Wojna [Conventions of War - pl]

Sula rozkazała Spence trzymać hotel pod ogniem. To przynajmniej przygwoździ Naksydów i uniemożliwi im dotarcie do posterunków awaryjnych.

— Cztery-dziewięć-jeden, tu Deszcz. — Spokojny głos Macnamary rozbrzmiewał w uszach Suli. — Okazało się, że działa antyprotonowe są już aktywne. Amunicja była zamknięta, ale otworzyłem pudła kluczami oficerów i teraz butle do antyprotonów są już załadowane do obu dział. Jesteśmy gotowi do strzelania.

Wspaniale — odpowiedziała. — Zlikwidujmy blokadę drogi.

Skierowała znowu lornetkę w dół, na bunkry pilnujące początku serpentyny, i zobaczyła, że wszyscystrażnicy patrzą w górę na olbrzymi połyskujący obłok, w który zmienili się ich towarzysze. Wtedy nastąpił głośny huk i część bliższego bunkra znikła w syczącym błysku, a strażnicy stojący w pobliżu zostali ciśnięci na ziemię.

Pamiętając, że wkoło lata mnóstwo bardzo szybkich neutronów i cząsteczek gamma, Sula cofnęła się od balustrady. Słyszała tylko dalsze salwy, które Macnamara pakował w stanowisko ogniowe, zamieniając je i naksydzkich strażników w cząstki elementarne i rozżarzoną szlakę. Niepohamowane poczucie sukcesu napełniło jej serce, kiedy zdała sobie sprawę, że właśnie padła ostatnia przeszkoda na drodze do powodzenia Projektu Daliang.

— Kom, do wszystkich jednostek! — zawołała. — Zacząć Powódź! Zacząć Powódź! Powtarzam: zacząć Powódź! Kom, wyślij.

Znowu doszła do balustrady. Nie musiała długo czekać, by konwój ciężarówek i samochodów wytoczył się z Dolnego Miasta ku zburzonej zaporze drogowej, wioząc pierwsze grupy bojowe, którym kazano przygotować się do szturmu więzień. Teraz przewodnicy poinformowali kierowców o ich prawdziwym celu i konwoje skierowały się długim, wąskim szlakiem ku Bramie Wyniesionych.

Sula obserwowała, jak pierwsze konwoje wspinają się na akropol; widziała jasne snopy czołowych świateł. A potem wróciła biegiem do domu i wysłała światu wiadomość.

„BOJOWNIK”

To wiadomość od Białego Ducha.

Dziś odzyskamy nasze miasto!

Od miesięcy czekaliśmy na powrót Floty na Zanshaa, by wyparła naksydzkich okupantów i przywróciła naszemu światu właściwy rząd.

Choć ten dzień jeszcze należy do przyszłości, nie ma potrzeby dłużej czekać. Od jakiegoś czasu budowaliśmy naszą siłę, zbieraliśmy broń i szkoliliśmy się. Nie potrzebujemy już Floty. Sami możemy wykonać to zadanie.

Wszystkie zespoły operacyjne, wszystkie komórki i grupy wzywa się obecnie do walki. Uderzajcie w rebeliantów wszędzie, gdzie ich znajdziecie! Atakujcie naksydzkich oficjeli, zabijajcie strażników, sabotujcie ich sprzęt!

Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, czy podjąć działania przeciw rebelii, wiedzcie, że czas działań właśnie nadszedł. Jeśli masz pistolet, wykorzystaj go! Jeśli możesz uszkodzić jakiś sprzęt wroga, zrób to! Jeśli masz kamień, rzuć go! Miasto Zanshaamoże być nasze jużzakilka godzin!

Jeśli jesteś członkiem służb bezpieczeństwa, wysyłamy ci następujące ostrzeżenie. Uważaj, jak się dziś zachowujesz i do której strony się przyłączasz. Upewnij się, że to właściwa strona.

Wielu wrogów Naksydów nie należało do armii podziemnej, wielu nie ośmieliło się do niej zgłosić. Sula chciała, żeby wszyscy ci ludzie natychmiast zaczęli działać. Im więcej sygnałów alarmowych będzie brzęczało wokół naksydzkich uszu, tym lepiej.

A jeśli rzeczywiście ktoś był tak niemądry, że posłuchał jej rady i rzucał w Naksydów kamieniami, kule, które Naksydzi wystrzelą w odwecie, nie będą przynajmniej skierowane ani w nią samą, ani w jej towarzyszy.

Potrzebowali wszelkiej możliwej pomocy. Obliczała, że armia podziemna liczy sześć do siedmiu tysięcy lojalistów, a na planecie było nieco ponad osiemset milionów Naksydów. Przydadzą się wszyscy, których uda się zwerbować, choćby po to, by te proporcje były mniej absurdalne.

Zamiast zwykłych pięćdziesięciu tysięcy wysłała przez serwer Biura Akt milion egzemplarzy „Bojownika”. Podejrzewała, że wszyscy pracownicy Biura Akt mają teraz znacznie pilniejsze rzeczy do roboty niż obserwowanie, co robi serwer wysyłkowy.

Jak zwykle wyłączyła logowanie serwera, więc nie będzie zapisu, że jej wiadomości zostały wysłane. I jak zwykle dodała adres fałszywego węzła jako punkt wyjścia wiadomości.

Fałszywy węzeł mieścił się w Wielkim Azylu, masywnej, przykrytej kopułą konstrukcji na jednym z krańców Górnego Miasta. Z tego miejsca Shaa zarządzali swym imperium. To tak jakby sami Shaa wstali z martwych, by potępić Naksydów.

Dodała teraz Wielkich Panów do zdumiewającego zestawu swoich tożsamości z ostatnich kilku miesięcy: lady Sula, Biały Duch, Lucy Daubrac, Jill Durmanow, Gredel, dowódca zespołu znany jedynie jako 491. Pytanie, która osoba jest prawdziwa, było bezcelowe. Najważniejsze, że wszystkie zabijały Naksydów.