Wielkie Polowanie

Verin nie przestawała na niego patrzeć, wydymając wargi.

Urien spojrzał na niebo takim wzrokiem, jakby chciał je zapamiętać.

— Czy zabijesz mnie teraz, Aes Sedai?

Zamrugała.

— Co takiego?

— Czy teraz mnie zabijesz? Jedno z dawnych proroctw powiada, że jeśli kiedykolwiek znowu zawiedziemy Aes Sedai, to one nas zabiją. Wiem, że posiadasz większą moc niż Rozumne. — Aiel roześmiał się nagle, bez śladu rozbawienia. W jego oczach zatańczyło dzikie światło. — Sprowadź swe błyskawice, Aes Sedai. Zatańczę z nimi.

Aiel był przekonany, że zaraz umrze i wcale się nie bał. Perrin zorientował się, że usta ma szeroko otwarte, więc zamknął je ze słyszalnym niemalźe trzaskiem.

— Czego ja bym nie dała — mruknęła Verin, podnosząc wzrok na Uriena — żeby cię ściągnąć do Białej Wieży. Albo żebyś zwyczajnie zechciał mówić. Och, uspokój się, człowieku. Nic ci nie zrobię. Chyba że to właśnie ty swoim gadaniem o tańcu dajesz do zrozumienia, że coś mi zrobisz.

Urien wyraźnie się zdumiał. Spojrzał na shienarańskich żołnierzy, siedzących dokoła na koniach, jakby podejrzewał jakiś podstęp.

— Nie jesteś Panną Włóczni — powiedział wolno. — Jak mógłbym zaatakować kobietę, która nie została poślubiona włóczni? To zabronione, chyba że w obronie życia, a wówczas i tak dałbym się zranić, żeby tego uniknąć.

— Dlaczego się tutaj znalazłeś, tak daleko od swoich ziem? — spytała. — Dlaczego do nas podszedłeś? Mogłeś pozostać na skałach i nigdy byśmy cię nie zobaczyli. — Aiel wyraźnie się wahał, dodała więc: — Powiedz tylko tyle, ile chcesz. Nie wiem, co robią te wasze Rozumne, ale ja nic ci złego nie zrobię, nie będę też próbowała do czegokolwiek zmuszać.

— To samo mówią Rozumne — odparł sucho Urien — jednakże nawet wódz klanu musi mieć silne trzewia, by nie postępować zgodnie z ich wolą. — Wyraźnie starannie dobierał słowa. — Ja kogoś... szukam. Pewnego mężczyzny. — Zmierzył wzrokiem Perrina, Mata, Shienaran, eliminując wszystkich. — Tego Który Nadchodzi Ze Świtem. Mówi się, że jego przyjściu będą towarzyszyły wielkie znaki i cuda. Po zbrojach twojej eskorty zorientowałem się, że przybywasz ze Shienaru, a z wyglądu przypominałaś Rozumną, więc pomyślałem, że może znasz wieści o wielkich wydarzeniach, wydarzeniach, które być może zapowiadają jego przyjście.

— Mężczyzna? — Głos Verin brzmiał łagodnie, lecz oczy miała ostre jak sztylety. — Cóż to za znaki?

Urien potrząsnął głową.

— Mówi się, że rozpoznamy je wtedy, gdy je usłyszymy, tak samo jak jego poznamy, gdy go zobaczymy, będzie on bowiem naznaczony. Przybędzie z zachodu, zza grzbietu świata, lecz będzie w nim płynęła nasza krew. Uda się do Rhuidean i wyprowadzi nas z Ziemi Trzech Sfer.