Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
- Автор: Роулинг Джоан Кэтлинг
- Серия: Гары Потэр (be) #6
- Год: 2009
- Язык: белорусский
- Переводчик: Андрэй Багач
- Жанр: Детское фэнтези
Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
Ён панёсся кароткім шляхам, спадзеючыся абагнаць брата і сястру і нагнаць Снэйпа з Малфоем, якія напэўна ўжо ў двары; ён не забыўся пераскочыць праз знікаючую прыступку пасярод таемнай лесвіцы, прадзёрся скрозь габелен у яе падножжа і вылецеў у калідор. Там стаяла групка хафлпафцаў у піжамах, якія нічога не разумелі.
— Гары! Мы пачулі шум, кажуць, там Смяротная Пазнака… — пачаў Эрні МакМілан.
— З дарогі! — прароў Гары, адкінуў у бок двух хлопчыкаў, кінуўся да драбінчастай пляцоўкі і збег па мармуровай лесвіцы ў вестыбюль. Дубовыя дзверы былі расхінутыя; на брукаваным палу віднеліся плямы крыві; некалькі да смерці перапуджаных школьнікаў ціснуліся па сценах, прычым некаторыя ўсё яшчэ закрывалі твары рукамі; гіганцкія пясочныя гадзіны "Грыфіндора" разбіліся, ізумруды з гучным грукам сыпаліся на падлогу...
Гары куляй праляцеў праз вестыбюль і выскачыў у чарноцце двара. Па накірунку да варот хутка ішлі тры ледзь адрозныя постаці. Выйдучы за тэрыторыю, яны змогуць апарырываць — судзячы па ўсім, гэта велізарны бландзін і, ледзь наперадзе, Снэйп з Малфоем…
Халоднае начное паветра літаральна раздзірала лёгкія Гары, але ён зрабіў рывок і панёсся хутчэй. У аддаленні нешта ўспыхнула, на імгненне асвяціўшы тых, каго пераследавалі; Гары не ведаў, што гэта было, а проста бег, бег, аднак ніяк не мог наблізіцца настолькі, каб як след прыцэліцца і паслаць заклён.
Зноў выбліск, крыкі, зваротныя снапы полымя. Гары зразумеў: гэта Хагрыд выскачыў з сваёй халупы і спрабуе затрымаць Пажыральнікаў Смерці. І, хоць кожны ўдых раздзіраў яго лёгкія, а ў грудзі быццам усадзілі агністы кол, Гары працягваў бегчы. Няпрошаны голас у яго галаве паўтараў: няўжо яшчэ і Хагрыда… няўжо яшчэ і Хагрыда…
Нешта балюча стукнула Гары ў паясніцу, і ён зваліўся тварам у зямлю. З ноздраў лінула кроў. Перакочваючыся на спіну з палачкай напагатове, ён ужо ведаў, што яго даганяюць брат з сястрой, якіх атрымалася апярэдзіць дзякуючы сакрэтнаму праходу.
— Імпедымента! — ускрыкнуў ён, зноў перакочваючыся на жывот і прыціскаючыся да травы. Заклён цудоўнай выявай патрапіў ў кагосьці з іх, той пахіснуўся і зваліўся, валіўшы з ног другога; Гары ўскочыў і зноў пабег за Снэйпам…
Наперадзе, у святле паўмесяца, які нечакана выйшаў з-за аблокаў, вырас велізарны сілуэт Хагрыда. Светлавалосы Пажыральнік Смерці шпурляў у яго заклён за заклёнам, але незвычайная сіла Хагрыда і грубіянская скура, якая была успадкаваная ад маці-волата добра яго абаранялі. Снэйп і Малфой, паміж тым, выслізгвалі; хутка яны апынуцца за варотамі і апарыруюць…
Гары прамчаўся міма Хагрыда і яго саперніка, прыцэліўся ў спіну Снэйпа і выкрыкнуў:
— Ступефай!
Ён прамахнуўся; чырвоны выбліск прасвістаў міма галавы Снэйпа; той крыкнуў:
— Бяжы, Драка! — і павярнуўся; іх з Гары падзяляла дваццаць футаў. Яны паглядзелі адзін на другога і адначасова ўскінулі палачкі.
— Круц…
Снэйп папярэдзіў удар і збіў Гары з ног, не даўшы дамовіць; Гары зваліўся на спіну, перавярнуўся і хутка ўскочыў. Велізарны бландзін за яго спіной тым часам прароў:
— Інсендыё!
Раздаўся гучны выбух, і ўсё вакол заліло аранжавым святлом: гэта загарэлася халупа Хагрыда.
— Там жа Клык, зласлівая ты гадзі…! — зароў Хагрыд.
— Круц.. — у другі раз закрычаў Гары, цаляючы ў Снэйпа, які быў падсветлены танцуючым полымем пажару, але той зноў блакаваў праклён; Гары бачыў, як ён хмыліцца.
— Непапраўныя заклёны не для цябе, Потэр! — пагардліва кінуў ён, перакрыкваючы румз агню, крыкі Хагрыда і выццё зачыненага Клыка. — Табе не хопіць ні духу, ні ўмення…
— Інкарс… — пачаў Гары, але Снэйп спыніў яго гультаяватым узмахам палачкі.
— Ваюй са мной! — выкрыкнуў Гары. — Ваюй, баязлівая…
— Ты завеш мяне баязліўцам, Потэр? — адказаў Снэйп. — Твой татка не вырашаўся напасці на мяне інакш як чатыры на аднаго… Цікава, як бы ты назваў яго?
— Ступе…
— Я буду спыняць цябе зноў, зноў і зноў, пакуль ты не навучышся трымаць рот на замку, а думкі пры сабе, Потэр! — ашчэрыўся Снэйп, у чарговы раз лёгка спыняючы заклён. — А цяпер сыходзім! — крыкнуў ён, звяртаючыся да велізарнага бландзіна. — Час, пакуль міністэрскія не падаспелі…
— Імпеды…
Ён не паспеў дамовіць. Нечалавечы боль пранізаў цела; Гары зваліўся на траву. Хтосьці крычаў ад болю; усё ясна, ён памрэ; Снэйп закатуе яго да смерці або да вар'яцтва…
— Не! — ускрыкнуў голас Снэйпа. Боль спыніўся раптам, як і пачаўся; Гары ляжаў на траве, згарнуўшыся клубком, сутаргава ўчапіўшыся ў палачку і затыхаючыся. Дзесьці зверху Снэйп крычаў: — Вы што, забыліся загад? Потэр прыналежыць Цёмнаму Лорду — мы павінны яго пакінуць! Сыходзім! Сыходзім!