Honor na wygnaniu [Flag in Exile - pl]

— Wielebny ma rację, Wasza Miłość. — Prestwick potarł nerwowo podbródek. — Już słychać zarzuty, że odwleka pan rozpoczęcie dochodzenia, by bronić lady Harrington. Zdarzyły się także wypadki zorganizowanego wandalizmu: sprzęt Sky Domes wart osiem milionów austinów został obrzucony bombami zapalającymi domowej produkcji i zniszczony w domenie Surtees dzień po katastrofie. Trzech pracowników firmy zostało ostatniej nocy zaatakowanych przez tłum w domenie Watson. Jeden może nie przeżyć: jest w śpiączce, a lekarze nie dają mu dużych szans. Mam informacje o mniej drastycznych, ale równie bezpodstawnych atakach na ludzi spowodowanych wyłącznie tym, że mieszkają w domenie Harrington. To, czy mają jakiś związek ze Sky Domes czy nie, okazało się w tych wypadkach bez znaczenia. A to są tylko odpryski, Wasza Miłość, bo prawdziwy gniew skierowany jest przeciwko lady Harrington i już osiągnął naprawdę niepokojące rozmiary. Otrzymałem petycję podpisaną przez trzydziestu ośmiu patronów i ponad dziewięćdziesięciu członków Izby domagającą się jej natychmiastowego odwołania ze stanowiska admirała i postawienia w stan oskarżenia o morderstwo. Jeśli podpisze ją jeszcze sześciu patronów, nie będę miał wyjścia i będę musiał nadać jej tok urzędowy. A co to oznacza, wszyscy wiemy…

Zamilkł i ponownie wzruszył ramionami, a Benjamin przytaknął. Dowody zebrane przez Adama Gerricka, a był to przykład genialnej rekonstrukcji inżynierskiej, bez wątpienia oczyściłyby ją z zarzutów, ale równocześnie ujawniłyby stan ich wiedzy głównemu organizatorowi spisku. Co gorsza, przebieg procesu byłby transmitowany na cały system, co oznaczałoby, że gdyby Harding i reszta zostali potem postawieni w stan oskarżenia, ich obrońcy dowodziliby, że wcześniejsze podanie do publicznej wiadomości materiału dowodowego tak dalece wpłynęło na opinię każdego powołanego w skład ławy przysięgłych, że o obiektywnym podejściu mowy być nie może. Byłoby to zresztą prawdziwe twierdzenie i fakt ten w poważnym stopniu utrudniłby proces.

Najbardziej niepokojące zaś było to, że Hanks miał rację — była to zbrodnia z gatunku tych, które wzbudzają w ludziach najgorsze instynkty. Poza rzeczywistymi organizatorami wszyscy patroni naprawdę byli przekonani, że Honor jest winna. Było zrozumiałe i nie ulegało żadnej wątpliwości, że petycja zostanie szybko podpisana przez sześciu kolejnych patronów. A kiedy to nastąpi, nikt, nawet Protektor nie będzie w stanie zablokować procedury i prawdziwi winowajcy mogą w ogóle nie ponieść kary.

Benjamin odchylił oparcie fotela i pogrążył się w myślach. Był Protektorem Graysona i miał obowiązek dopilnować, by nikt, kto popełnił podobne przestępstwo, nie uniknął kary. I był zdecydowany tak właśnie postąpić. Do jego obowiązków należała jednakże również obrona niewinnych, co oznaczało, iż musiał jakoś zapanować nad rosnącą, skierowaną przeciwko Sky Domes i mieszkańcom domeny Harrington falą przemocy. Nie mówiąc już o wymierzonych przeciwko Honor atakach, jeśli tylko pojawiłaby się na planecie. Problem polegał na tym, jak tego dokonać bez ujawnienia odkrycia Gerricka prasie i patronom…

— No dobrze — odezwał się w końcu. — W tym gnieździe jest za dużo żmij, jak byśmy nie próbowali, któraś nas ukąsi, a granatu użyć nie możemy… zatem pozostało nam tylko jedno: zminimalizować konsekwencje.

Prestwick przytaknął z nieszczęśliwą miną, a ponury Hanks czekał na ciąg dalszy.

— Henry, zrób nasiadówkę z bezpieką i weź ze sobą Sidemore’a — polecił Protektor.

Kanclerz przytaknął powtórnie. Radny Aaron Sidemore był ministrem sprawiedliwości i musieli jak najszybciej wprowadzić go w całą sprawę. Na szczęście został mianowany niedawno i nie miał powiązań ze starym systemem współzależności od patronów. Swoje obowiązki traktował jak najpoważniej, a ponieważ stanowisko zawdzięczał Protektorowi, był zdecydowanym przeciwnikiem przecieków docierających do patronów.

— Należy postępować bardzo ostrożnie — ciągnął Benjamin. — Od tej chwili Protektor oficjalnie podejrzewa możliwość zdrady ze strony jednego z patronów. Dam ci to na piśmie dla Sidemore’a.

Prestwick trzeci raz skinął głową, nawet nie próbując ukryć napięcia. Od ponad wieku standardowego żaden Protektor nie próbował w ten sposób przywołać patronów do porządku, co gwarantowało kryzys konstytucyjny, jeśli którykolwiek z nich zakwestionuje to prawo. Z drugiej strony, używając odwiecznego podejrzenia o zdradę, Protektor dawał ministrowi sprawiedliwości prawo prowadzenia śledztwa w absolutnej tajemnicy. Zgodnie z prawem stan ten mógł trwać trzy tygodnie, potem konkretnemu patronowi musiał postawić zarzut zdrady i przekonać, że było to uzasadnione, połączony komitet sprawiedliwości obu izb. Albo wycofać się z całej sprawy, ryzykując astronomiczną burzę. W tej sytuacji dawało to możliwość rozpoczęcia śledztwa i minimalizowało zagrożenie, iż Burdette dowie się o wszystkim przed czasem.