Гары Потэр і Рэліквіі Смерці
- Автор: Роулинг Джоан Кэтлинг
- Серия: Гары Потэр (be) #7
- Год: 2011
- Язык: белорусский
- Переводчик: Андрэй Багач
- Жанр: Детское фэнтези
Электронная книга - «Гары Потэр і Рэліквіі Смерці». Краткое содержание книги:
У сёмай, фінальнай кнізе Дж. К. Роўлінг раскрывае ўсе магічныя таямніцы.
Readers beware. The brilliant, breathtaking conclusion to J. K. Rowling’s spellbinding series is not for the faint of heart—such revelations, battles, and betrayals await in Harry Potter and the Deathly Hallows that no fan will make it to the end unscathed. Luckily, Rowling has prepped loyal readers for the end of her series by doling out increasingly dark and dangerous tales of magic and mystery, shot through with lessons about honor and contempt, love and loss, and right and wrong. Fear not, you will find no spoilers in our review—to tell the plot would ruin the journey, and Harry Potter and the Deathly Hallows is an odyssey the likes of which Rowling’s fans have not yet seen, and are not likely to forget. But we would be remiss if we did not offer one small suggestion before you embark on your final adventure with Harry—bring plenty of tissues.
The heart of Book 7 is a hero’s mission—not just in Harry’s quest for the Horcruxes, but in his journey from boy to man—and Harry faces more danger than that found in all six books combined, from the direct threat of the Death Eaters and You-Know-Who, to the subtle perils of losing faith in himself. Attentive readers would do well to remember Dumbledore’s warning about making the choice between “what is right and what is easy,” and know that Rowling applies the same difficult principle to the conclusion of her series. While fans will find the answers to hotly speculated questions about Dumbledore, Snape, and You-Know-Who, it is a testament to Rowling’s skill as a storyteller that even the most astute and careful reader will be taken by surprise.
A spectacular finish to a phenomenal series, Harry Potter and the Deathly Hallows is a bittersweet read for fans. The journey is hard, filled with events both tragic and triumphant, the battlefield littered with the bodies of the dearest and despised, but the final chapter is as brilliant and blinding as a phoenix’s flame, and fans and skeptics alike will emerge from the confines of the story with full but heavy hearts, giddy and grateful for the experience.
— Так, — сказаў Гары, занадта найграна, таму што ўсё яшчэ бачыў велізарную дзіру ў гэтым плане.
— Ты ж паедзеш да бацькоў Тонкс. І як толькі ты туду дабярэшся, мы накладзем на хату чары, якія дазваляюць выкарыстаць Партключ да Нары. Пытанні ёсць?
— Э-э, так, — адказаў Гары, — Магчыма, яны і не ведаюць у якім з 12 абароненых хат я знаходжуся спачатку, але ці не стане гэта відавочным адразу жа, — ён хутка палічыў у розуме, — 14 з нас паляцяць да бацькоў Тонкс?
— А, — сказаў Мудзі, — Забыўся сказаць самае галоўнае. 14 з нас не паляцяць да бацькоў Тонкс. Будзе 7 Гары Потэраў, якія лунаюць у небе сёння ноччу, у кожнага з іх будзе суправаджэнне, і ўсе яны паляцяць да розных хат.
З глыбіні свайго плашча Мудзі дастаў пляшку з вакасцю, якая нагадвае знешне бруд. Больш нічога не трэба было казаць, Гары зразумеў канец плану адразу жа.
— Не! — сказаў ён гучна, яго голас празвінеў на ўсю кухню, — толькі не так!
— Я сказала ім, што менавіта так ты гэта і ўспрымеш, — сказала Герміёна з ноткамі прымірэння ў голасе.
— Калі Вы думаеце, што я збіраюся дазваляць шасці людзям рызыкаваць сваімі жыццямі!
— … Таму што гэта — першы раз для ўсіх нас? — сказаў Рон
— Ёсць розніца, прыкідвацца быць мной…
— Добра, ні адзін з нас сапраўды не ўяўляе сабе гэта, Гары, — сказаў Фрэд шчыра, — уявіце, пайшло нешта не так, як трэба, і мы б засталіся на павекі падобныя на пярэстых, худых гнюсаў.
Гары не ўсміхаўся.
— У вас не атрымаецца, калі я не пагаджуся. Вам ж будуць патрэбны мае валасы.
— Выдатна, гэты план праваліўся, — сказаў Джордж, — відавочна, ні ў каго з нас няма магчамасці здабыць твае валасы, пакуль ты не пагодзішся.
— Ага, трынаццаць — супраць аднаго чараўніка, якому нават нельга калдаваць. У нас няма шанцаў. — сказаў Фрэд.
— Смешна, — адказаў Гары, — праўда, вельмі смешна.
— Калі прыйдзецца звярнуцца да сілы, значыць. Так таму і быць, — прагыркаў Мудзі, яго чарадзейнае вока, якое зараз трохі дрыжала ў вачніцы, упілася ў Гары, — Кожны тут ужо паўналетні, Потэр, і яны ўсе гатовыя пайсці на рызык, — Мундунгус паціснуў плечамі, скурчыў кіслую міну. Магічнае вока павярнулася, каб зірнуць на яго з паліцы Мудзі.
— Давайце больш не будзем спрачацца. Час падціскае. Зараз хлопчык, дай мне некалькі сваіх валасінак.
— Але гэта трызенне, гэта не трэба…
— Не трэба! — прагыркаў Мудзі, — З Самі-Ведаеце-Кім знадворку і добрая палова Міністэрства на яго боку? Потэр, калі нам павязе, ён праглыне падробленую прынаду, і ён плануе напасці трыццатага. Але трэба быць вар’ятам, каб не выставіць пару Пажыральнікаў Смерці, або самому не глядзець у абодва бока, вось што я думаю. Магчыма, у іх няма шансу напасці на цябе або на гэтую хату, пакуль існуюць чары тваёй маці, але яны на гране знікнення, я Пажыральнікі прыблізна ведаюць месцазнаходжанне гэтай хаты. Наш шанец — выкарыстаць прынады. Нават Самі-Ведаеце-Хто не можа падзяліць сябе на сем.
Гары злавіў погляд Герміёны і хутка адвёў вочы.
— Такім чынам, Потэр, калі вы згодны — вашы валасы.
Гары зірнуў на Рона, які жаласна глядзеў на яго.
— Ну! — гыркнуў Мудзі.
Пад пільнымі поглядамі навакольных, Гары дацягнуўся да сваёй верхавіны, схапіў пучок валасоў і выдраў яго.
— Малайчына, — сказаў Аластар, падаўшыся наперад выцягваючы затычку з пляшкі з зеллем. — Вось сюды, калі ласка.
Гары кінуў свае валасы ў падобную бруду водкасць. У момант, калі валасы кранулі зелле, яно пачало пеніцца і дыміцца, затым рэзкапасвятлела і стала ярка залатым.
— О-о-о, ты смачней Крэба і Гойла, Гары, — прагаварыла Герміёна і, ловячы поглядам бровы Рона, якія прыпадымаліся, трохі чырванеючы, працягнула, — О, ну вы мяне разумееце — зелле Гойла падобна па гусце на дамавіка.
— Так, ілжэ-Потэры выстройвайцеся тут, калі ласка, — сказаў Мудзі.
Рон, Герміўна, Фрэд, Джордж і Флёр выстроіліся насупраць зіготкай ракавіны цётачкі Пятунні.
— Мы як двайняты, — сказаў Люпін.
— Вось, — грубіянска працягнуў Хагрыд, і ён падняў Мундунгуса на ўзровень шыі і кінуў яго да ног Флёр.
Яна шматзначна зморшчыла свой носік і ўстала паміж Фрэдам і Джорджам.
— Я салдат, я жадаю быць абаронцам, — сказаў Мандынгус.
— Затыкніце яго, — прагыркаў Мудзі. — Як я ўжо сказаў вам, вы — бесхрыбетны чарвяк, любыя Пажыральнікі Смерці, з якімі мы сапхнемся, будуць імкнуцца захапіць Потэра жывым. А абаронцаў яны заб’юць.
Мандангус не выглядаў асабліва перакананым, але Мудзі ужо выцягнуў з нетраў свайго плашча тузін яйцападобных шкляначак, наліў туды Адваротнае зелле і раздаў іх.