Honor ponad wszystko [Echoes of Honor - pl]

Truman, widząc jej reakcję, uśmiechnęła się szeroko i dodała:

— Naturalnie nie sugeruję niczyjego celowego działania, ale wyrażam obawę, że z tego powodu kilka ostatnich ćwiczeń nie daje podstaw do pełnej i obiektywnej oceny możliwości kutrów w warunkach bojowych. Ponieważ równocześnie odnoszę wrażenie, iż problem się nasila, zwracam na niego uwagę wszystkich stosownych autorytetów, dokładnie tak jak powinnam. Niestety jakoś tak wyszło, że kopie przeznaczone dla Holdermana i reszty członków komisji gdzieś się zapodziały… a może bosmanmat sztabowy Mantooth zapomniał je wysłać w nawale obowiązków, co oczywiście byłoby strasznym niedopatrzeniem.

— Chcesz powiedzieć…? — Harmon spojrzała na nią z podziwem.

— Że Ich Lordowskie Moście i reszta naszych najwyższych dowódców będzie miała powód, by naprawdę dokładnie przyjrzeć się założeniom każdego ćwiczenia oraz temu, jak i kiedy dokonano w nich zmian. I znajdą bez trudu to, co muszą znaleźć: ciągłe pogarszanie możliwości kutrów, które i tak mimo tego osiągały zwycięstwa i na końcu jedną druzgocącą porażkę. A to spowoduje wzięcie pod lupę ćwiczeń jako całości i nie ma takiej ewentualności, żeby nie odkryli prawidłowości i tego, kto za nimi stoi. A ukoronowaniem będą te ostatnie przegrane przez was ćwiczenia. Coś mi się wydaje, że pan kontradmirał Holderman i pan komodor Paget niedługo będą tłumaczyli się tak gęsto, jak wówczas gdy byli midszypmenami.

— Jezu, Alice…

— Zdecyduj się — zaproponowała uprzejmie Truman. Zaskoczona Harmon zamarła na długą chwilę, nim zrozumiała, o co chodzi.

— Alice. No dobrze: a jeśli on tego nie zrobi? Jeśli poczeka i spreparuje, dajmy na to, ćwiczenia za tydzień? Albo wszystko się sprawdzi, tak jak mówisz, a on się zacznie mścić? W końcu jest admirałem, było nie było.

— Po kolei. Po pierwsze jestem przekonana, że jest za bardzo wściekły, żeby zrezygnować z okazji. Po drugie nawet jeśli poczeka parę dni, w końcu będzie chciał postawić na swoim i pułapka się zamknie. Co się odwlecze, to nie uciecze. A jeżeli będzie chciał się mścić… — Truman wzruszyła ramionami. — Jeżeli zareaguje tak, jak się spodziewam, to nie będzie już groźny, a każda próba odwetu będzie przez wszystkich potraktowana właśnie jako zemsta na podkomendnym, który robił, co do niego należy, podczas gdy pan admirał robił z siebie idiotę. Oczywiście że wszyscy domyślą się, co się naprawdę stało, parę osób domyśli się od razu, ale to akurat nie jest groźne. Będą wiedzieli, dlaczego to zrobiłam, i choć może nie zachwyci ich to, jak kapitan pomógł kontradmirałowi zrobić z siebie idiotę, wątpię, żeby miało to jakieś reperkusje, jeśli chodzi o mnie. Może będę miała jakieś kłopoty, jeżeli któryś z nich znajdzie się w składzie komisji kwalifikacyjnej, gdy będę miała awansować na stopień flagowy, ale tym będę się martwić później. Nie teraz. Poza tym sądzę, że do tego czasu do większości dotrze, jak użyteczne są lotniskowce.

— A jeśli się mylisz i on się nie da sprowokować? — spytała cicho Harmon.

— Jeżeli nie wystarczy to, jak dotąd fałszował założenia ćwiczeń, to moja kariera zakończy się szybciej, niż spodziewa się rodzina — odparła, siląc się na lekki ton, Truman. — Cóż, rodzina się rozczaruje i nie będzie tym zachwycona podobnie jak ja. Ale rodzice będą wiedzieli, dlaczego tak się stało, a to jest dla mnie najważniejsze. Podobnie jak to, że będę w stanie spać spokojnie i patrzeć na siebie w lustrze. A fakt, że załatwiłam tego dupka Holdermana, bo go załatwię, możesz być tego pewna, będzie miłą osłodą końca kariery!