Honor na wygnaniu [Flag in Exile - pl]

— Tak, Wasza Miłość.

— Gdzie jest Gerrick? — spytał niespodziewanie Protektor.

Prestwick zastanawiał się przez chwilę, nim odpowiedział:

— Myślę, że nadal na pokładzie Terrible, Wasza Miłość. Lord Clinkscales powiedział mi, że poleciał poinformować o wszystkim lady Harrington. A gdy tylko skończył, lekarz zapakował go do łóżka.

— Rozsądnie zrobił — ocenił Benjamin, przypominając sobie wyczerpanego młodzieńca o ziemistej cerze i podkrążonych, pałających oczach, którego widział zaledwie trzy godziny temu na ekranie swego osobistego, zabezpieczonego przed podsłuchem modułu łączności.

Potrząsnął głową i ustawił oparcie fotela w normalnej pozycji.

— Sądzę, że najrozsądniej będzie go tam zostawić — zdecydował. — Nawet lepiej: ogłośmy, że tak jest, Henry. Wydaj oświadczenie dla prasy, że Gerrick jest na naradzie u lady Harrington, ale słowem nie wspominaj, co może być jej tematem. Jak znam życie, dziennikarze sami dojdą do wniosków, o jakie nam chodzi.

— A o jakie nam chodzi? — spytał wielebny Hanks.

Benjamin Mayhew uśmiechnął się złośliwie.

— Zakładając, że organizatorzy nie znają analiz inżynierów Sky Domes, a jest to wysoce prawdopodobne, muszą być w tej chwili pewni sukcesu. Na pewno zdają sobie sprawę, że lady Harrington znajduje się w rozpaczliwej sytuacji i że będzie próbowała się ratować na wszelkie sposoby. Chcę wykorzystać to przeciwko nim: jeśli zdołamy ich przekonać, że wezwała Gerricka na naradę, której celem jest ratowanie czego się da, powinni poczuć się jeszcze pewniej, a co za tym idzie, mniej się pilnować. Poza tym dobrze, że Gerrick jest poza zasięgiem mediów — chciałbym, by tam pozostał przynajmniej do zakończenia specjalnej sesji.

— Sądzę, że tak będzie rozsądniej, Wasza Miłość — przytaknął Prestwick. — Za pana zgodą skontaktuję się z Howardem i we dwóch na pewno spreparujemy jak najbardziej zgodną z prawdą i całkowicie dezinformującą informację prasową. Powiem mu też, by reszta inżynierów Sky Domes nie kontaktowała się z mediami, a najlepiej pozostała pod strażą.

— Dobry pomysł, Henry — pochwalił go Protektor, drapiąc się po nosie i zastanawiając, co jeszcze mogliby zrobić.

Tym razem jednakże wypróbowany sposób wspomożenia szarych komórek zawiódł i nic sensownego nie przyszło mu do głowy.

— W takim razie za pańskim pozwoleniem udam się na Terrible, Wasza Miłość — zaproponował Hanks, a widząc pytająco uniesione brwi Benjamina, dodał: — Znam na tyle dobrze lady Harrington, by wiedzieć, że musiała to być dla niej straszliwa próba. Chciałbym z nią porozmawiać, a mogę również dostarczyć wezwanie na ową specjalną sesję Konklawe. W ten sposób nie trzeba będzie wysyłać kuriera czy przekazywać go oficjalnymi kanałami marynarki… Jestem pewien, że będzie gotowe, nim skończę spotkanie z przedstawicielami Synodu. Muszę im wyjaśnić, o co chodzi, by przypadkowo ktoś nie powiedział czegoś, czego potem wszyscy będziemy żałowali. A wrócić będziemy mogli razem prosto na sesję. Będzie to chyba najszybszy… i najbardziej konfidencjonalny sposób zorganizowania wszystkiego.

— Rzeczywiście będzie — zgodził się Mayhew. — Choć przyznaję, że czuję się nieco głupio, wykorzystując głowę kościoła w roli zwykłego posłańca.

— W tej sprawie nie ma nic „zwykłego”, Wasza Miłość — odparł spokojnie Hanks. — A kościół, podobnie jak wszyscy mieszkańcy Graysona, ma u lady Harrington dług, o którym niestety nie wszyscy pamiętają… taki drobiazg jest, jak sądzę, stosownym tego przypomnieniem.

— Naturalnie ma pan rację — przyznał Benjamin, po czym spojrzał na obu gości i zaproponował: — W takim razie, panowie, sądzę, że powinniśmy się zabrać za realizację tego, co ustaliliśmy.