Meduza: Tygrys w opałach [Medusa: A Tiger by the Tail - pl]

I znów poszliśmy korytarzem; i znów weszliśmy do jakiegoś pokoju biurowego, tym razem najwyraźniej używanego i zagraconego. Fallon grzebała dłuższą chwilę w jednej z szuflad biurka, skąd w końcu wyjęła coś, co wyglądało na szkicownik artysty i co się zresztą nim okazało. Przerzuciła kilka kartek, a ja dostrzegłem, że są tam rzeczywiście rysunki w ołówku i w tuszu. Znalazła wreszcie ten, którego szukała, i podała mi szkicownik. Przyjrzałem się rysunkowi.

— Co o tym sądzisz? — spytała.

Rysunek, bardzo zresztą dobry i wykonany przez zręcznego artystę, przedstawiał uderzająco piękną kobietę; była to zapewne najbardziej oszałamiająca wizja kobiecości, którą w życiu widziałem. Wykonany kolorowymi kredkami rysunek ukazywał ciemnoskórą piękność z długimi ciemnoblond włosami, dwojgiem ogromnych, ciemnozielonych oczu, osadzonych w najbardziej zmysłowej twarzy, jaką sobie można wyobrazić. Ciało było imponujące, smukłe i bardzo ponętne, ale organy płciowe przedstawione były w sposób przesadny. Artysta przedstawiał tę postać z różnych punktów i kątów widzenia; w jednej z wersji pokazana była w zwierzęcej wręcz pozycji, na czworakach, jak jakaś doskonała, pierwotna dzikuska, ubrana na dodatek w cętkowaną skórę zwierzęcą. Była to nieprawdopodobna wizja zwierzęcej seksmaszyny. Choć to tylko wykonany kolorową kredką rysunek, bez trudu wyczuwałem intencje, które przyświecały jego twórcy, i zagwizdałem z podziwu. Fallon skinęła głową.

— Cieszy mnie fakt twojej aprobaty. Jest to bowiem już od jakiegoś czasu projekt cieszący się dużym zainteresowaniem Pierwszego Ministra, który czeka tylko na właściwy moment, by go zrealizować.

— Ypsir to narysował? Jest wielce utalentowany… bez żadnych podtekstów.

— O, tak. Pod wieloma względami. A odpowiadając na twoje pytanie: to rzeczywiście narysował on sam. Współpracował przez ponad pół roku z naszym najlepszym artystą — psychoekspertem nad utworzeniem odpowiednich struktur psychicznych i emocjonalnych. Bo hormonalne są przecież oczywiste. Pierwotna dzikuska, doskonała i nie zepsuta kobieta natury — tak ją nazywa. Czasami sama chciałabym być tak zbudowana.

— Miałabyś wtedy okropne bóle krzyża.

— Ona jest czymś więcej niż tylko Rozrywkową Dziewczyną. — Wzruszyła ramionami. — A tak przy okazji, on ją nazywa Skra. Jego męskie libido jest równie silne, jak twoje własne. Ona będzie jego stałą towarzyszką, jego znakiem doskonałości, że się tak wyrażę. Posiada on bowiem mnóstwo wielkich dzieł sztuki skradzionych z najlepszych muzeów Konfederacji, ale chce, by ona była perłą w jego kolekcji. Każdemu na jej widok będzie ciekła ślina z ust, a ona tymczasem będzie całkowicie oddana tylko i wyłącznie jemu. Oswojone, dzikie zwierzę, można by powiedzieć, całkowicie bierne, a przecież posiadające taką cząstkę tej dzikości, która uczyni ją jeszcze bardziej egzotyczną, z odrobiną perwersji w tym wszystkim. Jak każde inne oswojone stworzenie uczyni wszystko, by chronić swego pana. Mamy tu więc do czynienia z wielozadaniowym, absolutnie zmysłowym stworzeniem, które jednocześnie jest dziełem sztuki.

Pokiwałem głową. Po tym wszystkim znacznie lepiej rozumiałem Ypsira; był niewątpliwie najbardziej odrażającą postacią, z jaką się w życiu zetknąłem.

— Rozumiem — powiedziałem.

— Chyba nie całkiem — odparła Fallon. — Myślę, że nie doceniasz do końca poczucia sprawiedliwości Pierwszego Ministra. Nie każda nadawałaby się na Skrę. Nie każda mogłaby nią być. On lubi, by mu przypominano, że to on sprawuje nad wszystkim totalną kontrolę, a ona ma być symbolem tej jego najwyższej pozycji, symbolem jego najlepszego systemu i jego niezależności od Konfederacji i jej spisków. Bo widzisz, imię Skra nie odnosi się do jej temperamentu, ale jest raczej skrótem od skrytobójcy.

— Nie! — wrzasnąłem i rzuciłem się na nią. Stojący za mną strażnik pozbawił mnie przytomności jednym krótkim i celnym strzałem.