Гары Потэр і Рэліквіі Смерці
- Автор: Роулинг Джоан Кэтлинг
- Серия: Гары Потэр (be) #7
- Год: 2011
- Язык: белорусский
- Переводчик: Андрэй Багач
- Жанр: Детское фэнтези
Электронная книга - «Гары Потэр і Рэліквіі Смерці». Краткое содержание книги:
У сёмай, фінальнай кнізе Дж. К. Роўлінг раскрывае ўсе магічныя таямніцы.
Readers beware. The brilliant, breathtaking conclusion to J. K. Rowling’s spellbinding series is not for the faint of heart—such revelations, battles, and betrayals await in Harry Potter and the Deathly Hallows that no fan will make it to the end unscathed. Luckily, Rowling has prepped loyal readers for the end of her series by doling out increasingly dark and dangerous tales of magic and mystery, shot through with lessons about honor and contempt, love and loss, and right and wrong. Fear not, you will find no spoilers in our review—to tell the plot would ruin the journey, and Harry Potter and the Deathly Hallows is an odyssey the likes of which Rowling’s fans have not yet seen, and are not likely to forget. But we would be remiss if we did not offer one small suggestion before you embark on your final adventure with Harry—bring plenty of tissues.
The heart of Book 7 is a hero’s mission—not just in Harry’s quest for the Horcruxes, but in his journey from boy to man—and Harry faces more danger than that found in all six books combined, from the direct threat of the Death Eaters and You-Know-Who, to the subtle perils of losing faith in himself. Attentive readers would do well to remember Dumbledore’s warning about making the choice between “what is right and what is easy,” and know that Rowling applies the same difficult principle to the conclusion of her series. While fans will find the answers to hotly speculated questions about Dumbledore, Snape, and You-Know-Who, it is a testament to Rowling’s skill as a storyteller that even the most astute and careful reader will be taken by surprise.
A spectacular finish to a phenomenal series, Harry Potter and the Deathly Hallows is a bittersweet read for fans. The journey is hard, filled with events both tragic and triumphant, the battlefield littered with the bodies of the dearest and despised, but the final chapter is as brilliant and blinding as a phoenix’s flame, and fans and skeptics alike will emerge from the confines of the story with full but heavy hearts, giddy and grateful for the experience.
— І што б вы сказалі Гары, калі б ведалі, што ён вас зараз слухае, Ромул?
— Я б сказаў яму, што маральна мы з ім, — адказаў Люпін, і затым, трохі пахіснуўшыся, дадаў, — І яшчэ я б параіў Гары давяраць сваім інстынктам, якія ў яго нядрэнна развітыя і амаль ніколі не падводзяць.
Гары зірнуў на Герміёну. Яе вочы былі поўныя слёз.
— Амаль ніколі не падводзяць… — паўтарыла яна.
— О, ну што я табе казаў? — здзіўлена выклікнуў Рон. — Біл казаў мне, што Люпін зноў жыве з Тонкс! І судзячы па ўсім, яна таксама…
— …а зараз новая інфармацыя пра тых сябраў Гары Потэра, якія папакутавалі за сваю адданасць яго справе, — казаў у гэты час Лі.
— Такім чынам, паважаныя слухачы, паведамляем вам, што было арыштавана яшчэ некалькі прыхільнікаў Гары Потэра, у тым ліку і Ксенафіліюс Лаўгуд, галоўны рэдактар газеты "Квіблер", — сказаў Люпін.
— Ну, прынамсі, ён жыў, — прамармытаў Рон.
— Акрамя таго, за апошнія некалькі гадзін стала вядома, што Рубеюс Хагрыд, — усе трое ўскрыкнулі, і ледзь не праслухалі канчатак прапановы, — добра ўсім вядомы паляўнічы Хогвартса, з цяжкасцю пазбег арышту на тэрыторыі школы, дзе ён, па слыху, арганізаваў вечарынку "Падтрымай Гары Потэра", якая праводзілася ў яго хаце. Аднак, Хагрыда не атрымалася схапіць, і зараз, як мы лічым, ён у бегах.
— Я лічу, хаваючыся ад пераследаў Пажыральнікаў смерці, нядрэнна мець у сваіх шэрагах пяціметровага таварыша? — спытаў Лі.
— З задавальненнем бы з вамі пагадзіўся, — сур’ёзна адказаў Люпін. — Аднак павінен дадаць, што ў той час, пакуль мы тут у "Потэр-Дазоры" пяем дыфірамбы сіле духу Хагрыда, нам прыходзіцца велізарныя сілы прыхільнікаў Гары Потэра кідаць на яго выручку. Усёткі вечарынка на тэму "Падтрымай Гары Потэра" была не самым мудрым рашэннем у сітуацыі, якая зараз склалася.
— Так, вы, мабыць, правы, Ромул, — пагадзіўся Лі. — Такім чынам, мы прапаноўваем вам працягваць дэманстраваць сваю адданасць чалавеку са шнарам у выглядзе маланкі, слухаючы "Потэр-Дазор"! А цяпер давайце прыступім да навін, датычным чараўніка, гэтак жа няўлоўнага, як і Гары Потэр. Мы аддаем перавагу зваць яго Правадыром Пажыральнікаў Смерці. І цяпер свой пункт гледжання пра самы неверагодны слых пра яго прапануе наш новы карэспандэнт. Родэн?
— "Родэн"? — пачуўся ў дынаміку яшчэ адзін знаёмы голас, і Гары, Рон і Герміёна ў адзін голас закрычалі:
— Фрэд!
— Можа, гэта Джордж?
— Гэта Фрэд, здаецца, — сказаў Рон, нахіліўшыся бліжэй да прымача, каб зразумець, хто ж з двайнят гэта ўсё жа быў.
— Які яшчэ "Родэн"? Я ж казаў, што жадаю быць "Рапье"!
— А, сапраўды, "Рапье", не маглі б мы пачуць вашу адзнаку адносна разнастайных міфаў аб Правадыру Пажыральнікаў Смерці?
— Вядома, Рывер, можаце, — сказаў Фрэд. — Такім чынам, нашы слухачы ведаюць, калі, вядома, яны не схаваюцца ў садзе на дні сажалкі або дзе-небудзь яшчэ ў гэтым родзе, што Самі-Ведаеце-Хто працягвае быць нязменна дакладны сваёй стратэгіі заставацца ў цені, чым спараджае некаторую паніку сярод насельніцтва. Калі верыць сведкам, дасведчаных аб яго месцазнаходжанні, то ў наваколлі можна налічыць не менш дзевятнаццаці Самі-Ведаеце-Каго.
— І гэта, натуральна, яму на руку, — дадаў Кінгслі. — Атмасфера таямнічасці спараджае больш страхаў, чым уласна яго публічнае з’яўленне.
— Згодзен, — сказаў Фрэд. — Таму, людзі, давайце паспрабуем трохі супакоіцца. Справы і так ідуць не лепшым чынам, каб пагаршаць становішча прыдумляннем разнастайных небыліц. Напрыклад, адной з апошніх чутак з’яўляецца тое, што Самі-Ведаеце-Хто здольны забіваць людзей адным поглядам. Гэта — Васіліск, паважаныя слухачы. Не верыце? Давайце правядзем маленькі тэст. Праверце, ці мае істота, якоя глядзіць на вас, ногі. Калі так, то тады адважна можна глядзець у яго вочы, аднак, калі гэта Самі-Ведаеце-Хто, то тады, хутчэй за ўсё, ён будзе апошнім, што вы ўбачыце ў сваім жыцці.
Упершыню за шматлікія тыдні Гары засмяяўся. Ён адчуў, як напруга трохі адступіла, і яму стала лягчэй.
— А што вы скажаце пра чуткі з нагоды яго месцазнаходжання за мяжой? — спытаў Лі.
— Ну што я магу сказаць? Хто не жадае спакойнага жыцця? — адказаў Фрэд. — Праўда складаецца ў тым, што людзі сцішваюць сябе, паддаючыся хібнаму пачуццю абароненасці, думаючы, што яго няма ў краіне. І не важна, ці тут ён або не, як вядома, ён можа перасоўвацца хутчэй, чым Прафесар Снэйп утаймоўвае шампунь, таму, калі не жадаеце рызыкаваць, лепш тады не разлічвайце, што ён дзесьці далёка. Не думаў, што калі-небудзь гэта скажу, але… бяспека першым чынам!