Krolowa Zimy [The Snow Queen-pl]

Weszła do pokoju, który zawsze zajmowała, rzuciła torbę i hełm na rozgrzebane łóżko, patrzyła, jak toną w pościeli. Drewniane łóżko twarde było jak podłoga — zresztą o ile wiedziała, zrobiono je z desek — lecz mimo to nigdy nie leżała w nim przez pół nocy, modląc się o sen, podczas gdy oczy wypalały otwór w powiekach, wpatrując się w mrok…

Rozpięła i zdjęła pelerynę, podeszła z nią do wielkiej szafy. Zatrzymała się na zdumiewający widok skafandra kosmicznego leżącego na jej podłodze. Machinalnie powiesiła pelerynę na wieszaku, sięgnęła po kombinezon i przytrzymała w wyciągniętych rękach, przyglądając mu się uważnie. Potem powoli zdjęła pelerynę i zawiesiła zamiast niej skafander.

Wróciła do łóżka, spojrzała znowu na rozgrzebaną pościel, podniosła szczotkę leżącą na stojącym obok taborecie, przesunęła w palcach długi, jasny włos. Odłożyła go i znieruchomiała w milczeniu, ujrzawszy nagle w myślach małe, samotne, kędzierzawe dziecko w zniszczonych majteczkach i sandałach, które w przyklęku patrzyło na pływające w wysychającym stawie srebrzyste wogi. Blask słońca spływał na nie jak gorący miód, dławił każdy dźwięk, a wykładana kamieniami, popękana morena suchego łożyska rzeki ciągnęła się w nieskończoność…

Jerusha wzięła z łóżka hełm i torbę i szybko zeszła po schodach.

— Jerusha? — Miroe wyprostował się znad niskiego stołu stojącego przy kominku, skrzywił się nic nie rozumiejąc. — Myślałem, że…

— Nie powiedziałeś mi, że masz innych gości. — Jej głos zabrzmiał nie chcianym przez nią znaczeniem. — Nie zostanę.

Twarz mu się zmieniła, jakby został przyłapany na strasznym przeoczeniu. Jej oblicze zdawało się zamrożone przez śmierć.

— Czy nigdy nie jesteś po służbie? — zapytał spokojnie.

— Twoje zasady moralne mnie nie ranią, nie obchodzą, nawet na służbie.

— Co? — Przybrał całkowicie nową minę. — To znaczy… czy o tym myślałaś? — Jego ulga objawiła się szczerym śmiechem. — Myślałem, że szukałaś przemytników!

Otworzyła szeroko usta.

— Jerusho. — Podszedł do niej przez zatłoczony pokój. — Na bogów, nic z tych rzeczy. Źle myślisz, to tylko przyjaciółka. Nie ma żadnego romansu. Jest taka młoda, że mogłaby być moją córką. Wypłynęła dziś łodzią.

Jerusha opuściła oczy.

— Nie chciałabym przeszkadzać.

Odchrząknął.

— Nie jestem plastykową lalką, bogowie świadkami… — Podniósł i odłożył sflaczałą poduszkę.

— Nie uważałam cię za nią — wiedziała, że źle to mówi.

— Powiedziałaś kiedyś, że nie jestem głupi. Ale przez cały ten czas, pomimo tylu twych wizyt, nigdy się nie domyśliłem…

— Uniósł dłoń i dotknął jej w sposób, w jaki nigdy tego nie czynił. — …że pragniesz czegoś więcej.

— Nie pragnę. — Nie pragnę się do tego przyznać, nawet przed sobą. Spróbowała się ruszyć, oderwać od jego dłoni, próbowała, próbowała — drżąc jak dziki ptak.

Cofnął rękę.

— Czy jest ktoś inny? W mieście, na twojej planecie, gdziekolwiek…

— Nie — powiedziała z płonącą twarzą. — Nigdy nie było.

— Nigdy? — Wziął głęboki oddech. — Nigdy?… Nikt cię nie dotykał tak… — Wzdłuż karku, ucha, szczęki — albo tak… — Wędrował skrajem tuniki ku jej piersiom — …nie robił tego… — Powoli wziął ją w ramiona, przycisnął do siebie, aż poczuł, jak jej ciało splata się z jego, aż złożył jak nektar swe usta na jej wargach.

— Tak… teraz… — mruknęła, gdy przerwał pocałunek. Zachłannie sięgnęła po jego usta.

— Bardzo przepraszam, proszę pana!

Jerusha zastygła w pół oddechu; ujrzała w drzwiach starego kucharza zwróconego do nich plecami.

— Co się stało? — zapytał Miroe wojowniczym tonem.

— Obiad, proszę pana. Obiad już przygotowany… ale może jeszcze zaczekać. — Jerusha usłyszała porozumiewawczy uśmiech kucharza wycofującego się do kuchni.

Miroe westchnął ciężko, spróbował się uśmiechnąć i skrzywić, lecz wyglądał jedynie na urażonego. Wziął ją za rękę, lecz ta prześlizgnęła mu się między palcami. Spojrzał na nią zdumiony.

— Bardzo mnie wypytywałeś, Miroe — uśmiech drżał jej od napiętych uczuć — ale powinieneś był uczynić to kiedy indziej. — Pokręciła głową, przyciskając na chwilę dłonie do ust. — Teraz jestem zbyt bliska końca… albo zbyt daleka.