De Herrezen Draak

‘Dat is zo, en maar beter ook,’ zei Sheriam. ‘Ze worden gestraft en dan moeten we er een streep onder zetten. Ik heb altijd gemeend dat de daad na de straf vergeten moet worden.’

De twee Aes Sedai bleven elkaar heel lang aankijken, op geen van beide gladde gezichten stond iets te lezen. Toen zei Elaida: ‘Natuurlijk. Misschien ga ik een andere keer verder met mijn gesprek. Over andere zaken.’ De blik die ze op de drie vrouwen in het wit wierp, leek Egwene een waarschuwing en toen gleed ze langs Sheriam weg. De Meesteresse der Novices hield de deur open en keek haar na. Haar gezicht vertoonde geen enkele uitdrukking.

Langzaam liet Egwene haar adem ontsnappen en ze hoorde dat Elayne en Nynaeve hetzelfde deden.

‘Ze bedreigde me,’ zei Elayne ongelovig, half in zichzelf. ‘Ze dreigde me te sussen als ik koppig bleef.’

‘Je zult haar verkeerd begrepen hebben,’ zei Sheriam. ‘Als koppigheid een misdrijf is waarvoor je gesust wordt, zou de lijst meer namen tellen dan je van buiten kunt leren. Er zijn maar weinig gedweeë vrouwen die de ring en de stola halen. Uiteraard dien je wel te leren hoe je je gedwee op moet stellen als dat van je wordt gevraagd.’

‘Ja, Sheriam Sedai,’ antwoordde het drietal bijna in koor en Sheriam glimlachte.

‘Zie je wel. Jullie kunnen tenminste doen alsof je mak bent. En jullie zullen daarvoor ruimschoots de gelegenheid krijgen, voordat jullie de gunst van de Amyrlin terug hebben verdiend. Of anders die van mij. Van mij is lastiger.’

‘Ja, Sheriam Sedai,’ zei Egwene, maar ditmaal stemde alleen Elayne in. ‘Hoe... wat is er met het lichaam gebeurd, Sheriam Sedai?’ vroeg Nynaeve. ‘De... de zielloze. Hebt u ontdekt wie hem gedood heeft? Of waarom hij de Toren is binnengedrongen?’

Sheriams mond verstrakte. ‘Je doet één stap in de goede richting, Nynaeve, en glijdt dan weer terug. Jullie hebben het haar dus toch verteld, aangezien Elayne absoluut niet verbaasd is, terwijl ik jullie uitdrukkelijk had opgedragen er niet over te praten! Dus zijn er nu welgeteld zeven mensen in de Toren die weten dat er in het Novicekwartier een man is gedood en twee ervan zijn mannen die alleen dat weten én dat ze er hun mond over moeten houden. Als jullie een opdracht van de Meesteresse der Novices zo onbelangrijk vinden – wat ik jullie zeker nog zal inpeperen – kunnen jullie dan misschien de Amyrlin Zetel gehoorzamen? Jullie praten er niet over, met niemand, behalve met de Moeder en mij. De Amyrlin Zetel wenst geen nieuwe geruchten naast alles waar we al rekening mee moeten houden. Ben ik duidelijk?’

Haar strenge stem leverde een koor op van ‘Ja, Sheriam Sedai’ maar Nynaeve liet het er niet bij zitten. ‘Zeven, zei u, Sheriam Sedai. Plus de onbekende die hem gedood heeft. En misschien heeft hij hulp gehad om de Toren binnen te komen.’

‘Daar hoef jij je geen zorgen over re maken.’ Sheriams effen blik omvatte hen allen. ‘Ik stel de vragen wel die over die man gesteld dienen te worden. Jullie vergeten dat je ook maar iets van een dode man afweet. Als ik ontdek dat jullie ook maar iets anders doen... Nou, er zijn ergere dingen dan pannen schuren om je te leren waar je wél en waar je niet op moet letten. En verontschuldigingen wil ik niet horen. Hoor ik nog meer vragen?’

‘Nee, Sheriam Sedai.’ Ditmaal was tot Egwenes opluchting ook Nynaeve erbij. Niet dat ze zich erg opgelucht voelde. Sheriams waakzame blik zou het dubbel zo moeilijk maken om naar de Zwarte Ajah op zoek te gaan. Heel even kreeg ze de neiging hysterisch te lachen. Als de Zwarte Ajah ons met te pakken krijgt, zal Sheriam dat wel doen. De drang om te lachen verdween. Als Sheriam niet zelf bij de Zwarte Ajah hoort. Ze wilde dat ze dat nooit had bedacht. Sheriam knikte. ‘Goed dan. Jullie gaan met me mee.’

‘Waarheen?’ vroeg Nynaeve en voegde er nog net ‘Sheriam Sedai’ aan toe voor de Meesteresse haar ogen dichtkneep. ‘Ben je vergeten,’ zei Sheriam strak, ‘dat in de Toren de Heling altijd wordt verricht in aanwezigheid van degenen die de zieke hebben binnengebracht?’

Egwene dacht dat het geduld van de Meesteresse der Novices nu wel uitgeput zou zijn, maar voor ze het besefte, liet ze zich ontvallen: ‘Dus ze gaat hem écht helen!’

‘De Amyrlin Zetel zelf en anderen zullen voor hem zorgen.’ Uit Sheriams gezicht viel even weinig op te maken als uit haar stem. ‘Had je reden eraan te twijfelen?’ Egwene kon slechts haar hoofd schudden. ‘Dan breng je met je getreuzel het leven van je vriend in gevaar. De Amyrlin wordt niet geacht op jullie te wachten.’ Ondanks haar woorden had Egwene het idee dat de Aes Sedai helemaal geen haast had.