Niezwyciężony [Invincible - pl]

— Chcą, abyśmy pierwsi trafili na niespodzianki przygotowane przez Enigmów na Midway — odparł Geary. — Nie winię ich jednak za to.

Nacisnął klawisz komunikatora.

— Kapitanie Armus, do zobaczenia na Midway. Nie wątpię, że przyda nam się tam wasza siła ognia. Na honor naszych przodków, mówił admirał Geary, bez odbioru — zakończył wiadomość ceremonialną formułą, ponieważ czuł, że pasuje ona do tej chwili.

Nie było szans na to, by Armus otrzymał tę wiadomość i zdążył odpowiedzieć, zanim liniowce wykonają skok w nadprzestrzeń, co nastąpi za niespełna piętnaście minut, więc Geary próbował się odprężyć pomimo działających wciąż na jego ciało potwornych przeciążeń.

— Do wszystkich jednostek zespołu pościgowego. Mówi admirał Geary. Przed przylotem na Midway macie osiągnąć pełną gotowość bojową. Flota Enigmów, której odlot obserwowaliśmy, może tam na nas czekać albo atakować cele wewnątrz systemu. Bez względu na to, jaką sytuację zastaniemy, damy Obcym kolejną lekcję, że atakowanie przestrzeni kontrolowanej przez ludzi to nie najlepszy pomysł. Na honor przodków, mówił admirał Geary. Bez odbioru.

— Używasz strasznie formalnego tonu w trakcie przemawiania do podwładnych — zauważyła Desjani.

— Następną okazję do nawiązania kontaktu mogę mieć w samym środku bitwy.

Gdy zespół pościgowy wyhamował, dając szansę maruderom na dołączenie do szyku, „Zajadły”, „Niepohamowany” i „Waleczny” znalazły się ponownie na wyznaczonych pozycjach, podobnie jak większość lekkich krążowników i niszczycieli. Im bliżej dolatywali punktu skoku, tym prędkość okrętów była mniejsza.

W chwili gdy zespół znalazł się u wylotu studni grawitacyjnej, okręty zwolniły do .1 świetlnej.

— Do wszystkich jednostek. Wykonać skok.

Gdy „Nieulękłego” otoczyła szara bezkresna pustka, Geary pozwolił sobie na moment odprężenia.

— Jak zniósł to twój okręt? — zapytał, odwracając się do Desjani.

— Nie wierzysz w dane z moich raportów?

— Ależ skąd. Wolę jednak poznać twoje odczucia na ten temat.

Tania wzruszyła ramionami.

— Flagowiec ma pierwszeństwo przy wszelkiego rodzaju uaktualnieniach i unowocześnieniach. Od czasu gdy nasi mechanicy skupili się na naprawianiu szkód i wadliwych systemów, nie usprawniliśmy za wiele, ale „Nieulękły” i tak jest w dobrym stanie. Nie mogę ci obiecać, że nie dojdzie do jakiejś niespodziewanej awarii, ale jeśli coś się stanie, nie będzie to nic naprawdę krytycznego.

— Świetnie. Wiem, że zawsze mogę liczyć na „Nieulękłego” — podsumował na głos głównie na potrzeby marynarzy znajdujących się w zasięgu głosu, aby przekazali jego słowa kolegom. Nie tylko jednak dlatego. Naprawdę wierzył w to, co mówił. A ilekroć wspominał „Nieulękłego”, miał także na myśli kobietę, która nim dowodziła.

Uśmiech Desjani uświadomił mu, że wie o tym.

— Dziękuję, admirale.