Honor ponad wszystko [Echoes of Honor - pl]

Therret przyglądał mu się długą chwilę w milczeniu, po czym westchnął ciężko.

— Dobrze, sir. Nie wiem, czy się z panem zgodzę, bo jak dotąd się nie zgadzam, ale nie mogę odrzucić pańskiego rozumowania całkowicie… Zakładając, że ma pan rację, powstaje pytanie, co możemy zrobić? Zawiadomić kwaterę główną i inne dowództwa sektorów?

— Nie — sprzeciwił się Chernock. — Przeciwdziałać, i to natychmiast!

— Sir, w tej chwili mamy w systemie ze trzy okręty A jeżeli założymy, że więźniowie opanowali Styx, należy przyjąć, że zdobyli też zbroje, wozy bojowe i wszystko inne. Będziemy potrzebowali sił lądowych, by odbić wyspę, i wsparcia ogniowego, żeby przebić się przez obronę orbitalną. Dużego wsparcia.

— Obronę orbitalną? — Chernock nie ukrywał zaskoczenia.

— To logiczne rozwinięcie pańskiego założenia, sir. Musieli opanować kontrolę lotów i centralę ogniową — i to sprawne — oraz złamać większość zabezpieczeń programowych, bo inaczej nie zdołaliby przeprowadzić kuriera przez pole minowe ani też odczytać wiadomości, które przywiózł. A odpowiedzieli na tę, która wymagała odpowiedzi, więc je przeczytali. W takiej sytuacji nie możemy pozwolić sobie na zlekceważenie takiej możliwości i musimy przyjąć, że w pełni kontrolują obronę orbitalną.

— Masz rację — przyznał Chernock i skrzywił się z niezadowoleniem. — Cholera! To znaczy, że będziemy musieli zawiadomić kwaterę główną, bo będą potrzebne zbyt duże siły, żeby się przebić przez obronę!

— Niekoniecznie, sir.

— Jak to niekoniecznie? — zdumiał się Chernock.

— Czytałem parę miesięcy temu raport o stanie obrony systemowej Cerberusa, sir. Został sporządzony przez wywiad floty po tym spie… po niefortunnej śmierci towarzyszki sekretarz Ransom i zniszczeniu Tepesa — wyjaśnił Therret z minimalnym jedynie zacięciem, co dowodziło naprawdę dobrze rozwiniętego instynktu samozachowawczego.

— I? — ponaglił go Chernock, ignorując jego potknięcie.

— Wynika z niego, że system jest znacznie podatniejszy na atak zewnętrzny, niż ktokolwiek z wywiadu czy nawet z naszego własnego dowództwa przypuszczał. Najwyraźniej istnieje sposób zniszczenia automatycznej obrony z dużej odległości, i to bez narażania się na poważniejsze straty, bo nie trzeba wchodzić w zasięg jej ognia, by to osiągnąć. — Therret wzruszył wymownie ramionami. — Sam to nie do końca rozumiem, ale wniosek był prosty. Otóż nawet kilka krążowników liniowych jest w stanie przebić w fortyfikacjach przejście, przez które reszta zdoła przedostać się do planety. To, czym dysponujemy obecnie w systemie, może nie mieć wystarczającej siły ognia, ale gdybyśmy dokooptowali kilka jednostek floty, to prawie na pewno zdołamy wyrąbać sobie drogę, jeżeli będziemy zmuszeni.

— Zdołamy? — Chernocka najwyraźniej niemile zaskoczyła ta wiadomość.

Albo nie podobało mu się, że oczko w głowie UB wcale nie było tak niezdobytą twierdzą, jak wszyscy się spodziewali, albo też perspektywa, że to on będzie odpowiedzialny za udowodnienie tego wszem i wobec. Na dodatek przy użyciu okrętów Ludowej Marynarki, z uwagi na którą — przynajmniej w połowie — fortyfikowano system.

— No dobrze, skoro musimy to zrobić, zrobimy — odezwał się Chernock po długim milczeniu. — Ale zorganizowanie takiej ekspedycji będzie wymagało czasu.

— Zgadza się, sir. Ale z drugiej strony Hades nam nigdzie nie ucieknie, więc nie ma aż takiego gwałtu, sir.

— Hades nie ucieknie, natomiast oni mogą uciec. Jeżeli uda im się zdobyć jakiś okręt.

— Niewielu zdoła uciec, sir — pocieszył go Therret. — Żeby pokonać garnizon, potrzebnych było wiele tysięcy nie uzbrojonych ludzi. Przyznaję, może uda im się zdobyć jeden czy dwa okręty, których załogi wezmą z zaskoczenia, ale żeby w ten sposób móc ewakuować znaczną część wszystkich skazańców, potrzebowaliby znacznie większej liczby okrętów i znacznie bardziej wydajnych systemów podtrzymywania życia.

— No dobrze. A jeżeli wysłali kuriera do Sojuszu z prośbą o ratunek? — zripostował Chernock.

Therret zamilkł, bo o takiej ewentualności w ogóle nie pomyślał.

— Mogli tak zrobić, sir — przyznał po chwili. — Co bynajmniej nie musi niczego zmienić w krótkim okresie. Nie wiadomo, czy Sojusz jest w stanie wysłać taki konwój po laniu, jakie wreszcie spuściła mu nasza flota. To oczywiście możliwe i brutalna prawda jest taka, że jeśli taki konwój się zjawi to w całym sektorze nie będzie dość sił, by go powstrzymać. Ta ewentualność rodzi trzy możliwości. Pierwsza jest taka, że konwój już przybył i odleciał, a my zastaniemy pustą planetę. Druga, że natkniemy się na niego w systemie. Wtedy pozostanie nam tylko jedno, czyli unikanie walki za wszelką cenę. Trzecia zaś, że nie zdąży przybyć, nim my zdobędziemy Hades. Naturalnie jest i czwarta, że w ogóle nie przybędzie, ale to akurat niczego nie zmienia. Szanse na wystąpienie każdej z nich są dokładnie równe. Jedno nie ulega kwestii: jeżeli wyślemy ostrzeżenie do kwatery głównej, to nasze siły powinny dotrzeć do systemu Cerberus szybciej od przeciwnika.