał sposób uratowania Republiki. A o lojalności wobec kogoś takiego Oscar Saint-Just ani nie chciał, ani nie potrafiłby zapomnieć.

Przypomniał sobie, za jakiego szaleńca większość uważała Roba Pierre’a przed zamachem i jak niemożliwymi wydawały im się jakiekolwiek zmiany… a jak daleko zaszli. Jeżeli ktokolwiek w galaktyce był w stanie dokończyć proces przemian, to właśnie Rob Pierre.

A jeśli nie był w stanie…

Oscar Saint-Just zdecydował, że nie będzie rozpatrywał tej ewentualności.

— Jeżeli nie robi ci to różnicy, postaram się, żeby coś podobnego nie nastąpiło — zaproponował.