Niezwyciężony [Invincible - pl]

Wizyta obojga małżonków z pewnością nie wzbudzi zgorszenia.

— Dobrze — zgodził się od razu.

Dotarli do niego kilka minut później. Benan szedł sztywnym krokiem obok żony, gdy przekraczała próg. Kiedy oboje znaleźli się w środku, rozejrzał się, przymykając powieki, jakby sprawdzał, czy nic im tu nie grozi, i dopiero potem zasalutował oficjalnie, by natychmiast zawrócić na pięcie i stanąć obok zamykającego się włazu.

Geary odczekał, aż wejście zostanie uszczelnione.

— Jak pani mąż się czuje?

— Od chwili rozmowy z panem znacznie lepiej.

— Teraz przynajmniej wiemy, w czym tkwi problem i czym panią zaszantażowano.

Odpowiedziała dopiero po chwili.

— Nie potwierdzając ostatniej części pana wypowiedzi, muszę stwierdzić, że żałuję, iż te informacje nie dadzą nam żadnego pożytku. Przynajmniej w najbliższym czasie.

— Tak. Ma pani całkowitą rację. Pani zdaniem stan komandora Benana jest teraz bardziej stabilny, jeśli dobrze zrozumiałem.

— Powiedziałam tylko, że mu się polepszyło. — Rione podeszła do fotela i usiadła, wpatrując się w gwiezdną mapę. — Bardziej stabilny? Może odrobinę. Nadal jednak jest niebezpieczny.

— Proszę w takim razie uważać.

— Ja zawsze uważam. Pozwoli pan, że poinformuję go o tym, czego się dowiedziałam podczas rozmowy z pewnym Obcym, gdy generał Charban i pozostali eksperci zajmowali się jego towarzyszami.

Geary usiadł naprzeciw niej.

— Rozmawiała pani z kimś ważnym? Jakie stanowiska piastują pająkowilki, z którymi się układamy? — Ta kwestia nurtowała go od dawna, ale nie miał kogo o nią zapytać.

— Nie wiem. Nikt z nas tego nie wie. — Rione rozłożyła bezradnie ręce. — Bez względu na to, jakie struktury władzy tu mają, muszą one być albo zbyt skomplikowane, albo za dziwne, byśmy mogli zrozumieć zasady ich działania. Jedna z ekspertek, doktor Shwartz, zakłada, że mogą przypominać klasyczną pajęczynę. I kto wie, czy nie ma racji. Nie jesteśmy w stanie pojąć, kto jest ważniejszy od kogo, choć same pająkowilki nie mają z tym najmniejszego problemu. Przejdźmy jednak do spraw, o których powinien pan wiedzieć. Nie mam pojęcia, kto jeszcze został wtajemniczony w nasze działania, więc postanowiłam powiedzieć to panu w cztery oczy. — Rione mówiła nieco nerwowo, acz składnie. — Po pierwsze, pająkowilki poinformowali mnie w sposób, którego nie da się nie zrozumieć, że po dotarciu do terytoriów zamieszkanych przez Enigmów nie mamy co liczyć na ich pomoc podczas walk. Nie będą nas także bronili przed atakami Enigmów. Podejmą działania defensywne, jeśli sami staną się obiektem napaści, ale na tym koniec.

— Jest pani tego pewna?

— Absolutnie. Jeśli dojdzie do walki z Enigmami, możemy liczyć wyłącznie na siebie.

— Czy generał Charban przedstawił pani swoje przemyślenia na temat pająkowilków i wojen?

— Tak. — Rione pokręciła głową. — Brzmi to prawdopodobnie, ale nie wiemy na pewno, czy tak jest w istocie. Ja mogę jedynie powiedzieć, że pająkowilki nie będą walczyć z Enigmami, dopóki sami nie zostaną zaatakowani.

— Dobre i to, że nas uprzedzili — stwierdził Geary. — Sądzi pani, że istnieje jakiś pakt o nieagresji pomiędzy tymi dwoma rasami?

Otworzyła usta do odpowiedzi, ale zatchnęła się tylko, gdy uderzyła ją jakaś myśl. Potem uśmiechnęła się do Geary’ego.

— Myśli pan, że jeśli istnieje podobny pakt między pająkowilkami i Enigmami, to i my mamy szansę go wynegocjować?

— Tak.

— Dobrze. Zobaczę, czy uda mi się czegoś dowiedzieć.

Wiktoria nacisnęła kilka klawiszy pod gwiezdną mapą i pochyliła się, zbliżając do admirała. Poczuł jej ciepło, choć nawet go nie musnęła, dzięki czemu natychmiast powróciły wspomnienia chwil, które spędzili razem w tej kajucie, zanim zakochał się z wzajemnością w Tani.

Nie dał Rione odczuć, o czym myśli i co wspomina, ona także nie reagowała, kontynuując wypowiedź beznamiętnym tonem:

— Hipernet doprowadzi nas do tej gwiazdy. Znamy ją, choć nie otrzymała jeszcze żadnej nazwy. Syndycy nie dotarli aż tak daleko, gdy eksplorowali ten sektor sto lat temu. Stamtąd wykonamy krótszy skok tutaj. To kolejny nie nazwany system, ale gdy pająkowilki o nim wspominają, używają tej samej nazwy co w przypadku Honoru, choć to zupełnie inny rodzaj gwiazdy.

Geary spoglądał na mapę w głębokim zamyśleniu.

— To pewnie jakiś symbol, etykietka, odniesienie nie do typu gwiazdy, tylko do czegoś innego. Na Honorze mieli instalacje obronne strzegące ich przed krodźwiedziami. Może tamten system pełni podobną funkcję w odniesieniu do Enigmów? To określenie może oznaczać warownię albo coś w tym stylu.

— To możliwe. — Rione ponownie wyciągnęła rękę. — Z tamtego systemu skoczymy w miejsce, które Syndycy zwali Hua. Zapewne dotarli tam, zanim zostali zmuszeni przez Enigmów do odwrotu na Midway. Osobiście uważam, że nie byli w stanie tam dotrzeć, ponieważ zdaniem pająkowilków ten system jest czymś w rodzaju umocnionej pozycji Enigmów. Stwierdzili, że to niebezpieczne miejsce.