Gdzie wasze ciała porzucone [To Your Scattered Bodies Go - pl]

Musisz być niezłym lingwistą — stwierdził z uznaniem Burton.

— Żadnego z tych języków nie znam biegle — wyjaśnił Frigate. — Czytam w większości z nich, ale potrafię wypowiedzieć tylko po kilka najprostszych zdań. W przeciwieństwie do ciebie nie władam płynnie trzydziestoma dziewięcioma językami, nie wyłączając słów dalekich od używanych w literaturze.

Ten człowiek dużo wie, pomyślał Burton. Będzie musiał kiedyś sprawdzić, jak dużo.

— Szczerze mówiąc, Peter rzekł — zdumiewa mnie to, co mówisz o swojej agresywności. Nie sądziłem, że będziesz zdolny pobić tylu ludzi. Twoje skrupuły…

— To ta guma. Otworzyła drzwi klatki.

Przykucnął obok Loghu i potarł ramieniem o jej ramię. Spojrzała na niego lekko skośnymi oczami. Kiedy odrosną jej włosy, będzie piękna, pomyślał Burton.

— Jestem taki nieśmiały i petem skrupułów — mówił dalej Frigate — ponieważ boję się gniewu, boję się pragnienia przemocy, które tkwi gdzieś we mnie. Lękam się gwałtu, gdyż jestem gwałtowny. Lękam się tęgo, co się stanie, gdy przestanę się bać. Do diabła, znam to uczucie od czterdziestu lat. I dużo mi z tego przyszło.

Spojrzał na Alicję.

— Dzień dobry — powiedział.

Alicja odpowiedziała mu dość wesoło i nawet uśmiechnęli się do Loghu, gdy Amerykanin przedstawi je sobie. Nie starała się unikać wzroku Burtona i odpowiadała na zadawane jej pytania. Ale nie rozmawiała z nim i spoglądała surowo.

Monat, Kazz i dziewczynka podeszli do ogniska ziewając szeroko. Burton zbadał obrzeża obozu i stwierdził, że Triesteńczycy zniknęli. Niektórzy pozostawili nawet swoje rogi obfitości. Przeklinając ich beztroskę myślał, czy nie zostawić cylindrów w trawie, by dać im nauczkę. W końcu jednak pozbierał je i włożył w zagłębienia głazu.

Jeśli właściciele nie powrócą, będą głodni, chyba że ktoś się z nimi podzieli. Ale jedzenia z ich cylindrów nie będzie można ruszyć. Nie da się ich otworzyć. Poprzedniego dnia odkryli, że tylko właściciel rogu — może go używać. Eksperymenty z długim kijem wykazały, że w dodatku musi on dotknąć rogu palcami lub inną częścią ciała, zanim odsunie pokrywę. Frigate wysunął teorię, że każdy Z rogów nastawiony jest na szczególny układ napięcia elektrycznego skóry. Lub może mieści w sobie bardzo czuły detektor fal mózgowych.

Niebo tymczasem rozjaśniło się całkowicie, choć słońce kryło się jeszcze za wysokim na 20000 stóp wschodnim urwiskiem. Minęło jakieś pół godziny zanim z głazu obfitości wystrzelił błękitny płomień i przetoczył się grom. Huk kamieni znad brzegu odbił się echem od skał.

W rogach znaleźli jajka sadzone i bekon, szynkę, grzanki, masło, dżem, mleko, papierosy, po ćwiartce melona i kubku ciemnobrązowych kryształków. Frigate stwierdził, że to kawa rozpuszczalna. Wypił mleko, wypłukał kubek, napełnił go z bambusowego pojemnika i postawił przy ogniu. Kiedy woda zawrzała, wsypał łyżeczkę kryształków. Kawa była doskonała, a kryształków wystarczyło na sześć kubków. Potem Alicja wrzuciła je do wody bez podgrzewania jej na ognisku i okazało się, że nie trzeba tego robić: Zimna woda wrzała w ciągu trzech sekund od włożenia do niej kryształków.

Po jedzeniu wymyli pojemniki i włożyli je do cylindrów. Burtona przypiął swój do nadgarstka. Miał zamiar zbadać teren i nie chciał pozostawiać go na głazie. Wprawdzie tylko on mógł z niego skorzystać, ale ktoś zły potrafiłby ukraść róg tylko dla przyjemności patrzenia, jak on, Burton, umiera z głodu.

Zaczął lekcje języka z dziewczynką i Kazzem, a Frigate sprowadził Loghu, żeby także posłuchała. Uważał, że powinno się przyjąć jakąś uniwersalną mowę, a to z powodu wielu, zbyt wielu języków i dialektów, może nawet pięćdziesięciu do sześćdziesięciu tysięcy, którymi rodzaj ludzki posługiwał się w ciągu kilku milionów lat swego istnienia i których używał nad rzeką. Oczywiście, jeżeli istotnie cała ludzkość została wskrzeszona. W końcu wiedział tylko o kilku milach kwadratowych, które zdążył zobaczyć. Niezłą ideą byłoby propagowanie esperanto, sztucznego języka wymyślonego przez polskiego okulistę, doktora Zamenhofa w 1887 roku. Gramatyka esperanto jest bardzo prosta i całkowicie regularna, a kombinacje dźwięków, choć nie dla każdego tak łatwe do wymówienia jak twierdzono, nie były jednak trudne. A podstawą słownika jest łacina, z wieloma słowami pochodzącymi z angielskiego, niemieckiego i innych języków zachodnioeuropejskich.