Гары Потэр і Рэліквіі Смерці
- Автор: Роулинг Джоан Кэтлинг
- Серия: Гары Потэр (be) #7
- Год: 2011
- Язык: белорусский
- Переводчик: Андрэй Багач
- Жанр: Детское фэнтези
Электронная книга - «Гары Потэр і Рэліквіі Смерці». Краткое содержание книги:
У сёмай, фінальнай кнізе Дж. К. Роўлінг раскрывае ўсе магічныя таямніцы.
Readers beware. The brilliant, breathtaking conclusion to J. K. Rowling’s spellbinding series is not for the faint of heart—such revelations, battles, and betrayals await in Harry Potter and the Deathly Hallows that no fan will make it to the end unscathed. Luckily, Rowling has prepped loyal readers for the end of her series by doling out increasingly dark and dangerous tales of magic and mystery, shot through with lessons about honor and contempt, love and loss, and right and wrong. Fear not, you will find no spoilers in our review—to tell the plot would ruin the journey, and Harry Potter and the Deathly Hallows is an odyssey the likes of which Rowling’s fans have not yet seen, and are not likely to forget. But we would be remiss if we did not offer one small suggestion before you embark on your final adventure with Harry—bring plenty of tissues.
The heart of Book 7 is a hero’s mission—not just in Harry’s quest for the Horcruxes, but in his journey from boy to man—and Harry faces more danger than that found in all six books combined, from the direct threat of the Death Eaters and You-Know-Who, to the subtle perils of losing faith in himself. Attentive readers would do well to remember Dumbledore’s warning about making the choice between “what is right and what is easy,” and know that Rowling applies the same difficult principle to the conclusion of her series. While fans will find the answers to hotly speculated questions about Dumbledore, Snape, and You-Know-Who, it is a testament to Rowling’s skill as a storyteller that even the most astute and careful reader will be taken by surprise.
A spectacular finish to a phenomenal series, Harry Potter and the Deathly Hallows is a bittersweet read for fans. The journey is hard, filled with events both tragic and triumphant, the battlefield littered with the bodies of the dearest and despised, but the final chapter is as brilliant and blinding as a phoenix’s flame, and fans and skeptics alike will emerge from the confines of the story with full but heavy hearts, giddy and grateful for the experience.
Гары правёў іх зваротна на кухню, дзе, смяючыся і боўтаючы, яны заварушылі крэсламі, рассяліся на вычышчыныя да бляску цётачкай Пятунней паверхні, абаперліся на яе бездакорныя прыборы; Рон, высокі і цыбаты; Герміёна з яе густымі валасамі, сабранымі ў касу; Фрэд і Джордж, аднолькава усміхаючыся; Біл, жудасна траўміраваны і доўгавалосы; містэр Уізлі, з добрым тварам, лысеючы, з акулярамі, якія крыва сядзелі; Вар’яцкае вока Аластар Мудзі, патрапаны бітвамі, аднаногі, з яго ярка сінім вокам, якое свяцілася; Тонкс, яе кароткія валасы былі яе любімага адцення — ярка ружовага; Люпін, больш сівы, больш напружаны; Флёр, стройная і прыгожая бландынка з доўгімі серабрыстымі валасамі; Кінгслі, лысы і шыракаплечы; Хагрыд, з яго дзікімі валасамі і барадой, стаяў згорбіўшыся, каб не закрануць галавой столь; і Мундунгус Флечэр, маленькі, брудны, з вінаватымі як ў сабакі вачамі, падобнымі на пацеркі, і са зблытанымі валасамі. Сэрца Гары, здавалася, пашыралася і пыламнела пры іх выглядзе. Ён адчуваў сябе любімым усімі імі, нават Мундунгус, якога ён спрабаваў задушыць пры іх апошняй сустрэчы.
— Кінгслі, мне здавалася, ты павінен праглядаць за Прэм’ер Міністрам маглаў? — спытаў Гары праз увесь пакой.
— Ён можа і пацярпець адну ноч без мяне, — сказаў Кінгслі, — Ты важней.
— Гары, адгадай, што гэта? — спытала Тонкс з вяршыні пральнай машынкі і паварушыла перад ім сваёй рукой — на ёй бліскацела кальцо.
— Вы пажаніліся? — Гары не крычаў, перакладаючы погляд з Тонкс на Люпіна.
— Прабач, што мы цябе не паклікалі, усё прайшло вельмі ціха.
— Як выдатна, мае віншаванні.
— Добра, добра, давайце аб гэтым у які-небудзь іншы, болей зручны момант, — гучна прагыркаў Мудзі, і на кухні запанавала цішыня. Ён паставіў свае мяшкі каля ног і звярнуўся да Гары, — Магчыма Дзедалус ужо сказаў табе, нам прыйшлося адмовіцца ад плану А. Піюс Цікнэс кінуў нас і гэта выклікала масу праблем. Ён зрабіў гэта, як злачынец, які уцёк з турмы, каб злучыць гэтую хату з кружанай сеткай, размясціць партключ тут, або апарыяваць унутры, або звонку. Усё зроблена ў імя тваёй абароны, толькі б прадухіліць напад Сам-Ведаеш-Каго на цябе. Што абсалютна бессэнсоўна, таму што цябе і так ужо абараняюць чары тваёй маці. У рэчаіснасці ж ён пазбавіў цябе магчымасці бяспечна выйсці адсюль.
— А другая праблема: ты ўсё яшчэ непаўналетні, а такім чынам за табой усё яшчэ сочаць.
— Я не...
— Сачэнне, сачэнне, — нецярпліва прагаварыў Мудзі, — Магія, выяўляльная магічную актыўнасць, акружае не дасягнулага 17 гадоў, вось як Міністэрства пазнае аб магічных дзеяннях непаўналетняга! Калі ты, або хто-небудзь побач з табой паспрабуе вымавіць загавор, каб выслабаніць цябе адсюль, Цікнэс адразу ж аб гэтым пазнае, а таксама і Пажыральнікі Смерці.
— Мы не можам чакаць, пакуль скончыцца назіранне за табой, таму што ў той момант, калі табе споўніцца 17, ты страціш усю абарону, дадзеную тваёй маці. Карацей кажучы, Піюс Цікнэс шчыра думае, што табе лепей і спакайней быць загнаным у кут.
Гары не жадаў, але згадзіўся з невядомым яму Цікнэсам.
— І што ж вы збіраецеся рабіць?
— Мы збіраемся выкарыстаць тыя транспартныя сродкі, якія Назіранне не можа зафіксаваць, таму што пры іх выкарастанні не трэба прамаўляць ніякіх заклёнаў: мётлы, фестралаў і матацыкл Хагрыда.
Гары бачыў недахопы ў гэтым плане, але прамаўчаў і даў вымавіцца Аластару.
— Такім чынам, чары тваёй маці разбурацца пры двух умовах: калі ты дасягнеш паўналецця, або, — Мудзі абвёў рукой кухню, — ты ніколі больш не назавеш гэтае месца сваёй хатай. Ты, твая цётачка і дзядзька збіраліся разыйсціся сваімі шляхамі сёння ўначы ў поўнай упэўнасці, што вы больш ніколі не будзеце жыць разам зноў, правільна?
Гары кіўнуў.
— Такім чынам, у той момант, калі ты пакінуў бы гэтае месца навекі, разбурыліся б чары тваёй маці. Лепш зрабіць гэта раней, таму што Самі-Ведаеце-Хто жадае заспець цябе знянацку, у той момант, калі табе споўніцца 17.
— Толькі адна перавага ёсць на нашым боку — тое, што Самі-Ведаеце-Хто не ведае, што мы забярэм цябе адсюль сёння. Мы пусцілі па непраўдзіваму следзе Міністэрства: там думаюць, што ты не сыдзеш да трыццатага. Аднак, мы маем справу з Самі-Ведаеце-Кім, таму мы не можам пакласціся на то, што ён не вылічыць рэальную дату, у яго ёсць парачка Пажыральнікаў Смерці, якія патрулююць нябёсы ў гэтым раёне — на ўсякі выпадак. Таму ў нас ёсць тузін хат, з самай надзейнай абаронай, якую мы маглі стварыць. Яны падобны і могуць быць месцам, дзе б мы маглі цябе схаваць. Усе яна звязаны з Ордэнам: мая хата, Кінгслі, Молі, цётачкі Мірабэль. Вось так выглядае план у агульных рысах.