Honor ponad wszystko [Echoes of Honor - pl]

Admirał Leslie Yestremensky dowodząca Królewską Służbą Astro Kontrolną w systemie Manticore czytała z osłupieniem wiadomość, która właśnie wyświetliła się na ekranie jej komputera. Czterdzieści dziewięć okrętów liniowych, tłukło jej się pod czaszką niczym uszkodzone nagranie, czterdzieści dziewięć okrętów liniowych przy zachowaniu minimalnych odstępów czasowych.

White Haven oszalał!

To musiałoby jednak zostać stwierdzone komisyjnie, a póki co nadal był trzecim w hierarchii służbowej oficerem w całej Królewskiej Marynarce, co w czasie wojny dawało mu pełne prawo do podobnych wariactw. Co nie będzie miało żadnego wpływu na skalę katastrofy, jeżeli ta się wydarzy. A wystarczyło, by ktoś pomylił się w obliczeniach o jedną dziesięciotysięczną procenta.

Wzięła się w garść, choć z pewnym trudem, i spojrzała na chronometr. Miała pół godziny do dyspozycji, nim zjawi się pierwszy niszczyciel z floty tego wariata, więc należało zrobić wszystko, co możliwe, by choć zredukować skalę grożącej katastrofy.

— Panie i panowie! — oznajmiła donośnie i bez śladu przekonania o nieszczęściu. — Mamy stan alarmu Alfa kategorii pierwszej. Kontrola lotów Manticore ogłasza stan Delta. Wszystkie wylatujące jednostki mają natychmiast zostać usunięte z rejonu nexusa. Frank, prześlij do tego kuriera wiadomość dla wiceadmirała Reynauda, żeby za trzydzieści minut wstrzymał tranzyt z terminalu Basilisk. Nie będzie żadnych wyjątków, a protestującego kapitana może poinformować, że działa z mojego polecenia zgodnie z artykułem 4 paragraf 3 Regulaminu Tranzytowego Manticore Wormhole Junction.

— Tak jest, ma’am — potwierdził komandor Frank Adamon.

Jakoś tak się przyjęło, że kontrola nexusa systemu Manticore bardziej przestrzegała oficjalnych form w wewnętrznych stosunkach niż inne, ale tę „ma’am” przypisać należało raczej zaskoczeniu niż dyscyplinie.

— Jeff, Sam i Serena — Yestremensky na wszelki wypadek wskazała palcem wymienionych. — Przekażcie obowiązki zmiennikom, za pół godziny mamy tranzyt dwustu okrętów przy minimalnych możliwych przerwach i właśnie przypadł wam zaszczyt nadzorowania go. Zabierajcie się do planowania operacji.

— Dwustu okrętów?! — powtórzyła Serena Ustinow najwyraźniej pewna, że się przesłyszała.

— Dwustu okrętów — potwierdziła poważnie Yestremensky. — Bierzcie się do roboty: zostały wam dokładnie czterdzieści trzy minuty, nim pierwszy wyleci z terminalu Trevor Star.