Ludzie z gwiazdy Pella [=Stacja Podspodzie / Downbelow Station - pl]

CFX/RYCERZ/189-8989-687/UWAGAUWAGAUWAGA/ SKORPIONDWANAŚCIE/ZEROZEROZERO/KONIEC

Signy nacisnęła klawisz potwierdzenia odbioru i odwróciła się do Graffa z szerokim zamachem ręki.

— Teraz! — Graff przekazał rozkaz dalej i na całym statku rozjęczał sią sygnał STARTU. Rozbłyski lampek ostrzegawczych rozprzestrzeniały się aż na doki. Żołnierze przebywający na zewnątrz kończyli odczepianie przewodów startowych. Nie możemy ich zabrać! — krzyknęła Signy do Di Janza pieklącego się przez komunikator. Nie miała w zwyczaju zostawiać ludzi. — Nic im nie będzie.

— Przewody startowe odczepione — krzyknął Graff od swego stanowiska z pominięciem komunikatora. To z Europy, która zostawiła swoich żołnierzy i wychodziła już z doku, nadszedł rozkaz natychmiastowego startu. Ruszał Pacyfik. Rajder z Tybetu wciąż kierował się na stację w ślad za falą pierwszego komunikatu ostrzegawczego, sygnalizując swoją obecnością to, co Tybet już przekazał; a wypadki rozgrywające się na obrzeżach Układu Pell trwały już tak długo, jak długo biegł stamtąd meldujący o nich sygnał, ograniczany szybkością światła — przed godziną zauważono zbliżające się statki. Lampki na głównym pulpicie Norwegii zamrugały jednostajną falą zieleni. Signy zwolniła chwytak odcumowując Norwegię; żołnierze, którym udało się dostać na pokład, wciąż jeszcze gorączkowo zabezpieczali się przed rychłym skokiem przeciążenia. Norwegia, obracając cały czas swą ramę główną, sunęła przez chwilę z wyłączonym ciągiem, popychana łagodnymi podmuchami silników manewrowych i dmuchaw wydokowujących, a potem włączyła ciąg główny z marginesem, który zmniejszył do granic bezpieczeństwa odległość między nią a Australia i prawdopodobnie wyzwolił wszystkie alarmy na całej Pell. Przeciążenie wzrosło gwałtownie przy wirującym w synchronizmie bojowym cylindrze wewnętrznym, co kompensowało naprężenia; przeciążenie skoczyło, zmalało i powróciło przygniatającym ciężarem.

Weszli na kurs nad płaszczyzną, w której krążyło zbiorowisko kupców; przed nimi Europa i Pacyfik, z tyłu, niebezpiecznie blisko, Australia. W każdej sekundzie ruszy Atlantyk; Keu z Indii przebywał na terenie stacji i jeszcze nie dotarł na pokład swego statku; Porey z Afryki znajdował się na powierzchni planety… Afryka wyjdzie pod dowództwem swojego pierwszego oficera na spotkanie Poreya startującego promem z Podspodzia i w najlepszym razie zajmie pozycję w straży tylnej.

Stało się to, co musiało się stać. Ten rajder przybył kilka minut po komunikacie ostrzegawczym z Tybetu — asekuracja. Docierały teraz do nich jego sygnały zmieszane z dalszym ciągiem transmisji z Tybetu, z głosem z Bieguna Północnego i z alarmującymi komunikatami nadawanymi przez bezradne statki milicyjne, które znalazły się na kierunku natarcia. Tybet wszedł już do akcji starając się zmusić nadciągającą flotę do wytracenia szybkości, aby się z nią zmierzyć. Biegun Północny przyśpieszał. Jednostki kupieckie pełniące służbę milicyjną zmieniały kursy; były to statki powolne, w większości holowniki krótkiego zasięgu, stojące w miejscu w porównaniu do szybkości rozwijanej przez zbliżającą się flotę przeciwnika. Mogły zmusić ją do zwolnienia, jeśli zachowają zimną krew. Jeśli.

— Rajder zawrócił — poinformował ją operator skanera poprzez słuchawkę douszną.

Zobaczyła go na ekranie. Rajder odebrał ich potwierdzenie parę minut temu i zmienił kurs o sto osiemdziesiąt stopni; docierał teraz do nich obraz ze skanera. Komputer skanera dalekiego zasięgu wyaproksymował pozostałą część łuku, a operator komputera wywnioskował resztę kierując się ludzką intuicją… żółty kłaczek oddzielający się od czerwonej linii podejścia wskazywał nową pozycję rajdem wyznaczoną przez skaner dalekiego zasięgu; punkcik oznaczający starą pozycję zblakł i przybrał barwę jasnobłękitną przypominając o konieczności zwracania na wszelki wypadek uwagi na tę linię podejścia. Szli wzdłuż niej, w płaszczyźnie wyjściowej, natomiast nadlatujący rajder miał się kierować na nadir. Wzdłuż tej linii leciały szykiem torowym wszystkie statki Floty. Signy przypomniała operatorom skanera i komunikatom o konieczności zwracania uwagi na zdarzenia zachodzące w całej sferze i przygryzając wargę zastanawiała się z niepokojem, dlaczego Mazian wyprowadza ich w jednym tylko wektorze. Do diabła, myślała czując w ustach smak niedawnej porażki, tylko nie tak jak przy Vikingu. Daj nam, człowieku, jakieś szanse.

CFX/RYCERZ/189-9090-687/NINERNINERNINER/SFINKS/ DWADWADWA TERCET/DUET/KWARTET/MIOTŁA/KONIEC

Nowe rozkazy. Statkom zamykającym pochód nadano inne wektory. Pacyfik, Atlantyk i Australia wchodziły na nowe kursy rozwijając się powoli w formację, która miała osłonić układ.