Niezwyciężony [Invincible - pl]

Czternaście

Musimy być gotowi do przebicia się siłą przez Hua — poinformował zebranych oficerów floty Geary.

Spoglądali na niego, niektórzy z determinacją, inni ze smutkiem, żaden jednak nie wykazał choćby krzty entuzjazmu.

Kapitan Badaya wpatrywał się z kwaśną miną w unoszącą się nad stołem holomapę wspomnianego systemu.

— Dlaczego odra… to znaczy pająkowilki nie przekazują nam żadnych informacji na temat systemów obrony Enigmów? — Przeniósł oskarżycielski wzrok na oboje emisariuszy.

Rione odpowiedziała mu władczym spojrzeniem.

— Pełne zrozumienie, nawet innego człowieka, który ma odmienne od naszych poglądy, bywa zadaniem ponad ludzkie siły. Prawda ta dotyczy zarówno cywilów, jak i żołnierzy. Nasza praca nie wykroczyła nadal poza wymianę podstawowych zwrotów. Daleko nam jeszcze do rozmawiania na tak skomplikowane tematy i przekazywanie tak konkretnych informacji.

— Kapitanie Badaya — dodał Charban, używając jednak innego tonu, sugerującego, że to rozmowa dwóch oficerów, i podkreślającego łączące ich więzi — jeśli moja ocena zdolności militarnych pająkowilków jest właściwa, mamy do czynienia z pokojowo nastawioną rasą. Każdy jednak, kto ich zaatakuje, szybko pojmie, jak wielki błąd uczynił, co widać chociażby po stanie systemu, przez który właśnie przelatujemy. Mamy do czynienia z barierą obronną, ale szczerze mówiąc, wątpię, aby nasi sprzymierzeńcy zaatakowali pierwsi inne istoty. To by z kolei mogło oznaczać, że znający ich znacznie lepiej Enigmowie nie musieli budować zbyt wielu umocnień na Hua. Z ich punktu widzenia byłoby to nieekonomiczne.

— Czy to znaczy, że utrzymują tam jedynie kilka patroli? — zasugerowała kapitan Bradamont. — Wartowników? To sytuacja przypominająca przypowieść o lwie przebywającym na wyspie otoczonej przez rekiny. Lew zdaje sobie sprawę, że gdy tylko wejdzie do wody, zostanie natychmiast pożarty, ale czuje się całkowicie bezpieczny na suchym lądzie.

— Mimo to mogą dysponować tam jakimiś systemami obrony — zauważył kapitan Tulev. — Może nie jest to nic znaczącego, ale na pewno coś mają. Takie systemy buduje się celem odstraszania, niekoniecznie kierując się zdrowym rozsądkiem, a jak wszyscy zapewne wiemy, Enigmowie są do pewnego stopnia paranoikami.

Geary przytaknął jego opinii.

— Załóżmy zatem, że system jest dobrze broniony, ale nie ma w nim niczego, z czym nie moglibyśmy sobie poradzić.

Kapitan Duellos spojrzał na własny wyświetlacz.

— Jeśli nasze oceny są prawidłowe i Enigmowie wysłali już duży zespół uderzeniowy na Midway kontrolowane przez Syndyków, możliwa wydaje się opcja, że zebrali wszystkie zbędne jednostki z innych sektorów własnej przestrzeni. Nie spotkamy zatem zbyt wielu ich okrętów na Hua.

— Też tak myślę — poparł go Badaya. — Skoro flota Enigmów leci na Midway, nie może czekać na nas tutaj. Wolałbym jednak mieć pewność — dodał z wymuszonym sarkazmem, rzucając znaczące spojrzenie w kierunku Rione. — Dobrze byłoby chociaż wiedzieć, czy dysponują tam wrotami hipernetowymi!

Charban pokręcił głową.

— Tego pająkowilki nie mogą albo nie chcą nam powiedzieć.

— Jak już wcześniej wspomniałem — odezwał się znów Geary — sześć towarzyszących nam jednostek Obcych nie weźmie udziału w ewentualnych starciach z Enigmami. Wygląda na to, że ujawnianie tego typu informacji może być przez nich traktowane jako swoisty rodzaj wsparcia ataku. To jednak nie stawia nas w gorszym położeniu niż podczas pierwszego przelotu przez terytoria Enigmów. Pojawimy się na Hua, sprawdzimy, co tam jest, i udamy się na Pele. Zaraz po wyjściu z nadprzestrzeni wykonamy typowe manewry unikowe, na wypadek gdyby Enigmowie ustawili na Hua konwencjonalne pola minowe.

Komandor Neeson zabębnił palcami o blat, gdy tknęła go nagle jakaś myśl; system transmitował ten dźwięk, podobnie jak każde słowo, które padło z ust znajdujących się na swoich okrętach oficerów.