Niezwyciężony [Invincible - pl]

— Co oni wyprawiają? — zastanawiała się Desjani.

— Nie wiem — odparł Geary.

Spodziewał się, a nawet obawiał, że Obcy polecą prosto na wrota hipernetowe, które znajdowały się po drugiej stronie systemu, około sześciu godzin świetlnych od punktu skoku na Hua. Gdyby Enigmowie zwiększyli prędkość przelotową do .2 świetlnej, dotarliby w pobliże wrót w niespełna trzydzieści godzin. Po tym czasie dwieście dwadzieścia dwie jednostki Obcych zniszczyłyby w okamgnieniu wszystkie pęta, co doprowadziłoby do zdetonowania więzionej przez nie matrycy energii.

Enigmowie mogliby także skierować się w stronę zamieszkanej planety, orbitującej w tym momencie w odległości czterech i pół godziny świetlnej od punktu skoku, aby zbombardować ją z niskiego pułapu i unicestwić każdego człowieka, jaki znajduje się na powierzchni tego globu, zamieniając miasta w martwe zgliszcza.

Zamiast tego zatrzymali się w odległości trzydziestu minut świetlnych od studni grawitacyjnej.

— Czekają na nas — uznała Tania. — Wiedzą, że ich ścigamy, więc zaczekali, by na nas uderzyć. Dlaczego jednak nie zastosowali jakiejś pułapki jak na Alihi?

Odpowiedź nasunęła mu się błyskawicznie.

— Ponieważ wiedzą tylko tyle, że za nimi lecimy. Nie znali dokładnego czasu naszego przybycia. Enigmowie z Hua wysłali im wiadomością nadświetlną ostrzeżenie, że wracamy na Midway. Dowiedzieli się zatem, kiedy mniej więcej się tu pojawimy, ale nie mogli zastawić pułapki przy punkcie skoku, nie mając bardziej dokładnych danych.

To wyjaśnienie zrodziło kolejną wątpliwość, na której skupiła się Desjani.

— Dlaczego nie wpadli więc w amok i nie zaczęli niszczyć wszystkiego wokół, skoro dowiedzieli się o nas już jakiś czas temu i zdawali sobie sprawę z tego, że spróbujemy ich powstrzymać?

Wodził wzrokiem od wrót hipernetowych przez zamieszkaną planetę po orbitalne stocznie wirujące wokół gazowego giganta wiszącego w odległości godziny świetlnej od centralnej gwiazdy. Potem wyszukał wzrokiem flotyllę syndyckich okrętów… Gdzie mam lecieć? Muszę ratować…

— A niech mnie!

— Czyżbyś znalazł odpowiedź na to pytanie? — zapytała Desjani.

— Tak. — Wskazał palcem na wyświetlacz. — Oni też chcą nas dopaść. Gdyby wysadzili wrota, niszcząc zamieszkaną planetę i te stacje orbitalne gazowego giganta, nie mielibyśmy powodu, by tu zostać i walczyć.

— Na czym im zależy. — Pokiwała głową, poważniejąc. — Dlatego nie tknęli celów, które zamierzamy ratować za wszelką cenę. Co oznacza, że sami również ani myślą stąd uciekać. Chcą nie tylko zatrzasnąć główne wejście do swoich systemów, ale także unicestwić okręty, które mogłyby tam polecieć. Tyle że okoliczności niespecjalnie im sprzyjają. Muszą zrobić coś, co da im pewność, że zostaniemy unicestwieni. A potem… — Skrzywiła się, patrząc na własny wyświetlacz. — Trzy syndyckie flotylle. Powinniśmy się nimi przejmować? Czy oni nas wesprą? Czy może staną po stronie Enigmów? Albo będą się trzymać z boku, patrząc z uśmiechem na ustach, jak ich wrogowie wykrwawiają się na śmierć…

— Myślę, że nie musimy obawiać się jednego. Nie zaatakują nas. — Poczuł nagle potrzebę szybkiego działania, zdawał sobie jednak sprawę, że jego zespół pościgowy będzie potrzebował pięciu godzin na dotarcie do pozycji zajmowanych przez Obcych. Roztropniej będzie więc przeprowadzić dokładne rozpoznanie, a dopiero potem wykonać ruch.

Desjani kręciła głową.

— Jak nazywała się kobieta dowodząca ich okrętami, gdy byliśmy tutaj poprzednim razem? DON Kolani. Była ostra. Podobała jej się walka z nami, choć ograniczała się wyłącznie do atakowania jednostek uszkodzonych podczas starć z Enigmami.

Trzy syndyckie flotylle — niewielkie w porównaniu z siłami Sojuszu i Obcych. Jeden pancernik i dwa ciężkie krążowniki w orbitalnej stoczni na orbicie gazowego olbrzyma. Kolejny pancernik i sześć ciężkich krążowników, cztery lekkie krążowniki i dziesięć ŁeZ krążących w pobliżu wrót hipernetowych. Dwa ciężkie krążowniki, sześć lekkich i tuzin ŁeZ lecących w kierunku gazowego olbrzyma trasą sugerującą, że wystartowały z okolic zamieszkanej planety.

— Jeśli Syndycy zdołają połączyć wszystkie te zgrupowania… — zaczął Geary.

— …to będą mieli jedną większą flotyllę — dokończyła za niego Desjani. — Jeśli dodasz okręty lecące z planety do tych stacjonujących w pobliżu gazowego olbrzyma, nie licząc pancernika, otrzymasz siły zbliżone do tych, które stacjonowały tutaj poprzednim razem. Wygląda na to, że niewiele się tu ostatnio wydarzyło. Ci chłopcy przy wrotach hipernetowych to zapewne wsparcie przysłane przez rząd z Systemu Centralnego.