Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Детское фэнтези » Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка

Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:

Міністэрства магіі нясе паразу за паразай у бітвах з Валан дэ Мортам. Нават маглы пакутуюць ад другой вайны — кожны дзень адбываюцца катастрофы, прычыны якіх нікому не вядомыя. Ордэн Фенікса губляе ў бітвах з Пажыральнікамі Смерці сваіх лепшых чараўнікоў.
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
1 ... 180 181 182 183 184 185 186 187 188 ... 199
Перейти на страницу:

— Не, не сказаў бы…

Фэнрыр Грэйбэк драпежна ўсміхнуўся, паказаўшы вострыя зубы. Па яго падбародку сцякала кроў; ён павольна, непрыстойна аблізнуўся.

— Але ты ж ведаеш, як я люблю дзяцей.

— Няўжо ты стаў нападаць на людзей не толькі пры поўным месяцы? Вельмі незвычайна… настолькі рассмакаваўся, што аднаго разу ў месяц ужо нядосыць?

— Вось менавіта, — сказаў Грэйбэк. — Што, Дамблдор, я цябе агаломшыў? Напалохаў?

— Не буду прыкідвацца, што гэта не выклікае мне агіды, — адказаў Дамблдор. — І я сапраўды ўзрушаны, што Драка запрасіў цябе ў школу, дзе жывуць яго сябры… Падумаць, з усіх людзей…

— Я яго не запрашаў, — ледзь чуваць выдыхнуў Малфой. Ён не глядзеў на Грэйбэка, баяўся нават пакрывіцца ў яго бок. — Я не ведаў, што ён будзе…

— Хто ж адмовіцца ад візіту ў Хогвартс, — прасіпеў Грэйбэк. — Столькі цудоўных смачных глоткаў… у-м-м, цуд…

Ён выскаліўся ва ўсмешцы і пакалупаў у перадпакоях зубах агідным жоўтым пазногцем.

— А цябе, Дамблдор, я з'ем на закуску …

— Не, — рэзка запярэчыў чацвёрты Пажыральнік Смерці. У яго быў грубіянскі і жорсткі твар. — Ёсць загад. Гэта павінен зрабіць Драка. Давай ужо, Драка, прыступай.

Але ў Малфоя зусім не засталося рашучасці. Ён у страху глядзеў на белы твар Дамблдора, які быў нязвыкла нізка — настолькі той споўз па сцяне.

— Ды ён і так доўга не працягне! — выклікнуў крывароты чараўнік пад акампанемент хіхікання сваёй сястры. — Паглядзіце-ка на яго на яго… што з табой, Дамбі?

— Нічога асаблівага, Амікус: паніжаная супраціўляльнасць, запаволеная рэакцыя, — адказаў Дамблдор. — Старасць, адным словам… калі-небудзь яна прыйдзе і да цябе… калі павязе, вядома…

— Пра што гэта ты, пра што гэта? — нечакана ўзвар’яваўся Пажыральнік Смерці. — Вечна адно і тое ж, Дамбі, суцэльная балбатня і ніякай справы, ніякага, я нават не ведаю, навошта Цёмнаму Лорду наогул цябе забіваць, толькі сілы марнаваць! Валяй, Драка, канчай з ім!

Але тут унізе зноў забегалі, і нечы голас пракрычаў:

— Яны перакрылі лесвіцу… Рэдукта! РЭДУКТА!

Сэрца Гары радасна падскочыла: значыць, гэтыя чацвёра не цалкам здушыла супраціў, а толькі прадзерліся на вяршыню вежы, паставіўшы за сабой перашкоду…

— Драка, хутка! — раздражнёна выклікнуў мужчына з жорсткім тварам.

Але рука Малфоя так моцна трэслася, што ён ледзь мог прыцэліцца.

— Дайце я, — рыкнуў Грэйбэк і пайшоў на Дамблдора, працягваючы наперад рукі і шчэрачы зубы.

— Я сказаў, не! — крыкнуў жорсткатвары. Шугануў выбліск, і пярэваратня адкінула ў бок; ён стукнуўся аб сцяну і застаўся стаяць, хістаючыся і абурана зіхоцячы вачамі. Сэрца Гары латашылася так моцна, што ён дзівіўся, чаму ніхто гэтага не чуе і не заўважае яго… калі бы толькі ён мог рухацца, запусціць у іх заклёнам з-пад плашча…

— Драка, прыступай або адыдзі, каб мы самі… — пранізліва завішчала жанчына, але ў гэтае імгненне дзверы зноў расхінулася, і на парозе вырас Снэйп з чарадзейнай палачкай у руцэ. Яго чорныя вочы імгненнем увабралі ў сябе ўсю сцэну: Дамблдора, які без сіл прываліўся да сцяны, трох Пажыральнікаў Смерці, раз'юшанага пярэваратня, Малфоя.

— У нас бяда, Снэйп, — паведаміў азызлы Амікус, не зводзячы вачэй і чарадзейнай палачкі з Дамблдора, — хлапчук, падобна, здрэйфіў…

Раптам хтосьці яшчэ паклікаў Снэйп па імі, вельмі-вельмі ціха:

— Сэверус…

За ўвесь сённяшні вечар Гары яшчэ ні разу так не палохаўся. Упершыню Дамблдор умольваў.

Снэйп не адказаў, але прайшоў наперад, бесцырымонна адапхнуўшы Малфоя. Трое Пажыральнікаў Смерці адступілі. Нават пярэварацень трохі прыцішэў.

Снэйп глядзеў на Дамблдора, і яго твар працякаў нянавісцю і агідай.

— Сэверус… калі ласка…

Але той узняў палачку і накіраваў яе на Дамблдора.

— Авада Кэдаўра!

Зялёны сноп полымя стукнуў Дамблдора прама ў грудзі. Лямант жаху і нуды не зляцеў з вуснаў нерухомага Гары, і ён не мог адвесці вачэй ад кашмарнага відовішча. Дамблдора падкінула ў паветра, на імгненне ён завіс пад чэрапам, які бліскацеў, затым, як вялікая трапічная лялька, павольна пераваліўся праз агароджа вежы — і яго не стала. 

28. Уцёкі Прынца-паўкроўкі

Гары здавалася, што і ён таксама ляціць кудысьці ў прастору; гэтага не было… не было…

— Сыходзім адсюль, хутка. — загадаў Снэйп.

Ён схапіў Малфоя за каўнер і выштурхаў у дзверы наперадзе астатніх; Уолк і каржакаваты брат з сястрой ішлі следам, прычым чараўніца захоплена сапла. Яны схаваліся за дзвярамі, і Гары ўсвядоміў, што зноў можа рухацца; у недарэчнай паставе ў сцяны яго цяпер утрымліваў не заклён, а жахлівы шок. Калі жосткатвары, які заходзіў апошнім, ужо знікаў у дзвярах, Гары апамятаўся і скінуў Плашч-Нябачнік.

1 ... 180 181 182 183 184 185 186 187 188 ... 199
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)