Ludzie z gwiazdy Pella [=Stacja Podspodzie / Downbelow Station - pl]

Tybet taranował… Kant cisnął swój nosiciel w skok w bezpośredniej bliskości masy nieprzyjaciela i pociągnął za sobą w niebyt swoje własne rajdery i nosiciel Unii… na ekranie skanera powstała nagle luka… rozległy się posępne brawa; i zaraz następne, kiedy Biegun Północny wraz ze swymi rajderami rzucił się w sam środek Uniowców…

Prawie udało im się przejść przez dziurę wyrwaną przez Kanta, ale w chwilę później obraz rozerwał się na strzępy. Sygnał, jaki zaczął nadawać komputer Bieguna Północnego… urwał się nagle.

Signy nie biła braw; za każdym razem pochylała tylko w zadumie głowę przypominając sobie mężczyzn i kobiety, którzy byli na pokładach, a których nazwiska znała… przeklinając sytuację, w jakiej się znaleźli. Skaner dalekiego zasięgu znalazł wreszcie prawidłową odpowiedź. Na przekazywanych przez niego obrazach widzieli, jak Unia nie zmniejszając szybkości wchodzi w skok i znika z ekranów. Uniowcy jeszcze powrócą z posiłkami; wystarczy im wezwać kilka statków z odwodów. Flota zwyciężyła, powstrzymała natarcie, ale teraz było ich siedmioro: siedem statków.

I następnym razem historia się powtórzy. Unię stać na poświęcanie swych jednostek. Statki Unii grasują po obrzeżach układu, a oni nie mogą się stąd ruszyć, żeby na nie zapolować. Przegraliśmy, zwróciła się w myślach do Maziana. Czy zdajesz sobie z tego sprawę? Przegraliśmy.

— Na Pell — rozległ się przez komunikator spokojny głos Maziana — wybuchły zamieszki. Nie znamy panującej tam sytuacji. Stoimy w obliczu buntu. Nie opuszczać formacji. Nie możemy wykluczyć kolejnego natarcia.

Ale nagle na pulpitach Norwegii zamigotały lampki; cały sektor przełączył się w jednej chwili na sterowanie lokalne. Komputer Norwegii został zwolniony z trybu pracy synchronicznej. Na ekranie rozbłysły rozkazy wysyłane przez komputer.

…ZABEZPIECZYĆ BAZĘ.

Była wolna. Tak samo Afryka. Oba statki miały wracać i zając objętą zamieszkami stację, podczas gdy reszta pozostanie na swym perymetrze i będzie broniła miejsca do manewru.

Nacisnęła klawisz komunikatom ogólnego.

— Di, ubrać się i pod broń. Musimy sami zająć sobie stanowisko cumownicze. Wszyscy bez wyjątku do szeregu. Każ wskoczyć w ubrania zmianie przestępnodniowej; będą strzegli doków. Wchodzimy po żołnierzy, których musieliśmy zostawić.

Z komunikatora buchnął głośny okrzyk wydobywający się z wielu gardeł. Źli, sfrustrowani żołnierze cieszyli się, że są znowu potrzebni do czegoś, do czego zawsze się palili.

— Graff — powiedziała.

Nie bacząc na żołnierzy znajdujących się już w garderobie bojowej, weszli w zwrot, przy którym zapaliły się wszystkie czerwone lampki alarmowe sygnalizujące przeciążenie, i skierowali się ku stacji. W chwilę później opuściła formację Afryka Poreya.