Niezwyciężony [Invincible - pl]

Iger odwrócił się, by wysłuchać kogoś, kto znajdował się poza obiektywem, potem przeczytał coś w pośpiechu.

— Admirale, odbieramy wiele dziwnych wiadomości krążących po tym systemie. Wysłano je, zanim pojawili się tutaj Enigmowie. Komunikat nadany przez DON-a Boyensa zakodowano w standardowym formacie używanym w Światach Syndykatu, ale miejscowi nie korzystali z niego ostatnio, choć wygląda na to, że nadal trzymają się syndyckich protokołów. Tutejsze media wspominają o prezydent Iceni i generale Drakonie w sposób sugerujący, że ta dwójka rządzi systemem. Z przekazów wideo wiemy, że to ludzie, których znaliśmy wcześniej jako DON Iceni i DON Drakon.

— Zatem już wiemy, kto wygrał — rzucił Geary w kierunku Desjani.

— Prezydent Iceni? — zdziwiła się Tania. — Ktoś ją wybrał? Jaja sobie robią czy co?

— Czy na tej planecie nie było innych DON-ów? — zapytał Geary.

— Był jeszcze DON Hardrad — odpowiedział porucznik Iger — ale nie znalazłem żadnej wzmianki na jego temat w odebranych przekazach. Iceni była osobą rządzącą całym systemem. Drakon dowodził siłami powierzchniowymi, natomiast Hardrad był szefem tutejszej syndyckiej bezpieki.

Służba bezpieczeństwa wewnętrznego. Na planetach rządzonych przez Syndyków to coś znacznie więcej niż policja. To formacja kontrolująca całą społeczność. Ale skoro Hardrad zniknął…

— Chwileczkę — wtrącił Geary. — Skoro ludzie rządzący teraz na Midway, czyli Iceni i Drakon, zbuntowali się przeciw Systemowi Centralnemu i pozbyli się Hardrada, to flotylla przy wrotach, ta ze sprawnym pancernikiem, nie przybyła tutaj jako wzmocnienie.

Iger powiedział coś szybko do stojącego obok niego człowieka, otrzymał odpowiedź i kiwnął głową.

— Tak, admirale. To bardzo prawdopodobne. Ta flotylla mogła zostać przysłana na Midway, by odzyskać kontrolę nad zbuntowanym systemem.

— Wiemy, kto przejął ten niewykończony jeszcze pancernik? — zapytała Desjani.

— Tak, pani kapitan — odparł Iger. — Z przechwyconych wiadomości wynika, że kontrolują go siły związane z rządem systemu.

Tania zaśmiała się chrapliwie.

— To nie jest walka trzech frakcji, tylko czterech. Nas, Enigmów, Syndyków i buntowników. Teraz musimy się tylko domyślić, co zamierzają wszyscy inni.

— Wiem, co zrobi Boyens — stwierdził Geary, wskazując syndycką flotyllę znajdującą się w pobliżu wrót hipernetowych. — Gdy przetrzymywaliśmy go jako jeńca na pokładzie „Nieulękłego”, wydał mi się człowiekiem ostrożnym i wyrachowanym. Zanim coś zrobił, sprawdzał, jakie mogą być konsekwencje jego poczynań. Już wtedy wolał wstrzymać się z reakcją do momentu, gdy inni ujawniali swoje intencje. Przyleciał tutaj z rozkazem zdławienia rebelii w systemie, tego jestem pewien. Włączenie się do walki z Enigmami narazi go na uszkodzenie bądź nawet utratę kilku okrętów, co w efekcie utrudni lub wręcz uniemożliwi wykonanie rozkazu. Będzie się więc trzymał z dala od pola walki, pozostanie w pobliżu wrót hipernetowych i poczeka, aż my rozgromimy Enigmów. Gdy do tego dojdzie, ruszy na buntowników, których siły także zostaną przetrzebione w trakcie walk, i przejmie kontrolę nad Midway. Dla niego niemal każde rozwiązanie kryzysu jest korzystne.

— A co z buntownikami, admirale? — zapytał porucznik Iger. — Czy i oni poczują pismo nosem i będą unikać walki, aby ocalić jak najwięcej jednostek i móc stawić czoło eskadrze Boyensa?

Desjani prychnęła pogardliwie.

— Niech inni walczą. Tak, to typowe syndyckie myślenie. Poczekają wszyscy, żeby zobaczyć, jak mocno oberwiemy w walce z Enigmami.

— Jeśli zajdzie taka potrzeba, buntownicy staną po naszej stronie — powiedział Geary, rzucając sceptyczne spojrzenie w kierunku Tani. — Jeśli przegramy, będą musieli walczyć nie tylko z Boyensem, który chce ich ponownie wcielić do Światów Syndy…

— Co oznacza, że broń plutonów egzekucyjnych rozgrzeje się do białości na długie tygodnie — wtrąciła Desjani.

— …ale też z Enigmami, którzy z tego, co wiedzą, mają zamiar wybić wszystkich ludzi w tym systemie.

— Też prawda — przyznała Desjani.

— Dlatego spróbują się nam podlizać — dodał porucznik Iger. — Abyśmy wsparli ich w walce z flotyllą Światów Syndykatu.

Geary opadł na oparcie fotela, rozpatrując wszystkie opcje, a pozostali czekali. Zauważył, że z trudem powstrzymują się od zerkania w jego kierunku.

— Przybyliśmy dwadzieścia minut temu. Za kolejnych dziesięć minut dowiedzą się o tym Enigmowie. Są tutaj, czekają, chcą nas zniszczyć. Domyślam się, że gdy tylko zostaniemy zauważeni, wróg ruszy prosto na nas, by doprowadzić do bitwy.

Desjani przytaknęła.

— Też tak myślę. Co zatem mamy robić?

— Polecimy im na spotkanie, pani kapitan. Tak im dokopiemy, że nie zwolnią nawet na moment, zanim nie dolecą na Pandorę.

Zdawał sobie sprawę, że jego słowa zostaną powtórzone wszystkim marynarzom tej floty, a w każdym razie tej ich części, która przyleciała wraz z nim na Midway. I rzeczywiście — sądząc po okrzykach dobiegających z korytarzy „Nieulękłego”, spotykały się one z ogromnym zadowoleniem i poparciem.